Γράφει η Μπάμπουσκα
Με ρώτησε μία καλή φίλη, πώς βλέπω τέλος πάντων την ως τώρα εμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα στα πολιτικά πράγματα και μου ήρθε στο μυαλό μια φράση που ακούγαμε στη Μόσχα από τους παππούδες μας, όταν ήμασταν παιδιά: «Гора рожала — мышь родила». Και επειδή γνωρίζω ότι ο Αλέξης Τσίπρας, δεν θα τολμήσει να ζητήσει μετάφραση της φράσης από παλιούς του συντρόφους στην Αμαλίας που κατέχουν τη ρωσική, γιατί είναι πιθανό να στραβώσει ο Νίκος Μαραντζίδης ο οποίος έχει συνδέσει τα ρωσικά με τους κομμουνιστές και τον Κόκκινο Στρατό, θα παραθέσω η ίδια την μετάφραση. Πρόκειται ουσιαστικά για την ελληνική (αρχαιοελληνική μάλιστα) έκφραση «κοιλοπονούσε το βουνό και γέννησε έναν ποντικό».
Ήταν τέτοιες οι φωνές που ακούγονταν για το νέο κόμμα Τσίπρα, που περιμέναμε να γεννηθεί κανένα θηρίο που θα τρομάξει και τον Μητσοτάκη και την διαπλοκή και τα παράγωγά της. Τι εμφανίστηκε; Ο Σταύρος Θεοδωράκης ο Β’, ο Μεγαλοπρεπής.
Ας μη βιαστούν να με κατηγορήσουν «για εμμονές απέναντι στον Αλέξη» όσοι διαθέτουν το χάρισμα του οπαδού. Η κρίση μου είναι καθαρά πολιτική.
Θυμίζω ότι ο Αλέξης, επί δύο χρόνια υπήρξε μουγγός και αόρατος μέσα στη Βουλή. Αφού δημιούργησε όλο αυτόν τον θόρυβο για τη νέα πολιτική του εμφάνιση και κοιλοπόνεσε μαζί με όλους αυτούς τους συνταξιούχους προφήτες που έγραφαν «έρχεται ο Τσίπρας», «ποιοι φοβούνται τον Τσίπρα», «καταλύτης ο Τσίπρας», τελικώς ανακοίνωσε πως παίρνει μεγάλη πρωτοβουλία «για τη Νέα Διαύγεια». Για αυτό σας λέω ότι μου θύμισε τον Σταύρο Θεοδωράκη ο οποίος μέσα στην οικονομική κρίση και την κατάρρευση της χώρας, είχε διαβεβαιώσει πως χρειαζόμαστε «ένα Πανεπιστήμιο ελιάς και ελαιολάδου» για να προχωρήσουμε μπροστά. Τι του λείπει του ψωριάρη, φούντα με μαργαριτάρι.
Το σύμπαν καίγεται και η επιτηδευμένη θεσμολαγνεία φτιάχνει κοτσιδάκια. Προφανώς, κάποιος από τους ευφυείς συμβούλους του Τσίπρα, (από αυτούς που έχουν καθιερώσει το δόγμα «πρόεδρε θα χάνεις συνέχεια μέχρι να κερδίσεις γιατί αν θέλεις κάτι πάρα πολύ όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να το αποκτήσεις»), του πρότειναν να πάρει μια πρωτοβουλία που δεν θα έχει αγκάθια και θα κάνει τους πάντες να συμφωνήσουν μαζί του. Αφού σκέφτηκαν και συσκέφτηκαν πολύ, αποφάσισαν ότι όλη η κοινωνία, μιλάει για τη ΔΙΑΥΓΕΙΑ και σε αυτή τη μεγάλη ανησυχία πρέπει να ανταποκριθεί η πολιτική πρωτοβουλία. Και τσουπ, έγινε ανακοίνωση βαριά, ότι ο εν δυνάμει Πρόεδρος και το Ινστιτούτο του, άρχισαν να διαμορφώνουν την εναλλακτική τους πρόταση. Και επειδή το Πανεπιστήμιο λαδιού το είχε προτείνει ο Θεοδωράκης, είπαν να ασχοληθούν με τη ΔΙΑΥΓΕΙΑ.
