Οι αιμοβόροι των απολύσεων, ένας Μωυσής που δεν πείθει και πώς μια κυβέρνηση μπορεί να είναι δημοφιλής με αντιπαθείς υπουργούς

Του Νίκου Λακόπουλου

Διαβάζοντας προσεκτικά το τελευταίο διάγγελμα Μητσοτάκη το μήνυμα βρίσκεται στο παράθυρο πίσω του καθώς αυτή τη φορά απειλεί όσους δεν θέλουν να εμβολιαστούν πως δεν θα τους επιτρέψει να του χαλάσουν την επιτυχία. Ένα μικρό παράθυρο αυτή τη φορά, πάει το ολόκληρο ηλιοβασίλεμα στη Σαντορίνη στο περυσινό μήνυμα.

Η κυβέρνηση θάπιανε τον στόχο για 70% εμβολιασμένους τον Ιούνιο, τώρα πάμε για το τέλος του καλοκαιριού- μάλλον θα το αναβάλλει πάλι καθώς οι ειδικοί -που υποτίθεται ότι ακούει η κυβέρνηση μιλάνε για μισό εκατομμύριο που θα νοσήσουν και η κυβέρνηση επέλεξε το μοντέλο «να διασκεδάζετε, αλλά καθήμενοι» για την αντιμετώπιση της πανδημίας.

Στο μεταξύ η Δόμνα Μιχαηλίδου ανακάλεσε όσα είπε για τις απολύσεις των «απείθαρχων», ο Βορίδης τις αφήνει στο Πειθαρχικό για τους δημόσιους υπαλλήλους, ο Γεωργιάδης τις θεωρεί βέβαιες και η υπόλοιπη κυβέρνηση σπεύδει να νομοθετήσει πως δεν θα υπάρξουν.

Αυτές οι αντιφάσεις, πέρα από το ό,τι δείχνουν μια κυβέρνηση ανεμομαζώματα που θέλει να είναι δημοφιλής παίρνοντας αντιδημοφιλή μέτρα, εκφράζουν την βασική αντίφαση της κυβέρνησης να εφαρμόσει ένα νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα, αλλά ως κεντρώα -που δεν διστάζει να πάρει και μέτρα σοσιαλιστικά σχεδόν:

«Η πολιτεία στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων. Και το έκανε με τρόπο θα έλεγα –και μη σας αιφνιδιάσω εδώ– σχεδόν σοσιαλιστικό: οριζοντίως 800 ευρώ σε όλους, ασχέτως του εισοδήματος!» είχε πει ο Κυριάκος Μητσοτάκης στον Αλέξη Παπαχελά σε συνέντευξη στην Καθημερινή.

Σχεδόν σοσιαλιστικό – μην το παραξηλώσουμε κιόλας.

«Το κράτος δεν μπορεί να πληρώνει επ΄άπειρον»

Αυτή τη φορά όμως η κυβέρνηση έπεσε μέσα στις αντιφάσεις της και καθώς ανακοινώνει μέτρα υποχρεωτικού εμβολιασμού βρίσκει απέναντί της ένα κίνημα με φάτσες γνωστές από την εποχή των Μακεδονομάχων -γνωστές αν όχι στον Μητσοτάκη, όσο στον Αντώνη Σαμαρά, τον Μάκη Βορίδη και τον Άδωνη Γεωργιάδη.

Ο τελευταίος μιλώντας για διαδήλωση των αρνητών στο Σύνταγμα κάνει πως δεν τους ξέρει, αλλά φαίνεται πως τους ξέρει όταν λέει ότι …δεν ήταν ψηφοφόροι του.

«Δεν έχω την αυταπάτη ότι ήταν ψηφοφόροι μας, ήταν άνθρωποι ακραίων πολιτικών χώρων. Πόσοι ήταν; Να πούμε 10.000 άνθρωποι ότι ήταν στην Αθήνα; 10.000 άνθρωποι εμβολιάστηκαν χθες. Μην μεγαλοποιούμε τα πράγματα. Ήταν μια μικρή σε μέγεθος αντικυβερνητική διαδήλωση».

O υπουργός Ανάπτυξης μάλλον απευθύνεται στον «σοσιαλιστή» Μητσοτάκη όταν λέει πως «αν έχουμε πάλι γενική καραντίνα, η οικονομία θα καταστραφεί, οι επιχειρήσεις θα έχουν σωρευμένες, μεγάλες ζημίες από τόσες καραντίνες. Σήμερα έχουμε μια πραγματικότητα. Η σκέψη κάποιων ανθρώπων ότι το Κράτος θα τους πληρώνει επ’ άπειρον για να είναι σε αναστολή, δεν είναι πραγματική. Δεν αντέχει το Κράτος».

