Γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος
Το “Ινστιτούτο” με το όνομα του Αλέξη Τσίπρα βρήκε γιατί δεν συσπειρώνονται -στον πρώην Πρωθυπουργό εννοείται -οι “δυνάμεις της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας”: δεν υπήρχε “Ομάδα Εργασίας” γι’ αυτή τη δουλειά.
΄Εφτιαξαν λοιπόν μία, 13μελή. Με τον απαραίτητο Μαρατζίδη μέσα και επικεφαλής τον Γιώργο Σαραντάρη- που είχε θητεύσει στο “θινκ τανκ” του ΠΑΣΟΚ. Σοβαρός άνθρωπος.
Πάντως το επιστημονικό βιογραφικό του -“διδάκτωρ κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου της Σόφιας, πρώην καθηγητής κοινωνιολογίας στο ΤΕΙ Καλαμάτας και τις σχολές Ικάρων και Αστυνομίας”- υπολείπεται σε ακαδημαϊκούς τίτλους των περισσότερων – από όσους θα συντονίζει.
Με κίνδυνο να τον υποβλέπουν σε βάρος του συντονισμού. Πρόβλημά του όμως… Αν και περισσότερο πρόβλημα είναι να εγκαινιάζει το συντονισμό του, λέγοντας “χειρότερη η ένωση της Κεντροαριστεράς, από μια τρίτη θητεία Μητσοτάκη”.
Στα γραφεία της Λεωφόρου Αμαλίας υπολογίζουν ότι οι προς συντονισμό “δυνάμεις” σύντομα θα εκδηλωθούν με μια φωνή: δαγκωτό στο κόμμα Τσίπρα.
Κόμμα ή πανελλαδικό δίκτυο υποψηφίων βουλευτών θα δείξει. Αρκεί να μην είναι οι ίδιοι που ήταν και στο πρώην κόμμα Τσιπρα- τον ΣΥΡΙΖΑ, αν έχετε ακουστά.
Ή να μην τον έχουν βρίσει στο παρελθόν. Γιατί, όπως έγραψε ο Δημ. Χόνδρος στο “Βήμα”: “Τι σόι κόμμα θα είναι αυτό που τα μισά του στελέχη θα έχουν βρίσει, το λιγότερο από μια φορά, τον αρχηγό τους;”
Εκ παραλλήλου προκύπτει από δημοσιεύματα ότι προχωράει και η “αυτοργάνωση”, που έδειχνε χλωμή. Ανακοινώθηκε η συγκρότηση- για τη λειτουργία δεν βιάζονται, αφού δεν υπάρχει κόμμα- καμιά δεκαριά “Ομάδων” και “Πυρήνων”, που αρκούνται στον τιμητικό αυτοπροσδιορισμό: “υποστηρικτές του Αλέξη Τσίπρα”.
Καλό πάντως είναι να μην δημοσιεύουν φωτογραφίες: όλο κάτι παλιοί Συριζαιοι φαίνονται και ούτε ίχνος από νεολαία. Δίνουν λαβή να λένε οι κακεντρεχείς ότι η “Ιθάκη”εμπνέει μόνο ένα ποσοστό της παλαιάς στελέχωσης του ΣΥΡΙΖΑ.
Αλλά νωρίς είναι. Ακόμη και ο Παναθηναϊκός, ή ο Ανδρουλάκης, ελπίζουν σε πρωτιές, στα πρωταθλήματά τους.
Πάντως ο μπαρουτοκαπνισμένος Νίκος Μπίστης θα κατευθυνθεί στον Τσίπρα, έστω και μόνος. Και άντε οι Πασόκοι, να το ισορροπήσουν με τη Νίνα Κασιμάτη.
Προς το παρόν, βασικό καθήκον για τους αυτοοργανωμένους, είναι να γεμίζουν τις αίθουσες παρουσίασης της “Ιθάκης”, που όλο και μικραίνουν- αν κρίνουμε από τα Ιωάννινα.
Δεν είναι επίσης καλό ότι, καθώς ο πρώην Πρωθυπουργος δέχεται κόσμο από το πρώην κόμμα του, κάποιοι εξυπνάκηδες διακινούν: “Όύτε εμείς μπορούμε χωρίς τον Αλέξη, ούτε ο Αλέξης χωρίς εμάς”. Σαν να λένε: αρχίζουμε να λείπουμε ο ένας στον άλλον- αφού δεν υπάρχουν καινούργιοι.
Το πρόβλημα είναι ότι ο Μητσοτάκης -του οποίου τον “επαγγελματισμό” αναγνωρίζει ο Τσίπρας στο βιβλίο του- έχει φροντίσει -με τον τρόπο του- να δεσμευτεί ο εναέριος χώρος της επικοινωνίας από την… Καρυστιανού.
Έτσι στερεί από τον Τσίπρα το προνομιακό πεδίο ανάδειξης της πολιτικής του παρθενογένεσης. Αντί γι’ αυτόν όλοι περιμένουν τι θα πει η Γρατσία…
Για τον αυτοβιογραφούμενο της “Ιθάκης” είναι σαν να ήξερε τις απαντήσεις και να του άλλαξαν τις ερωτήσεις -επικοινωνιακά τουλάχιστον.
Εν τω μεταξύ, ο Θανάσης Καρτερός, ακατάβλητος -και μεταξύ μας: ότι πιο συγκροτημένο πολιτικά υπάρχει στο επιτελείο του Τσίπρα- τον εμψυχώνει από τη στήλη του στην ΕφΣυν -“γενικά απασχολεί, θετικά ή αρνητικά”- και τον αναδεικνύει, ως “καταλύτη” στον προοδευτικό χώρο -“σαν μια διέξοδος, μια ελπίδα, μια λύση”…
Θα μπορούσε να είναι. Αλλά οι 760 σελίδες της “Ιθάκης” , κόλλησαν την τραμπάλα στα “αρνητικά”…