Όσοι διαβάζουν Documento, γνωρίζουν, ότι ο νόμος της κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου για τη ΔΙΑΥΓΕΙΑ, που επιβάλει την αναγκαστική δημοσιοποίηση όλων των πράξεων του Ελληνικού Δημοσίου στο σχετικό site, έχει καταστρατηγηθεί. Ο Μητσοτάκης μάλιστα έκανε προσπάθεια να την καταργήσει και αφού δεν τα κατάφερε λόγω κατακραυγής που δημιούργησαν τα δημοσιεύματα (και όχι οι Κοινοβουλευτικές αντιδράσεις του τότε Προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ όπως θα έπρεπε), περιορίστηκε στο να τη νοθεύσει. Η ΔΙΑΥΓΕΙΑ λοιπόν θεωρητικά λειτουργεί, αλλά τόσο μπερδεμένα, που είναι δύσκολο ακόμη και για εξειδικευμένο δημοσιογράφο, να διαπιστώσει τι πραγματικά έχει γίνει στο χαοτικό Δημόσιο.
Παρά τα ρεπορτάζ, η Αντιπολίτευση δεν έβαλε το θέμα στη Βουλή. Δεν απαίτησε εξηγήσεις. Δεν πήγε στον Εισαγγελέα να καταγγείλει δόλο και νοθεία στη λειτουργία της ΔΙΑΥΓΕΙΑΣ. Ο Αλέξης Τσίπρας, επί δύο χρόνια βουλευτής «αβαβάου παπαπάου» που έλεγε και η Αλίκη Βουγιουκλάκη στη «Μαρία της σιωπής», δεν κατάφερε έναν πολιτικό λαρυγγισμό έστω για να πει «τι κάνετε με τη ΔΙΑΥΓΕΙΑ κύριε Μητσοτάκη; Εμείς ως αντιπολίτευση δεν θα συναινέσουμε. Θα πάμε και στη Δικαιοσύνη». Δεν τα είπε ο Αλέξης, ούτε τα υπονόησε, ούτε τα θεώρησε κοινοβουλευτικό του καθήκον.
Θα μου πείτε, κάλλιο αργά παρά ποτέ. Εντάξει να συμφωνήσω. Αλλά ολόκληρος πρώην πρωθυπουργός με τα επιστημονικά του συμβούλια, έκανε δύο χρόνια προπαρασκευή για να πει: «ΔΙΑΥΓΕΙΑ»; Γιατί δεν έκανε παρέμβαση για τα καρτέλ της ενέργειας και τι πρέπει να γίνει, για την φορολογία, για την ακρίβεια; Να καταθέσει θέσεις και να ζητήσει από όλους να τις ενστερνιστούν; Μα γιατί το αίτημα για τα καρτέλ, τη φορολογία ή την ακρίβεια, ενώνουν μεν την κοινωνία αλλά δυσαρεστούν αυτούς που τα συντηρούν. Οπότε ΔΙΑΥΓΕΙΑ και ξερό ψωμί για να σώσουμε το παντεσπάνι μας.
Για να μην θεωρήσετε όμως ότι η κριτική μου είναι άδικη και στηρίζεται σε ένα συμπέρασμα, θα σας πάω στα πιο ουσιαστικά. Θα κάνει κόμμα ο Τσίπρας; Πώς θα είναι; Με ποιους θα είναι;
Τις απαντήσεις τις έχει δώσει ο ίδιος. Ο Τσίπρας δεν κάνει κόμμα. Κάνει μια συγκέντρωση ονομάτων και «σπουδαιότητας» (κατά τα πρότυπα της αριστείας Μητσοτάκη) για να δείξει ότι είναι ηγέτης με rebranding και background μαζί. Η εμφάνιση της τεχνοκρατίας ως λύση, δεν έχει τίποτα το προοδευτικό. Η κομματική λειτουργία, μαζί και αυτή της κοινής δράσης και της διαφάνειας, αντικαθίσταται με ελιτίστικα σχήματα και θεωρίες. Οι καθηγητές θα επεξεργάζονται, θα προτείνουν, θα βεβαιώνουν και θα υπόσχονται την βασιλεία των πολιτικών ουρανών. Ο λαουτζίκος θα κάνει το σταυρό του κάτω από τα εικονίσματα των καθηγητάδων και το πορτραίτο του Τσίπρα και θα ψηφίζει.
