Δευτέρα 12 Νοεμβρίου 2018 Βρείτε μας στο FacebookΒρείτε μας στο GooglePlus

Ο Μητσοτάκης κατέθεσε πρόταση μομφής κατά του εαυτού του. Η προβοκάτσια κατά Παυλόπουλου και η σολομώντεια παρέμβαση Καραμανλή

Από τον Γ. Λακόπουλο

Θα μείνει στα χρονικά κοινοβουλευτισμού: αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης χρησιμοποίησε τον Κανονισμό της Βουλής κατά του εαυτού του! Εφόσον ο Κυριάκος Μητσοτάκης υιοθέτησε την μπαρούφα του επιτελείου του ότι «ο Τσίπρας δεν έχει εξουσιοδότηση να υπογράψει τη συμφωνία για το Μακεδονικό» το μόνο που δεν  έπρεπε να κάνει ήταν να καταθέσει πρόταση μομφής.

Γιατί απλούστατα έτσι κατέστρεψε και αυτό το «επιχείρημά» του, δίνοντας στη Βουλή την ευχέρεια να παρέχει στον Πρωθυπουργό αυτή την νομιμοποίηση -την οποία είχε έτσι κι αλλιώς.

Τότε προς τι η πρωτοβουλία για τη μομφή;  Σε ό,τι αφορά τον  ίδιο τον επικεφαλής της ΝΔ η εξήγηση είναι ότι βρίσκεται πλέον σε κατάσταση τρικυμίας εν κρανίω. Οι ενέργειες του δεν έχουν ειρμό και γι’ αυτό η ΝΔ δρα σαν παραζαλισμένο κοτόπουλο.

Από πολιτική άποψη το Μακεδονικό ήταν η επισφράγισή της αποτυχίας του ως αρχηγού. Το τελευταίο από μια σειρά στοιχημάτων που δεν του  βγήκαν. Του προσέθεσε όμως και την  απομόνωση  στο διεθνή χώρο , οπου αντιμετωπίζεται  τώρα αντιμετωπίζεται απο όλους ως εθνικιστής.  Ο πρόεδρος της ΝΔ, σα να βρίσκεται σε κατάσταση βέρτιγκο από καιρό και  έχασε το μπούσουλα και έβλαψε πρωτιστως τον εαυτό του και το κόμμα.

Προκαλώντας τη συγκεκριμένή συζήτηση στη Βουλη, έδωσε  βημα για κυρύγματα  πατριδοκαπηλειας, ακροξεδεξιές ρητορικές και ανιστόρητες προσσεγγίσης.   Δεν έδειξε καν να αντιλαμβάνεται οτι ρίχνει νερό στο μύλο της  Ακροδεξιάς .

Παίγνιο στα χέρια Σαμαρά, Γεωργιάδη

Αντίθετα ο Αντώνης Σαμαράς με κύριο μοχλό προώθησης τον  Άδωνι Γεωργιάδη- και δευτερευόντως τον πρώην ΕΠΕΝίτη Μάκη Βορίδη, όπως του θύμισε ο Μιχαλολιάκος- επιχείρησε να αναλάβει πλήρως τα ηνία του χώρου. Με στόχο τον Κυριάκο; Όχι ακριβώς.

Ο Μητσοτάκης στο Μακεδονικό έγινε παίγνιο στα χέρια τους.  Τον έχουν εργαλειοποιήσει -όπως και στο σκάνδαλο Novartis προς υπεράσπισή τους -πότε με την απειλή της διάσπασης, πότε με το επιχείρημα της «αναταραχής» στη Βόρεια Ελλάδα -που συγκρατούν οι ίδιοι και πάντα με το κόνσεπτ του «όχι σε όλα» που του έχουν επιβάλλει σε συνεργασία με μιντιακούς παράγοντες.

Ο ειδικότερος στόχος τους στο συγκεκριμένο θέμα ήταν ο Κ. Καραμανλής.  Η επιτυχία που εξασφάλισε ο  Τσίπρας έχει την βάση της στο 2008 -και από αυτή την άποψη είναι και έργο του πρώην Πρωθυπουργού.  Έτσι, καθώς η λύση τελειώνει πολιτικά τον Σαμαρά, ως υπαίτιο του προβλήματος, ο Μεσσήνιος πολιτικός προσπάθησε να δημιουργήσει εσωκομματικές συνθήκες  για να στρέψει τον Καραμανλή …εναντίον της λύσης. Αναμενόμενο: αν δεν την αποκηρύξει ο Καραμανλής, ισχύει και για τους περισσότερους οπαδούς της ΝΔ.

