Ο Αλέξης Τσίπρας, οι «followers», η κομματική «Ιερουσαλήμ» και το …ποδήλατο του ΣΥΡΙΖΑ

Για ένα κόμμα που έχασε τις εκλογές η πορεία προς το συνέδριο μετασχηματισμού του -με ομαδοποιήσεις και αντεγκλήσεις βέβαια- πάει καλά. Η ομοφωνία θα πρέπει να προβληματίζει λίγο και πως οι στόχοι της διεύρυνσης στην βάση μάλλον δεν επιτυγχάνονται.

Ίσως η λιγότερη …ομοφωνία και η περισσότερη πολυφωνία και κριτική είναι πιο κοντά σε ένα ανοιχτό, μαζικό -άρα πολυτασικό και πολυφωνικό κόμμα. Ο αγώνας του μετασχηματισμού θα πρέπει να ιδωθεί ως μια πάλη ανάμεσα στην τάση της «αλλαγής» και ανανέωσης με την διεύρυνση και μια κομματική γραφειοκρατία που φοβάται πως αν το κόμμα διευρυνθεί και πάψει το κόμμα να είναι «αμιγώς» αριστερό μαζί με την «καθαρότητα» θα χάσει και τον ρόλο της.

Το παράδοξο είναι πως υπάρχουν «αριστεροί» με πατέντα που καταπίνουν την συμμαχία με τον Πάνο Καμμένο και ανησυχούν μήπως γίνει το κόμμα δεξιό, σοσιαλδημοκρατοποιηθεί ή «πασοκοποιηθεί» -όταν έχουν καταπιεί μνημόνια, ιδιωτικοποιήσεις και αντιλαϊκές πολιτικές που ένα κόμμα καθαρά δεξιό θα δυσκολευόταν να πάρει.

Ο ΣΥΡΙΖΑ -με νέα προσθήκη στο όνομά του σύντομα- είναι ένα κόμμα που δεν είναι κόμμα λαϊκών μαζών και της νεολαίας -όπως είπε ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας στην Κεντρική Επιτροπή -που δεν έχει την ανάλογη με την εκλογική του δύναμη στα συνδικάτα, καταποντίστηκε στις δημοτικές εκλογές και η φοιτητική του παράταξη στα πανεπιστήμια έχει σχεδόν ανύπαρκτα ποσοστά.

Προφανώς η δημιουργία ενός δημοκρατικού ριζοσπαστικού μετώπου που θα πάρει την εξουσία και πάλι πρέπει να χτιστεί εκεί -στην κοινωνία- και ο Αλέξης Τσίπρας το αντιλαμβάνεται όταν λέει πως «πρέπει να γίνουμε ελκυστικοί» -δηλαδή δεν είναι- ή πως πρέπει να αντιστοιχηθεί το κόμμα με τους ψηφοφόρους του -την κοινωνική του βάση.

«Πώς θα καταφέρει, τη δεύτερη φορά η Αριστερά, κερδίζοντας τις εκλογές, να αναλάβουμε την ευθύνη και τον έλεγχο όχι μόνο των κυβερνητικών θέσεων, ή των υπουργείων, αλλά και κρίσιμων αρμών της εξουσίας;» αναρωτήθηκε χθες μιλώντας την Κεντρική Επιτροπή και η κάμερα έδειξε τον κόσμο: μάλλον σε ένα κόμμα που η νεολαία το ψηφίζει κατά 37% η αντιπροσώπευσή της στην Κεντρική Επιτροπή είναι αναιμική.

Ο Γιάννης Δραγασάκης μίλησε για ένα νέο μοντέλο κόμματος, όταν η τάση της «αριστερής καθαρότητας» εκφράζει την άποψη πως «πρέπει να βλέπουμε αυτοπροσώπως όσους εγγράφονται ως μέλη». Να κάνουν δηλαδή face control στην πόρτα και να ελέγχουν την αριστεροφροσύνη τους -ίσως να δίνουν και εξετάσεις- γιατί το κόμμα δεν χρειάζεται followers.