Όχι, ο Τσίπρας δεν κάνει κόμμα. Δημιουργεί μια νεφελώδη κατάσταση, πάνω από την οποία θα υπερίπταται ο ίδιος και από κάτω του θα υπάρχει μια λίστα εκλεκτών που θα αποτελούν τους υποψήφιους. Αυτούς τους ονομαστούς υποψήφιους θα καλείται να ψηφίσει ο πολίτης, χωρίς πολλές πολλές ανησυχίες περί του πολιτικού προσανατολισμού. ‘Άλλωστε η λίστα θα έχει από όλα τα καλούδια.
Στην πραγματικότητα ο Τσίπρας αντιγράφει την πορεία δημιουργίας του κόμματος «Πέντε αστέρια» του Μπέμπε Γκρίλο, μόνο που στη θέση του λαϊκισμού βάζει τον ψευτοδιανοοουμενισμό και τον ελιτισμό των λίγων που ξέρουν. Βέβαια ο Γκρίλο, όπως αποκαλύπτεται μετά από χρόνια, είχε από πίσω του ολόκληρο σύστημα ψηφιακής προπαγάνδας. Ο Τσίπρας απλώς παραθέτει ονόματα επωνύμων και κρύβει κάτι τρολ του διαδικτύου που βρίζουν την αφεντιά μου. Η δε κινητήρια δύναμη των πολιτικών του κινήσεων, είναι η πεποίθησή του, ότι όταν θα επιστρέψει «ένα 20% εκεί έξω είναι έτοιμο να τον προσκυνήσει». Τώρα που αποδεικνύεται ότι το πραγματικό ποσοστό φαίνεται μετά βίας αγγίζει τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ την εποχή της ανομβρίας, ο πρώην Πρόεδρός του αναζητά σασμούς με εχθρούς και πρώην συντρόφους.
Τα λουλούδια
Ας πάμε όμως και στο θεωρητικό που φαίνεται να δομεί ο Αλέξης Τσίπρας. Ανακοίνωσε δια του Ινστιτούτου, ότι οργάνωσε μια Επιτροπή για την δημιουργία της νέας Κεντροαριστεράς. Να λοιπόν και η απαιτούμενη θεωρητική ζύμωση θα πει κάποιος. Ποιοι είναι οι θεωρητικοί που θα δημιουργήσουν το προοδευτικό πλαίσιο που θα κληθεί να επιβεβαιώσει ο προοδευτικός κόσμος; Φυσικά πρώτος και κύριος είναι ο γνωστός Νίκος Μαραντζίδης. Πρώην υβριστής του Τσίπρα αλλά και υβριστής των αγώνων της Αριστεράς. Είναι αυτός που ευθαρσώς έχει γράψει, ότι για τις θηριωδίες των Ναζί στην Ελλάδα, έφταιγαν οι Έλληνες αντιστασιακοί που αντιστέκονταν και προκαλούσαν. Τώρα θα δώσει τα φώτα του για το πώς πρέπει να είναι μια νέα, προοδευτική Κεντροαριστερά. Ενδεχομένως στο εγχείρημα (μια ιδέα ρίχνω) να μπορούσε να συμβάλει και ο Μάκης Βορίδης τελικώς.
Έτερος σύμβουλος και διαμορφωτής αλλά και συντονιστής για το νέο πλαίσιο για την Κεντροαριστερά, είναι ο καθηγητής Γιώργος Σιακαντάρης. Είναι από τους πιο γνωστούς και ένθερμους θαυμαστές του Κώστα Σημίτη, τον οποίο κατά την αρθρογραφία του, δεν μπορούσε να κατανοήσει η αρτηριοσκληρωτική Αριστερά. Ήταν η εποχή, που η «αρτηριοσκληρωτική Αριστερά» δια του Τσίπρα, αποκαλούσε τον Σημίτη «ο πρωθυπουργός που έβλεπε τις μίζες να περνούν».