Η απόφαση του Μητσοτάκη να θέσει σε διαθεσιμότητα όσους δεν εμβολιάζονται -ή απόλυση, όπως λένε Βορίδης και Γεωργιάδης δημιουργεί πολλαπλά προβλήματα καθώς σύντομα θα έχουμε χιλιάδες «αρνητές» που θα πρέπει να αναπληρωθούν στη δουλειά τους -άγνωστο πως όσο γνωστό είναι από την πρώτη στιγμή της πανδημίας ότι η πολιτική της κυβέρνησης είναι «Απόψε Αυτοσχεδιάζουμε » βλέποντας και κάνοντας εναλλάξ με το κάνοντας και βλέποντας.

Από την δημοφιλία στην αντιπάθεια

Η πολιτική της κυβέρνησης δεν είχε στόχο εξ αρχής την πανδημία, αλλά να διαφυλάξει την δημοφιλία του Πρωθυπουργού -που πάνω από όλα είναι άνθρωπος -όταν κάνει ανέμελος ποδηλατάδα- και οι απολύσεις θα καταστρέψουν την εικόνα του. Αλλά πώς θα τρομοκρατηθούν οι αρνητές ώστε να πάνε να εμβολιασθούν -και να πετύχει η κυβέρνηση τα πλάνα της;

Oι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν πως η δημοφιλία το Πρωθυπουργού πέφτει στο 42,9% και ο Αλέξης Τσίπρας σκαρφαλώνει στο 31,6% -μια διαφορά λόγων μονάδων ενώ ήταν 20% πέρυσι- και μόλις τώρα αρχίζει ο προεκλογικός αγώνας.

Σα να μην έφτανε αυτό το 48% των πολιτών δηλώνουν πως αισθανόταν περισσότερο ασφαλείς επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- σημάδι πως η πολιτική «νόμος-τάξη και ασφάλεια» δεν έπιασε και η κυβέρνηση έχει αποτύχει σε ένα τομέα της υπόσχεσης που την έφερε στην κυβέρνηση.

Μια δημοσκόπηση της Alco για το Open είναι κόλαφος για την κυβέρνηση. Ο Άδωνις Γεωργιάδης είναι αντιπαθής στο 56% των πολιτών και συμπαθής μόνο στο 26%. Ο Χατζηδάκης αντιπαθής στο 48% και ο Βορίδης στο 45% -παρότι το ίδιο συμπαθής με τον Γεωργιάδη, αλλά μόνο στο 27% των πολιτών.

Έχουμε μια δημοφιλή κυβέρνηση με αντιπαθείς υπουργούς; «Υπουργοί στον πάτο, ο αρχηγός στο θρόνο του» γράφει ο Τάσος Παππάς στην Εφημερίδα των Συντακτών. » Αν εξαιρέσεις τον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Δένδια και τον υπουργό Ψηφιακής Διακυβέρνησης Κυρ. Πιερρακάκη, που οι θετικές γνώμες γι’ αυτούς είναι περισσότερες από τις αρνητικές, όλοι οι άλλοι έχουν επιδόσεις πολύ χαμηλές. Μερικοί πιάνουν πάτο».

«Ετσι κάτω από τη βάση παίρνουν ο πρωταθλητής του μαραθωνίου φλυαρίας Αδωνης Γεωργιάδης, ο… αναμορφωτής των εργασιακών σχέσεων Κωστής Χατζηδάκης, ο υπερασπιστής του δόγματος «τάξη και ασφάλεια» Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, ο «δεν πρέπει να ξανακυβερνήσει η Αριστερά» Μάκης Βορίδης, η αυτοπροβαλλόμενη ως θηλυκός Παπανούτσος Νίκη Κεραμέως, ο «δεν βλέπω καμιά Πομπηία» Κώστας Καραμανλής, ο γυρολόγος Χάρης Θεοχάρης, η Λίνα Μενδώνη η οποία έχει τσακωθεί με το σύμπαν».

