Πέμπτη 27 Απριλίου 2017 Βρείτε μας στο FacebookΒρείτε μας στο GooglePlus

Ντόρα Μπακογιάννη: Η δυστυχία να είσαι η αδελφή του Κυριάκου

Του Γ. Λακόπουλου

Η Ντόρα Μπακογιάννη είχε από νωρίς μεγάλες πολιτικές φιλοδοξίες. Καθώς ήταν καλή πολιτικός  διατηρούσε πολλές πιθανότητες να τις ικανοποιήσει.  Η αξιόπιστή λειτουργία της ως υπουργός  Εξωτερικών της κυβέρνησης  Κ.  Καραμανλή και η έντιμη συμπεριφορά απέναντι του, της έδινε ένα ακόμη πλεονέκτημα. Γιατί δεν κατάφερε να  τον διαδεχθεί είναι μια υπόθεση με πολλές άδηλες πλευρές ακόμη.

Το σοκ για τη Ντόρα δεν ήταν ότι ηττήθηκε το 2009 από τον άνθρωπο που ανέτρεψε την κυβέρνηση της ΝΔ -του πατέρα της για την ακρίβεια- και επέστρεψε χάρη στη συγκατάθεσή της στη μεγαλοψυχία του Καραμανλή να τον πάει πίσω. Ήταν ότι από τα συμφραζόμενα  των συνεπειών αυτής τη ήττας πρόκυπτε ότι ο πιο σκληρός αντίπαλός της ήταν ο αδελφός της.

Το 2010 ο Κυριάκος έκανε αυτό που του υπενθύμισαν οι πιο σοβαρές γερμανικές εφημερίδες κατά την πρόσφατη επίσκεψη του στο Βερολίνο: καταψήφισε το πρώτο Μνημόνιο και  συντάχθηκε με τα Ζάππεια του Σαμαρά, ο οποίος διέγραψε την αδελφή του ως τη μόνη που διαφοροποιήθηκε –για να δικαιωθεί αργότερα.

Ο Κυριάκος δεν την ακολούθησε στην απόπειρα αυτόνομης παρουσίας με δικό της κόμμα και ακολούθως παραβίασε τις οικογενειακές κόκκινες γραμμές συμμετέχοντας στην κυβέρνηση Σαμαρά.

Μέχρι εκεί η Ντόρα το καταλάβαινε. Όταν τον βρήκε μπροστά της για να της στερήσει το δικαίωμα της δεύτερης ευκαιρίας για την ηγεσία της ΝΔ, απλώς μειδίασε.

Όταν όμως είδε ότι το σύστημα Σαμαρά συνέβαλε στην επιτυχία του Κυριάκου και αυτός στη συνέχεια την πέταξε στα αζήτητα  ήταν αργά.  Ήδη ακόμη και ο πατέρας της, τον οποίο επρόκειτο να διαδεχθεί, είχε στρατολογηθεί υπέρ της υποψηφιότητας του  αδελφού της για την ηγεσία τη ΝΔ -που οδηγούσε στο δικό της πολιτικό τέλος.

Αλλά τα χειρότερα δεν είχαν έλθει ακόμη. Οι συνεργάτες του Κυριάκου Μητσοτάκη της ζήτησαν να μην κάθεται δίπλα του στα έδρανα της Βουλής, για να μην δημιουργούνται εντυπώσεις συνδιαχείρισης της ηγεσίας. Το κατάπιε και αποσύρθηκε στα ορεινά της Βουλής.

Αλλά η συνέχεια ήταν ακόμη ποιο τραυματική. Με πρόσχημα  ότι σχηματίζει σκιώδη κυβέρνηση- την οποία ο ίδιος αμέσως ακύρωσε σαν τέτοια–ο αδελφός της  αφαίρεσε το «χαρτοφυλάκιο» Εξωτερικών και  Αμύντας -στο οποίο είχε επενδύσει από χρόνια και ήταν το μεγάλο πολιτικό όπλο της.

Την αντικατέστησε με το  Γ. Κουμουτσάκο και τον Άδωνι Γεωργιάδη, αφαιρώντας της την ευχέρεια θεσμικής επικοινωνίας με ένα κύκλο πολιτικών παραγόντων στην Ευρώπη με τους οποίους είχε αναπτύξει στενές προσωπικές σχέσεις από χρόνια.

Συμπληρωματικά την τοποθέτησε σε ένα χώρο τον οποίο όχι απλώς δεν γνωρίζει, αλλά η παρουσία της εκεί, ως αντιπολίτευση, προεξοφλεί ότι δεν θα γίνει ποτέ υπουργός, αν πάρει τη πρωθυπουργία ο Κυριάκος.

Ως τώρα η Ντόρα σιώπησε. Επισήμως τουλάχιστον. Όσα λέει ανεπισήμως θα προκαλούσαν σεισμό αν γινόταν γνωστά.  Όσοι τη ξέρουν αντιλαμβάνονται το δράμα της: έχοντας  δικαιολογημένα την αίσθηση ότι αποτελεί μεγαλύτερο πολιτικό μέγεθος από τον Κυριάκο, πρέπει να διαχειριστεί τον παραγκωνισμό της.

Δεν είναι το καλύτερο που θα ήθελε να της συμβεί. Αποφεύγει να παίξει με θέρμη την τομεάρχη  Οικονομίας και Ανάπτυξης της ΝΔ και προσπαθεί να βρει πεδίο για πολιτικές παρεμβάσεις που θα συντηρούν την εικόνα που η ίδια  διαμόρφωσε διαχρονικά.

Δε είναι εύκολο. Όλοι ξέρουν ότι έχει περιθωριοποιηθεί. Η ίδια αρχίζει πλέον να μην κρύβει την ενόχλησή της γι’ αυτό.  Στην τελευταία συνέντευξή της τη ρώτησαν αν προέχει να κλείσει η αξιολόγηση ή η χώρα να οδηγηθεί σε εκλογές και απάντησε: «Αυτά είναι ανύπαρκτα διλήμματα» .

Είναι τα διλήμματα που θέτει ο Άδωνις και καλύπτει ο αδελφός της.  Μάλλο θα ήθελε να πεί οτι στη διαδρομή της είχε πολλούς εχθρούς-κανείς δεν την έβλαψε όσο ο Κυριάκος.