Απόπειρα εκβιασμού του Καραμανλή

Η πρόταση μορφής δημιουργούσε τεχνητή κατάσταση έκτακτης ανάγκης στη ΝΔ  και έθετε σε προτεραιότητα την «ενότητα» του κόμματος. Άρα ο Καραμανλής θα αναγκάζονταν να στραφεί εναντίον της λύσης- για να μην του προσάψουν ότι διασπάει το κόμμα.

Ουσιαστικά ο πρωην Πρωθυπουργός βρέθηκε προ εκβιασμού.  Αν υπέκυπτε, ο Κυριάκος θα έπαιζε απλώς το ρόλο  για τον οποίο τον είχαν προγραμματίσει οι ακραίοι. Χωρίς το εμπόδιο ότι η  εδραίωση της σημερινής συμφωνίας έχει τη ρίζα της στη χθεσινή ΝΔ του Καραμανλή.  Ο θρίαμβος του Σαμαρά θα ήταν απόλυτος και ο Γεωργιάδης σχεδόν έσπευσε να τον προαναγγείλει.

Είχε προηγηθεί η ενοχλητική -αν όχι απρεπής -παρέμβαση του αντιπροέδρου, που ερμήνευε με χυδαίο τρόπο το βέτο του Καραμανλή στο Βουκουρέστι. Και η προβοκάτσια συμπληρώθηκε με τη συντονισμένη επίθεση κατά του Πρόεδρου της Δημοκρατίας από τον ίδιο τον Σαμαρά και τον έτερο βραχίονα ομάδας του  Μάκη Βορίδη. Καλούσαν τον ανώτατο άρχοντα να προκαλέσει πολιτική ανωμαλία και συνταγματική κρίση. Βρήκαν το άνθρωπο…

Εκ των πραγμάτων ο Καραμανλής βρέθηκε μπροστά στο δίλημμα να του καταλογίσουν διάσπαση του κομματικού μετώπου -και να επανέλθουν τα παραμύθια για «άξονα με τον Τσίπρα»- ή να ταχθεί με τους εθνοκάπηλους, απαξιώνοντας τη λύση που διαμόρφωσε ουσιαστικά ο ίδιος. Απάντησε με έναν ελιγμό. Τυπικά μετείχε στην πρόταση μομφής ως μέλος της ΚΟ, αλλά δεν τάχθηκε κατά τη λύσης.

Έκανε μια συμβιβαστική δήλωση με δυο άξονες:. Πρώτα υιοθέτησε την τοποθέτηση της Ντόρας Μπακογιάννη στη Βουλή- για την οποία ίσως και τον συμβουλεύθηκε. Η υπουργός Εξωτερικών του Βουκουρεστίου κατήγγειλε ευδιάκριτα την πατριδοκαπηλία του Σαμαρά που δημιούργησε το πρόβλημα, αλλά δεν κατήγγειλε τη συμφωνία.

Αναφέρθηκε σε «κακή συμφωνία» με «βασικές και μεγάλες αδυναμίες «που μπορούν  όμως να διορθωθούν στο μέλλον «από την επόμενη κυβέρνηση της ΝΔ» . Επίσης ξεκαθάρισε ότι η συμφωνία θα  ισχύσει από τη στιγμή θα υπογραφεί -όπως είναι βέβαιο- και  δεν αμφισβήτησε ότι κινείται στις ράγες του 2008- απλώς με άλλους εσωτερικούς χειρισμούς . Το χαστούκι τον Κυριάκο ήταν βελούδινο , αλλά ηχηρό.

Με σολομώντεια προσέγγιση ο Καραμανλής προσυπέγραψε. «Η ομιλία της κυρίας Μπακογιάννη αποτυπώνει με ακρίβεια το πλαίσιο της πολιτικής της τότε κυβέρνησης για το θέμα των Σκοπίων, με κατάληξη το Βουκουρέστι, όπως και τις ουσιώδεις διαφορές της από την πολιτική και την τακτική της σημερινής κυβέρνησης».