 «Δεν πιστεύουμε σε ένα ακόμα μαζικό μεν, -βεβαίως πρέπει να είναι- αλλά ένα κόμμα οπαδών. Δεν θέλουμε followers. Θέλουμε μέλη τα οποία θα έχουν μια ουσιαστική σχέση με την πολιτική, θα συνδιαμορφώνουν τα πράγματα και αυτό νομίζω ότι αποτελεί έναν κοινό τόπο» είχε πει παλιότερα ο γραμματέας του κόμματος Πάνος Σκουρλέτης.

«Έχω λοιπόν κάθετη διαφωνία με την άποψη ότι όσοι εγγράφονται στην πλατφόρμα και θέλουν να συμμετάσχουν στη κομματική μας ζωή, αλλά δεν έχουν το χρόνο ή τη διάθεση να παρακολουθούν τις συνεδριάσεις των οργανώσεων μας, δεν πρέπει να είναι ισότιμα μέλη, αλλά απλοί υποστηρικτές ή ακόμη χειρότερα να τους θεωρούμε υποτιμητικά followers» θα πει χθες ο Αλέξης Τσίπρας.

«Θεωρώ λάθος μεγάλο, να υποτιμούμε αυτό το σπουδαίο εργαλείο του Διαδικτύου και a priori να θεωρούμε όσους εντάσσονται μέσω αυτού στη κομματική ζωή λιγότερο μέλη από κάποια άλλα παλιά μας μέλη, που στο κάτω κάτω έχουν να πατήσουν στις διαδικασίες πολλαπλάσιο χρόνο από ότι τα διαδικτυακά μας μέλη επικοινωνούν, ενημερώνονται και καταθέτουν τη διαθεσιμότητά τους».

Ο ίδιος είχε μιλήσει πρόσφατα για «ιδιοκτήτες της αριστεράς» -που δεν υπάρχουν, αλλά σε κάποιους απευθυνόταν και μάλλον χθες το πήγε παραπέρα, όταν διαμήνυσε στα μέλη του ανώτατου κομματικού οργάνου, ότι διυλίζοντας τον «κομματικό» κώνωπα βρίσκονται εκτός τόπου και χρόνου από τις ανάγκες των πολιτών στους οποίους απευθύνονται. 

«Κανείς από όσους μας προσεγγίζουν για να γίνουν μέλη στον νέο ΣΥΡΙΖΑ δεν ασχολούνται με τις κομματικές καρέκλες και τους συσχετισμούς εσωκομματικών δυνάμεων. Με αυτά ασχολούνται μόνον οι κατοικούντες χρόνια στην κομματική Ιερουσαλήμ είπε. Και λίγο πριν καταχειροκροτήθηκε όταν είπε πως δεν έχουν ιδιοτελείς σκοπούς μόνο οι νεοαφιχθέντες, αλλά «και αυτούς που είμαστε στο κόμμα πολλά χρόνια’. 

Προφανώς ένα κόμμα που δεν θα αλλάξει αν και έχει ηττηθεί στις εκλογές και μάλιστα από τον Κυριάκο Μητσοτάκη δεν θα έχει καλύτερη τύχη στις επόμενες εκλογές. Το να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ -ή όπως θα λέγεται- ένα κόμμα μαζικό και πολύχρωμο, σύγχρονο και αριστερό, ριζοσπαστικό πάνω από όλα -πέρα από τα κομματικά μοντέλα άλλων εποχών είναι μονόδρομος.

Και πέρα από τις αγωνίες μη χάσει το κόμμα την αριστερή του αγνότητα, υπάρχει η αγωνία του κόσμου που ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς να είναι «καθαρός αριστερός»- καμιά φορά κάνοντας το έγκλημα να είναι …σοσιαλδημοκράτης.

Ο Σύριζα – όπως έχει πάλι πει ο Αλέξης Τσίπρας- είναι σαν το ποδήλατο. Αν σταματήσει να κινείται, θα πέσει.