Η υπεροχή της Νέας Δημοκρατίας έναντι του ΣΥΡΙΖΑ έχει πάει περίπατο και η διαφορά βαίνει διαρκώς μειούμενη, αν και δεν φαίνεται ο δεύτερος να ανακάμπτει. Πού πάνε οι ψήφοι που χάνονται για την Νέα Δημοκρατία;

Oι τηλεθεατές διέκριναν στο τελευταίο διάγγελμα του Μητσοτάκη ένα άγχος, μια ανησυχία -ίσως και πανικό, αλλά όχι τόσο όταν μια δημοσκόπηση δείξει τη Νέα Δημοκρατία στο 33% και τον ΣΥΡΙΖΑ στο 38% -σημάδι πως η κλεψύδρα αδειάζει -κι όπως λέει ο Αλέξης Τσίπρας «πιθανότατα θα έχουμε πολιτικές εξελίξεις».

Ανάκαμψη με φτώχεια

Η κυβέρνηση για πρώτη φορά βρίσκεται απέναντι από ένα μέρος της εκλογικής της βάσης και οι παροχές στις επιχειρήσεις με τις οποίες ο Μητσοτάκης αγόρασε δημοφιλία τελειώνουν -όπως λέει, άραγε σε ποιον;- ο Γεωργιάδης- «το Κράτος δεν θα τους πληρώνει επ’ άπειρον».

Πολύ περισσότερο, το κράτος πια όχι μόνο δεν θα πληρώνει αλλά θα πρέπει και να απολύει -μέθοδος προσφιλής για τον Μητσοτάκη όταν ήταν υπουργός- να κλείνει νοσοκομεία και να πάρει πίσω τα λεφτά που έδωσε έστω και σε 36 ή 72 δόσεις.

H περιπέτεια του νομοσχεδίου για την επικουρική ασφάλιση -που η ψήφισή του αναβλήθηκε γιατί μάλλον για να εφαρμοστεί θα χρειαστεί ένας πλέον «κοινωνικός πόρος» δείχνει το αδιέξοδο το οποίο οδηγούν οι κυβερνητικές αντιφάσεις.

Δεν γίνεται μετά από τόσα λοκντάουν να βγει η οικονομία αλώβητη και τα 40 δισ. που διέθεσε η κυβέρνηση κάπου θα βρεθούν μπροστά της στο άμεσο μέλλον.

Αυτό που γίνεται και εγγυάται η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι η ανάκαμψη να έλθει, αλλά η φτώχεια των ήδη φτωχών να μεγαλώσει καθώς οι αριθμοί θα ευημερούν και οι άνθρωποι θα δυστυχούν.

Αυτό που λένε οι αιμοβόροι των απολύσεων στον Μητσοτάκη ωμά είναι πώς δεν γίνεται οι «αρνητές» να «πεισθούν» να εμβολιασθούν χωρίς τον φόβο της απόλυσης και πώς όπως έλεγε ο πατέρας του νεοφιλελευθερισμού «δεν υπάρχει δωρεάν γεύμα» και μάλιστα για όλους.

Με ή χωρίς απολύσεις η κυβέρνηση επιχειρεί ανοιχτά να τρομοκρατήσει όσους αρνούνται να κάνουν εμβόλιο -και είναι πολλές χιλιάδες- με μια δοκιμασμένη μέθοδο. Ο φόβος και η απειλή της ανεργίας έχει κάνει ήδη τους πολίτες απαθείς καθώς η κυβέρνηση περνάει αδιανόητα σε άλλη εποχή νομοθετήματα για περικοπές των δικαιωμάτων, των απεργιών και των διαδηλώσεων.

Δουλεύετε περισσότερο και με μικρότερες αμοιβές και σκάστε -δηλαδή μην διαδηλώνετε. Κι αν δεν θέλετε να εμβολιασθείτε, αν δεν πεθάνετε, τουλάχιστο θα πεινάσετε.

Αν όμως εμβολιασθείτε θα διασκεδάζετε κιόλας, αλλά καθήμενοι.

Y.Γ.: Με μια πολιτική αλλ΄αντ΄άλλων πότε με 150άευρα, πότε με τιμητική άδεια η κυβέρνηση επιχειρεί και με την μέθοδο της πυγμής να πείσει -για τους υγιειονομικούς κυρίως που δεν εμβολιάζονται -μια ομάδα μερικών χιλιάδων.

Τόκανε με διάγγελμα ο Μακρόν και έσπευσε ένα εκατομμύριο να εμβολιασθεί. Το κάνει ο Μητσοτάκης και πήγαν 38.000. Αδιέξοδο και τραγωδία για έναν «Μωυσή» -που δεν πείθει.