Γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος
Ο -παλιός- Καραμανλής τώρα δικαιώνεται: ο δημόσιος βίος είναι “απέραντο φρενοκομείο”. Κι όπως συμβαίνει σ’ αυτά ιδρύματα, γεμάτος Μεγάλους Ναπολέοντες. Δεν είναι πλάκα -προκύπτει από δημόσιες τοποθετήσεις.
Ο Μητσοτάκης βλέπει “αυτοδυναμία από την πρώτη Κυριακή”. Ο Ανδρουλάκης θέλει “πρωτιά με μια ψήφο”. Η Αχτσιόγλου προέβλεψε ότι “ο Τσίπρας μπορεί να επικρατήσει του Μητσοτάκη”. Ο Φάμελλος του έχει εκχωρήσει ήδη το προνόμιο.
Η Καρυστιανού είδε όραμα ότι “ο λαός θα της δώσει αυτοδυναμία”. Έτοιμος να κυβερνήσει είναι και ο Βελόπουλος, αλλά ο Κασσελάκης, που το είχε σίγουρο πέρυσι, το βρίσκει κουραστικό. Ο Δελαπατρίδης δεν μίλησε ακόμη…
Σ’ αυτό το σκηνικό του παραλόγου η πρόγνωση για την εκλογική τύχη του απερχόμενου Πρωθυπουργού, γίνεται όλο και πιο αρνητική.
Από τη μια τα προβλήματα επιβίωσης των πολιτών: όπως η ακρίβεια και η αποδιάρθρωση του κράτους πρόνοιας -που τους ρίχνει βορά στην ιδιωτική κερδοσκοπία.
Από την άλλη τα σκάνδαλα: υποκλοπές, ΟΠΕΚΕΠΕ, Τέμπη, διασπάθιση δημοσίου και κοινοτικού χρήματος, κακοδιοίκηση.
Δεδομένης της απόφασης των δυο πρώην Πρωθυπουργών της ΝΔ να τον πλαγιοκοπήσουν στις κάλπες, τον περιμένει η “Πόλις” του Καβάφη: “Δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό”.
Χαμένος για χαμένος, ρίχνει την τελευταία ζαριά του στο Σύνταγμα. Όχι στην πλατεία- στον Καταστατικό Χάρτη της χώρας: προτείνει την αναθεώρηση… τριάντα διατάξεων από την επόμενη Βουλή.
Πέρα από τα κομματικά ιδεολογήματα, η πονηρία βρίσκεται στην επιδίωξη να μετατρέψει στον εαυτό του από συνταγματικό Πρωθυπουργό σε ανέλεγκτο Κυβερνήτη -αν κερδίσει τις εκλογές.
Ένα είδος Τραμπ- στις παρανοϊκές πρακτικές του οποίου ουδέποτε εναντιώθηκε- αλλά χωρίς τα θεσμικά αντίβαρα της Αμερικής.
Η αντιπολίτευση δεν του δίνει- με 180 ψήφους-την ευχέρεια να προσαρμόσει το Σύνταγμα στον… εαυτό του- και γι’ αυτό δεν πήγε στη Βουλή.
Αλλά η επιμονή να γκριζάρει το Σύνταγμα μένει: προτείνει γενικότητες, που θα ερμηνεύονται κατά τη βούληση της κυβερνητικής πλειοψηφίας και περίεργες ειδικές στοχεύσεις.
Τι ακριβώς σημαίνουν “ορθολογισμός τύπου, τηλεόρασης, ραδιοφώνου”, “προστασία της ελληνικής σημαίας”, “προϋποθέσεις ίδρυσης και λειτουργίας πολιτικού κόμματος”;
Τι είναι οι “κανόνες καλής διενέργειας των δημοψηφισμάτων”, “εκλογικό σύστημα που διασφαλίζει κυβερνησιμότητα”, “προϋπολογισμός για βιώσιμη δημοσιονομική λειτουργία”- εδώ κρύβεται η ιδέα να κοστολογεί το Γενικό Λογιστήριοτα προεκλογικά προγράμματα των κομμάτων!- και “κανόνες καλής κυβερνητικής λειτουργίας”;
Αν για την “ιδεολογική ποιότητα” των ιδεών υπήρχαν αμφιβολίες, τις διέλυσε ορίζοντας ως εισηγητή τον… Μάκη Βορίδη.
Εκεί που η ΝΔ είχε τον Βαρβιτσιώτη και τον Παυλόπουλο, αναλαμβάνει ένας πρώην υπουργός , που μόλις πρόσφατα απομακρύνθηκε λόγω ΟΠΕΚΕΠΕ!
Έτσι στις άδηλες επιδιώξεις της αναθεώρησης προστίθεται και η… αναχαίτηση του Σαμαρά. Παρότι αυτός τον έφερε στη ΝΔ μαζί με τους Γεωργιαδη και Πλεύρη- τώρα βρίσκονται στην πρώτη γραμμή εναντίον του.
Ο Βορίδης, διάδοχος του Μιχαλολιάκου ως επίσημος εκπρόσωπος του έγκλειστου δικτάτορα Παπαδόπουλου, είχε διαγραφεί από το φοιτητικό σύλλογο της Νομικής, ως φασίστας- πρωτοστατούντος του σημερινού αντιπροέδρου Χατζηδάκη.
Επί δυο δεκαετίες, έδρασε ως ιδρυτής φιλοχουντικών και νεοφασιστικών ομάδων, με αντίστοιχη ευρωπαϊκή δικτύωση και ως δράστης τραμπουκισμών με ρατσιστικά, εθνικιστικά και αντισημιτικά κίνητρα.
Ακόμη και μέλος “ναζιστικής οργάνωσης” οπαδών μιας ποδοσφαιρικής ομάδας, προτού ενταχθεί στον -επίσης- ακροδεξιό ΛΑΟΣ.
Η κυβέρνηση παραβιάζει συστηματικά το Σύνταγμα. Ότι αναθέτει την κορυφαία διαδικασία της Γ΄ Ελληνικής Δημοκρατίας, σε κάποιον που την είχε αμφισβητήσει εμπράκτως, είναι ύβρις. Και την προσβολή χρεώνεται ολόκληρη η ΝΔ.