Μετάφραση:  Δεν απορρίπτει τον πυρήνα της συμφωνίας, κατά τον δεύτερο άξονα της δήλωσης. Τα υπόλοιπα είναι  απλώς «ουσιώδεις  διαφορές» –  της πολιτικής της τότε κυβέρνησης – «από την πολιτική και τακτική της σημερινής κυβέρνησης». Το χαστούκι  της Ντόρας στον αδελφό της και τους εσωκομματικούς συμμάχους του έγινε καρπαζιά. 

Ο δημόσιος εκβιασμός  του Καραμανλή -μέσω των ΜΜΕ που ελέγχει το σύστημα Σαμαρά- δεν απέδωσε.  Έδωσε ένα κόκκαλο στον Μητσοτάκη,  κράτησε τα προσχήματα και τις ισορροπίες, είπε ότι ήθελε γι’ αυτούς που καταλαβαίνουν, αλλά κατά της συμφωνίας δεν τάχθηκε, όπως προεξοφλούσαν διατεταγμένα δημοσιεύματα.

Κυριάκος Ορμπάν

Η απομόνωση του προέδρου της ΝΔ επικυρώνεται. Το αποστομωτικό περιεχόμενο τη συμφωνίας  που ενισχύθηκε περαιτέρω με τη διεθνή αποδοχή της, η αποφασιστικότητα του Αλέξη Τσίπρα και η μετριοπάθεια του Καραμανλή οδήγησαν την -εξ  επιβολής- πρωτοβουλία για την πρόταση μορφής σε φιάσκο και προσωπική αποδυνάμωση.

Στο εξής δεν έχει ζωτικό χώρο να σταθεί, καθώς έχασε το πλεονέκτημα της πρωτοβουλίας  από μια εσωκομματική  φράξια που στο παρασκήνιο λειτούργησε εναντίον του με πρακτικές προνουντσιαμέντου. Επιπροσθέτως εκτέθηκε και σε όσους  -διεθνώς  και εσωτερικά – άφηνε να εννοηθεί ότι εξετάζει το ενδεχόμενο να ψηφίσει τη λύση.

Προφανώς ήταν πέρα από τις δυνάμεις του να αντισταθεί. Δεν είναι τυχαίο ότι τα διεθνή ΜΜΕ, αλλά και  Έλληνες πανεπιστημιακοί τον παρομοιάζουν πλέον με τον εθνικιστή Ορμπάν της Ουγγαρίας. Η παρουσία της ΝΔ στη Βουλή ήταν αξιοθρήνητη, από τη στιγμή που ο επικεφαλής της ανακάτεψε την καταψήφιση της συμφωνίας με την ψήφο εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση, που ήταν αναμενόμενο να βγάλει ενισχυμένο μόνο τον Πρωθυπουργό.

Η ίδια η εμφάνιση του Μητσοτάκη ηταν αξιολυπητη: ασυναρτησιες,  αντιφάσεις, ευτελείς ατάκες και εξυπναδούλες,  προχειρολογίες , παλαιοκομματισμός ,  αντιευρωπαισμός,  διχασμός,  εθνικιστικη ρητορεία με  προκάτ κραυγές , κοινοτυπιες   και απρέπειες. Σκέτη θλίψη- για το κόμμα του. Οτι χειρότερο εμφάνισε  ως  τώρα… Ο Τσίπρας  απλως έκλεψε εκκλησία στη συνέχεια…

Ο Μητσοτάκης κατάφερε να χάσει ταυτόχρονα και την ηγεμονία στη ΝΔ και τους ενδεχομένους συμμάχους του σε άλλους πολιτικούς χώρους. Χρειάζεται προσπάθεια για να το καταφέρει ένας πολιτικός με φιλοδοξίες. Η αλήθεια είναι ότι την κατέβαλε σε βαθμό που δεν είναι σίγουρο ότι του απέμειναν δυνάμεις για να καταθέσει πρόταση μορφής και για τη… διευθέτηση του χρέους!

Για την έξοδο από το Μνημόνιο τον πρόλαβε η Φώφη Γεννηματά που ζήτησε εκλογές γιατί ο Τσίπρας δεν έχει …νομιμοποίηση να κλείσει τον μνημονιακό κύκλο, ενώ το κόμμα της είχε για να τον ανοίξει. Τελικά είναι αξιοθαύμαστο πως και οι δυο γόνοι κατάφεραν να αυτοαπαξιωθούν και να διαλύσουν τα κόμματά τους.