Του Ιωάννη Δαμίγου
Οι αδημονούντες “πελάτες”, σε έξοδο μεγάλου δείπνου, μελετούν ήδη το μενού ή προσφερόμενο εδεσματολόγιο, ποικιλίας μεζέδων διαμελισμού ευρωπαϊκών μερίδων. À la carte (Α λα καρτ), που κάθε πιάτο έχει ξεχωριστή τιμή και ο πελάτης συνθέτει το γεύμα του όπως θέλει. Table d’hôte (Ταμπλ ντοτ), το κλειστό μενού σταθερής τιμής, με συγκεκριμένο αριθμό πιάτων (π.χ. ορεκτικό, κυρίως, γλυκό). Τέλος, μενού ημέρας, με πιάτα που αλλάζουν καθημερινά, με βάση τα φρέσκα υλικά της αγοράς. Επιχειρούν ήδη κρατήσεις τραπεζιών, ανάλογα με τις οικονομικές και γεωπολιτικές δυνατότητές των.
Στην Αλβανία, ο κόσμος είναι στους δρόμους μετά την προκλητική επένδυση των Κούσνερ και Τραμπ, όπου εμφανίζονται πλήθος παρατυπιών και διαφθοράς, στην παραχώρηση περιουσιών τόσο Ελλήνων όσο και Αλβανών. Στην Σερβία η αναταραχή κρατά χρόνια, μετά την φονική πτώση της στέγης, στον σιδηροδρομικό σταθμό Νόβισαντ. Η απόσυρση (;) του ισορροπιστή μεταξύ Ρωσίας και Δύσης Βούσιτς, αφήνει κενά ως προς τον νέο πολιτικό προσανατολισμό της χώρας. Στην Ρουμανία, μετά τα γνωστά επεισόδια της ακύρωσης των επόμενων εκλογών, δεν βρίσκεται πρωθυπουργός με την διαφθορά να κυριαρχεί κι εδώ. Τώρα στην Βουλγαρία, μετά από οχτώ συνεχόμενες αναμετρήσεις, όπου δεν κατόρθωνε κάποιο κόμμα να συγκεντρώσει την πλειοψηφία, έχει επικρατήσει το κόμμα του Ρούμεν Ράντεφ, γνωστού φιλορώσου πολιτικού. Η σημασία εδώ, επικεντρώνεται στην επικίνδυνη αναβίωση του Βουλγάρικου εθνικισμού, με αλλοτριωτικά και ανθελληνικά δημοσιεύματα στον τύπο. Η αδυναμία κυβερνησιμότητας στην Βοσνία Ερζεγοβίνη, παραμένει ένα ανοιχτό ακόμα μέτωπο στα πολλά. Η συμπλήρωση των θεμάτων Βόρειας Μακεδονίας και Κοσόβου, στο κατάλογο των πολλών προβλημάτων, αυτόματα δημιουργεί ένα εκρηκτικό και ανεξέλεγκτο μείγμα επικινδυνότητας. Ο ρόλος που έπαιζε παλαιότερα η χώρα μας, σαν σταθερή και ηγέτιδα δύναμη στην περιοχή των Βαλκανίων, όχι μόνο έχει ατονήσει, μα έχει εξαφανιστεί εντελώς. Οι δε τρεις άμεσοι γείτονές μας, Βουλγαρία, Βόρεια Μακεδονία και Αλβανία, είναι ελεγχόμενες από την “απομονωμένη” κατά τα άλλα, Τουρκία! Ας ρίξουμε όμως και μια ματιά στα οικονομικά προβλήματα των τριών “μεγάλων” ευρωπαϊκών οικονομιών, Γερμανίας, Γαλλίας και Ιταλίας. Η οικονομική αδυναμία της Γερμανίας, της Γαλλίας και της Ιταλίας σήμερα, επικεντρώνεται στην παρατεταμένη βιομηχανική στασιμότητα, τα υψηλά ελλείμματα και την πολιτική αβεβαιότητα που φρενάρουν την ανάπτυξη σε ολόκληρη την Ευρωζώνη. Οι τρεις μεγαλύτερες οικονομίες της ΕΕ αντιμετωπίζουν δομικές προκλήσεις. Η Γερμανία κατ’ αρχή, με την βιομηχανική κρίση. Όπως αναλύει εκτενώς το POLITICO, η ευρωπαϊκή βιομηχανία εκπέμπει