Άφησα το καλύτερο για το τέλος. Μέλος της Επιτροπής που θα μας οδηγήσει στην νέα, ενωμένη προοδευτική Κεντροαριστερά, είναι και κάποιος κύριος Νίκος Αλατάς, που συστήνεται από το Ινστιτούτο ως διεθνολόγος. Ποια είναι η δημόσια παρουσία του νέου πολιτικού στυλοβάτη της προόδου;
Η αλήθεια είναι πως τα μόνα βέβαια από την δημόσια εικόνα του κυρίου Αλατά, είναι οι αναρτήσεις του στα social media. Από αυτά προκύπτει ότι, ο διεθνολόγος της καρδιάς του Αλέξη Τσίπρα, είναι λάτρης (και αυτός) του Κώστα Σημίτη. Εκτός από τις επαναλαμβανόμενες αναλύσεις που κάνει για τη σπουδαιότητα του Σημίτη, στην επέτειο του θανάτου του γράφει «Ένας ολόκληρος χρόνος από το θάνατο του Κώστα Σημίτη, απλά και ξεκάθαρα «Λείπεις» Πρόεδρε». Σε άλλες αναρτήσεις ο Αλατάς εξυμνεί την Άννα Διαμαντοπούλου και την πολιτική της προσωπικότητα, ενώ κατά καιρούς εξυμνεί και τον Νίκο Ανδρουλάκη. Αδυναμία του ωστόσο φαίνεται να είναι ο Ευάγγελος Βενιζέλος με τον οποίο φωτογραφίζεται με καμάρι. Ο Νίκος Αλατάς, πριν ο Τσίπρας ζητήσει τη βοήθειά του, ζητά μέσω των αναρτήσεών του κατά καιρούς τη βοήθεια όλου του φάσματος των Αγίων και των Οσίων. Ως προς αυτό και όχι μόνο, βοήθειά τους και για τον Τσίπρα και για τους σπουδαίους συμβούλους του. Διότι ο Αλατάς (και είναι δικαίωμά του φυσικά) έχει και μια άλλη δημόσια εικόνα. Ο λογαριασμός του στο Instagram, σχολιάζει συχνά άλλον λογαριασμό ενός κυρίου που ποζάρει ημίγυμνος (και αυτό δικαίωμα είναι). Ο σύμβουλος και θεωρητικός του Τσίπρα γράφει δημόσια κάτω από την αποκαλυπτική φωτογραφία αφού βάζει πολλές πολλές καρδούλες: «Ένα αιωνόβιο τριαντάφυλλο είσαι Άρη μου…Και μάλιστα είσαι ένα μωβ τριαντάφυλλο, που συμβολίζει την γοητεία, την μαγεία και τον κεραυνοβόλο έρωτα».
«Κάθε τι ανθρώπινο είναι και δικό μου», έλεγε ο Καρλ Μαρξ. Οι άνθρωποι έχουν δικαίωμα να είναι ό,τι θέλουν και να το εκφράζουν. Αλλά μοιραία κρίνονται από τη δημόσια παρουσία τους. Ή για να το πω όπως το σκέφτομαι, η διάθεση του συμβούλου του Τσίπρα να χαριεντίζεται δημόσια, δεν είναι έκφραση και δικαίωμα κάποιας προτίμησης αλλά απόδειξη επιπολαιότητας και έλλειψης σοβαρότητας. Ναι, πρέπει να μετράμε τα δημόσια πρόσωπα και με αυτό το κριτήριο πέραν των διαθέσεών τους, καθότι η δημόσια σφαίρα δεν είναι ό,τι του φανεί του Λωλοστεφανή. Κατά τα άλλα του Τσίπρα δεν του κάνει ο Πολάκης γιατί η δημόσια εικόνα του είναι λέει μπρουτάλ.
Ο Αλέξης Τσίπρας δείχνει συνεχώς να πυροβολεί τα πόδια του, εκτός από το να βρίζει όσους του κάνουν κριτική. Εκτός αν έχει σε εφαρμογή ένα σατανικό σχέδιο: διαλέγει τους νέους συνεργάτες του ώστε να μπορέσει να γράψει στο μέλλον το «Ιθάκη 2», στο οποίο θα τους ξανακατηγορεί ως ανεπαρκείς. Ο ίδιος φυσικά δεν θα φταίει. Σε ό,τι αφορά την ουσία, η πολιτική τακτική αποδεικνύεται μενεξέδες και ζουμπούλια και τριαντάφυλλα πολλά. Μωβ φυσικά που είναι και σπάνια.
ΑΠΟ ΤΟ DOCUMENTO