Το κράτος «λάφυρο», η κυβέρνηση εκπρόσωπος ιδιωτικών συμφερόντων και η χώρα τσιφλίκι

Του Νίκου Λακόπουλου

Μέσα σε ένα κλίμα ασφυξίας για τα νοικοκυριά και με τους Τούρκους να κάνουν ρεκόρ υπερπτήσεων στο Αιγαίο ο Κυριάκος Μητσοτάκης – ο «διεθνής» κατά τον κυβερνητικό εκπρόσωπο βρήκε χρόνο να πάει στον Κάρολο για συμβουλές για το Τατόι- έργο προσωπικό όπως φαίνεται.

Η είδηση όμως -που αποκαλύπτει την «διεθνή» ακτινοβολία του είναι  πως ο γιος του Μητσοτάκη, προτού τελειώσει καλά καλά τη στρατιωτική θητεία του, πιάνει δουλειά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο πλευρό Ισπανού ευρωβουλευτή.

Είναι αλήθεια βέβαια πως ο περήφανος μπαμπάς ενώ συχνά εμφανίζεται με όλη την οικογένεια δεν ανακοίνωσε τίποτε αυτή τη φορά ίσως γιατί αντιλαμβάνεται πως υπάρχει ένα θέμα με την επιτυχία του γιου του: ο πρωθυπουργός αξιοποίησε την θέση του και τις σχέσεις του στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα για να βολέψει τον γιο του.

Το είχε υποσχεθεί άλλωστε όταν ανέλαβε την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας πως το πρώτο του μέλημα ήταν να χτυπήσει την… οικογενειοκρατία. Όπως είχε υποσχεθεί και «καλές δουλειές για όλους», αλλά δεν έχουν όλοι τα ίδια προσόντα.

Όπως τα golden boys της κυβέρνησης σαν κι αυτόν που μετά τα 360.000 ευρώ που παίρνει από τη ΔΕΗ και χτίζει βίλα στη Τζια, και αποφάσισε μόνος του να δώσει μπόνους άλλα 16 εκατ. ευρώ στον εαυτό του.

Το «πλιάτσικο» και το κράτος λάφυρο

Το πρόβλημα όμως δεν είναι μόνο αυτό. Είναι πως ο κυβερνητικός εκπρόσωπος αισθάνεται την ανάγκη να δηλώσει ότι ο «κος Στάσσης πολύ πριν γίνει πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΗ είχε μία επαγγελματική πορεία σε πολυεθνικές εταιρείες με πολύ υψηλές αμοιβές, που του επέτρεψαν να δρομολογήσει από πριν γίνει διευθύνων σύμβουλος στη ΔΕΗ και να υλοποιεί την επένδυση αυτή».

Δηλαδή ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης λειτουργεί σαν συνήγορος κάποιου κατηγορείται από εφημερίδα για σκανδαλώδη αμοιβή κι όταν εμφανίστηκε για τη θέση αυτή η ΔΕΗ είχε φουσκώσει το βιογραφικό του -όπως διαβάζουμε στα μέσα ενημέρωσης της εποχής εκείνης.

Προφανώς δεν αντιλαμβάνεται ποιος ακριβώς είναι ο ρόλος της κυβέρνησης ή μάλλον επιβεβαιώνει την αξιωματική αντιπολίτευση που μιλά για «πλιάτσικο» εν γνώσει της κυβέρνησης και του ίδιου του Πρωθυπουργού -που πολύ συχνά -για παρόμοια θέματα- κάνει πως δεν καταλαβαίνει:

«Τώρα εξηγείται γιατί ο κ. Μητσοτάκης κόπτεται να ανέβει η μετοχή της ΔΕΗ ενώ πνίγονται νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Τα πράγματα πλέον είναι ξεκάθαρα: Εάν ο κ. Μητσοτάκης συνεχίσει να καλύπτει το πλιάτσικο του εκλεκτού του και δεν τον αποπέμψει, ακυρώνοντας φυσικά και το μπόνους, σημαίνει ότι ο κ. Στάσσης λειτουργεί απλά ως μπροστινός με δική του εντολή».

Η αρχαιολογική συλλογή Μητσοτάκη

Βαριές κουβέντες για έναν Πρωθυπουργό που μάλλον δεν αντιλαμβάνεται πως ελέγχεται και δεν είναι στο τσιφλίκι της οικογένειας έχοντας αναλάβει την κυβέρνηση, ούτε το κράτος είναι λάφυρο.

Είναι ο ίδιος που έφερε με υπερηφάνεια στη δηµοσιότητα το θέμα της αρχαιολογικής συλλογής με το όνομα Συλλογή Κωνσταντίνου, Μαρίκας και Κυριάκου Μητσοτάκη. Η οικογένεια Μητσοτάκη κατείχε 2.500 κομμάτια αρχαίων αντικειμένων που προφανώς κάποιος έκλεψε και ιδιοποιήθηκε ή πούλησε. Δηλαδή ενεπλάκη σε υπόθεση αρχαιοκαπηλίας.

Αντί να ασκηθεί δίωξη -ο Μητσοτάκης ήταν πρωθυπουργός- οι εισαγγελείς έβαλαν την υπόθεση στο αρχείο αφού δώρισε την συλλογή στο κράτος.

Το 1991 μια άλλη συλλογή με αντικείμενα βάρους 32 τόνων και ανεκτίμητης αξίας «απήχθησαν» από το Τατόι. Πολλοί μίλησαν για κλοπή περιουσίας του ελληνικού λαού. Κατά σύμπτωση είχαμε… κυβέρνηση -Κωνσταντίνου- Μητσοτάκη.

Πολλά γράφτηκαν τότε κι αργότερα-το 2003-ελληνικό δημόσιο «προίκισε» τον έκπτωτο βασιλιά με 4,5 δισ. δρχ. -με απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου- στο οποίο η υπεράσπιση του δημοσίου συμφέροντος από ελληνικής πλευράς ήταν ανύπαρκτη.

Ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης εξέφρασε αργότερα μια περίεργη άποψη για την κυβέρνηση της Αριστεράς -τους προσωρινούς ενοίκους του Μεγάρου Μαξίμου όπως θα τους ονομάσει και ο τότε τομεάρχης Δικαιοσύνης της Νέας Δημοκρατίας.

Η εκλεγμένη κυβέρνηση από τον ελληνικό λαό ήταν «προσωρινός ένοικος». Το κράτος, η χώρα και φυσικά η κυβέρνηση τους ανήκει.

Και φυσικά το να ταχτοποιείται ο Κυριάκος απο τον Σημίτη στην Τράπεζα, η κόρη του στο υποκατάστημα του Λονδίνου της Goldman Sachs κι ο γιος στο γραφείο Ισπανού ευρωβουλευτή είναι απολύτως αξιοκρατικά -άσχετα με το ότι μια οικογένεια μπορεί να κυβερνά -κληρονομικώ δικαίω- την Ελλάδα.

Το πώς βρέθηκε, λοιπόν, στην Σκωτία να δει τον Κάρολο της Αγγλίας -«ελληνόπουλο» άλλωστε!- ο Πρωθυπουργός μια χώρας που δεν έχει βασιλεία- δεν είναι υπόθεση συνωμοσιολογίας.

Είναι η απλή και φυσιολογική συνάντηση δύο… διαδόχων μελών βασιλικών -κατά κάποιο τρόπο- οικογενειών που τους συνδέει το Τατόι. Και έχουν πολλά να συζητήσουν. Άλλωστε -κατά τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη ήταν άδικο αυτό που συνέβη με τους συγγενείς του Καρόλου. Άδικο πολύ.

΄