Γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος
Η υπόκλιση Μητσοτάκη στη μάνα Καρυστιανού, του επιστρέφει με τη χρησιμότητα που έχει γι’ αυτόν ως… υποψήφια Πρωθυπουργός.
Είπαμε: Δεν το ‘χει με την πολιτική. Γιατί το βασανίζει; Ούτε θα κυβερνήσει τη χώρα, ούτε πρώτο θα βγει το κόμμα της στις εκλογές και είναι αμφίβολο αν θα υπάρξει κόμμα. «Κίνημα» ακούμε και κίνημα δεν βλέπουμε…
Με τα δικά της λόγια η «πολιτικός» Μαρία Καρυστιανού εγκαταστάθηκε στην ακραία δεξιά γωνία του ιδεολογικού φάσματος. Εκεί ήταν ήδη, αν κριθεί πχ από παλαιότερες τοποθετήσεις της – που πέρασαν απαρατήρητες – για τις ταυτότητες και τον προσωπικό αριθμό. Δεν αλλάζει ο άνθρωπος.
Μέσα στη συμπαθέστατη και αρκούντως επικοινωνιακή γυναίκα, που συγκινούσε όταν πενθούσε την κόρη της και αγωνιζόταν για δικαίωση, υπήρχε σκοταδιστική θεώρηση των πραγμάτων, αντικοινοβουλευτισμός, αντιευρωπαϊσμός και αντιπολιτική.
Τώρα εκδηλώνονται ως πολιτική ύλη για την προσέλκυση ψηφοφόρων.
Από το OPEN ζήτησε «δημόσια διαβούλευση για της αμβλώσεις», όταν αυτό το θέμα έχει κλείσει από δεκαετίες. Σκεφθείτε και να μην ήταν γιατρός…
Μήπως για να μην «διχάζεται» ανάμεσα στην «επιστήμη της» και το… Σύνταγμα, να ξαναβλέπαμε την καύση νεκρών, το συναινετικό διαζύγιο, τη συμβίωση ετερόφυλων και τη «Μακεδονία μας, που χάσαμε στις Πρέσπες»;
Η κυρία απευθύνεται σε μια ορισμένη περιθωριακή ομάδα της κοινωνίας που της είναι οικεία. Δεν λειτουργεί πολιτικά με στέρεο λόγο και συγκροτημένες απόψεις, αλλά συναισθηματικά ως επικεφαλής σέχτας, που θύει στον αναχρονισμό και τη θρησκοληψία.
Η προσέγγισή της στην πολιτική – ρηχή, ακατέργαστη και… άσχετη – καταφεύγει στις γενικεύσεις και την εχθροπάθεια του ιστορικού λαϊκισμού.
– «Να απελευθερώσουμε τη χώρα». «Οι αξίες δεν μπορεί να έχουν συγκεκριμένη ταμπέλα», «Δεξιά και Αριστερά είναι χαρακτηρισμοί από το παρελθόν». Όταν δεν αποφαίνεται με στόμφο: «Θα ήθελε να μας πει ο κ. Τσίπρας σε ποιες μελέτες και αναλύσεις βασίστηκε για να υπογράψει το τρίτο μνημόνιο;» Από τη πόλη έρχομαι στην κορυφή κανέλα.
-«Είναι σε δεύτερη μοίρα η άποψή μας για τον Τραμπ, το σημαντικό είναι να αποκτήσουμε κράτος δικαίου, να μιλήσουμε ξανά για το άρθρο 86» και… «να έχουμε ειρήνη». Και αγάπη. Άντε βρες άκρη.
Οι δημόσιες εμφανίσεις της αρχίσουν να γίνονται γκροτέσκο παραστάσεις, μιας φιγούρας την οποία η δημοσιότητα παρέσυρε στην πολιτική με παροτρύνσεις κάποιων.
Χωρίς επίγνωση ότι θρυμματίζοντας το προφίλ της ως ακτιβίστριας για την απονομή δικαιοσύνης στο έγκλημα των Τεμπών, οδηγεί τον αγώνα της σε εκτροπή που δεν μπορεί να διαχειριστεί.
Ο άκακος Νατσιός δεν πρέπει να κοιμάται ήσυχος. Αλλά σε κάθε περίπτωση η μεταμόρφωση της Καρυστιανού σε πολιτικό μέγεθος, ωφελεί τον Μητσοτάκη για συγκεκριμένους λόγους.
Πρώτος. Αν τελικά κατεβεί στις εκλογές ουδόλως τον απειλεί – και αν την έχει απέναντι του στη Βουλή θα κλέβει από εικόνισμα.
Δεύτερος. Αποσυντονίζει τις συσπειρώσεις στα δεξιά της ΝΔ, με τους Βελόπουλους, τις Λατινοπούλες, τους Χρυσαυγίτες και τους ευλογημένους από αγιορείτες ασκητές…
Τρίτος. Μπουκώνει τον επικοινωνιακό ορίζοντα, που ο Τσίπρας ήθελε ανοιχτό. Η αναμόρφωσή του, πάει άκλαυτη όσο, αυτό το κρίσιμο διάστημα, η Καρυστιανού καταλαμβάνει – με δημοσκοπική ώθηση – τον χώρο που χρειάζεται ο ίδιος στο πεδίο του «talk of the town».
Ο αντικυβερνητισμός της πρώτα διευρύνθηκε συλλήβδην εναντίον κομμάτων, πολιτικών – και της… πολιτικής! – και πλέον υπηρετεί τον πάγιο σχεδιασμό Μητσοτάκη, για περισσότερη αμοιβαδοποίηση της αντιπολίτευσης.
Τελικά η υπόκλισή του – «σκύβω το κεφάλι, έχει χάσει την κόρη της» – που έκανε με σφιγμένα δόντια στη μάνα Καρυστιανού, του επιστρέφει με τη χρησιμότητα που έχει γι’ αυτόν ως… υποψήφια Πρωθυπουργός.
ΑΠΟ ΤΟ IEIDISEIS.GR