σήμα κινδύνου, την ώρα που ο χρόνος για την εξεύρεση ενός σωτήριου συμβιβασμού εξαντλείται δραματικά. Το σχέδιο της Volkswagen να περικόψει έως και 100.000 θέσεις εργασίας και να κλείσει τέσσερα εργοστάσια στη Γερμανία είναι ακριβώς το είδος της βιομηχανικής κρίσης που οι Βρυξέλλες δηλώνουν ότι θέλουν να αποτρέψουν, αλλά αδυνατούν. Παρατηρείται έλλειψη επενδύσεων σε ψηφιακές υποδομές, σε συνδυασμό με τη γραφειοκρατία και τη γήρανση του πληθυσμού. Οι εσωτερικές πολιτικές διαφωνίες και οι αυστηροί δημοσιονομικοί κανόνες (φρένο χρέους) εμποδίζουν τη χρηματοδότηση μεγάλων αναπτυξιακών έργων. Πάμε στην Γαλλία, όπου η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με διογκωμένες κρατικές δαπάνες, υψηλό δημόσιο χρέος και αυστηρή επιτήρηση από τους ευρωπαϊκούς κανόνες. Οι εσωτερικές πολιτικές αναταράξεις δυσκολεύουν την ψήφιση κρίσιμων μεταρρυθμίσεων και προϋπολογισμών λιτότητας. Το υψηλό κόστος εργασίας και η χαμηλή παραγωγικότητα πιέζουν την οικονομική της δραστηριότητα. Τέλος στην Ιταλία, το τεράστιο δημόσιο χρέος, παραμένει το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας, περιορίζοντας τα περιθώρια για αυτόνομη οικονομική πολιτική. Παρά τη σχετική ανθεκτικότητα, η ιταλική οικονομία υποφέρει από χαμηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και περιφερειακές ανισότητες μεταξύ Βορρά – Νότου. Η ανάπτυξή της επηρεάζεται άμεσα από τη μειωμένη ζήτηση των βασικών εμπορικών της εταίρων, όπως η Γερμανία. Αυτή είναι η πραγματική εικόνα της σημερινής κατάστασης στην Ευρώπη, που όμως, πέρα από το φιλοπόλεμο πνεύμα και το “εμπορικό” βάρος που ρίχνει στην πολεμική βιομηχανία η δύσμοιρη, ετοιμάζεται να δωρίσει επιπλέον των 90 δις, άλλα 77 δις στην ηττημένη κατά κράτος Ουκρανία! “Τυφλή τά τ᾽ ὦτα τόν τε νοῦν τά τ᾽ ὄμματ᾽ εἶ “!
Η Κίνα, η Ρωσία και οι ΗΠΑ, είναι οι πάντα απαιτητικοί πελάτες, που θα επιλέξουν τα νόστιμα φιλέτα της Ευρώπης, με πρώτο πιάτα τα ορεκτικά, κατόπιν τα κυρίως γευστικά πιάτα και μετά ακολουθούν τα δροσερά επιδόρπια, για να απολαύσουν μια ολοκληρωμένη γαστρονομική εμπειρία. Οι Ευρωπαϊκές μερίδες, πλούσιες, χορταστικές και υγιεινές, διατίθενται σε εξαιρετικά συμφέρουσες τιμές, δεν φουσκώνουν το στομάχι, μα μόνο τις μετοχές των επενδύσεων. Και θα γράψουν κάποτε οι ιστορικοί του μέλλοντος, πως οι λαοί της Ευρώπης εναπόθεσαν ατυχώς τις τύχες των, σε κάποια Φον Ντερ Λάιεν και σε μια Κάγια Κάλας, όλως περιέργως και χωρίς καμία λογική. Αυτές και μια χούφτα υπαλλήλων εταιρειών, που τελευταία καλούνται πρωθυπουργοί και πρόεδροι, θα προσφέρουν στο πιάτο ως μεζέ, την διαμελισμένη από αναταραχές και πτωχευμένη Ευρώπη, σε νέα μοιράσματα, στο άμεσο μέλλον.