Του Νίκου Λακόπουλου
Τελικά ο Ερντογάν ανακοινώνοντας πρόωρες εκλογές μπορεί να απάντησε στο μυστήριο γύρω από τις σημαίες στις βραχονησίδες κι αν τις κατέβασαν- όπως λέει ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί του -μαζί με τη Χουριέτ. Φαίνεται ότι πλέοντας μες τη νύχτα οι κομάντος του με επικεφαλής τον ίδιο τον διοικητή τους φαίνεται να μπήκαν εικοσιπέντε μίλια μέσα στα ελληνικά ύδατα και κατέβασαν την ελληνική σημαία που τρεις νεαροί εκεί που πίνανε καφέ αποφάσισαν να τοποθετήσουν σε όσες βραχονησίδες μπόρεσαν.
Μπορεί να απάντησε και στο ερώτημα τι συνέβη στον Έβρο και πως δυο περιπολούντες στρατιώτες -βαθμοφόροι- έπεσαν στα χέρια της στρατοφυλακής του- που βρέθηκε εκεί επειδή ο Σουλτάνος δεν εμπιστεύεται το στρατό του και τους έχει αναθέσει όλες τις αποστολές. Απάντησε και στο πότε -δεν- θα τους απελευθερώσει, στο αν θα γίνει θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο, ίσως και στο πότε θα τελειώσουν όλα αυτά.
Ο Ερντογάν δεν πήγαινε για πόλεμο, αλλά για πρόωρες εκλογές. Η επικοινωνιακή χρήση των εικόνων των ψύχραιμων …πανικόβλητων υπουργών από τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης μαζί με δηλώσεις για τα παστά ψάρια στον Σαγγάριο και τους παππούδες των Ελλήνων -που βρίσκονται στο βυθό- εξυπηρετούσε τις ανάγκες των εκλογών που είχε αποφασίσει ο Σουλτάνος πριν το προτείνει ο εκλογικός του συνεταίρος. Η Τουρκία δεν κατασκευάζει απλώς γεγονότα, αλλά αρκεί και μόνο να τα υπαινιχθεί για να δει στις δημοσκοπήσεις τα ποσοστά το Νέου Κεμάλ να ανεβαίνουν.
Αυτό δεν σημαίνει πως ένα πιο θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο μπορεί να αποκλειστεί, όπως έχει προαναγγείλει ο αεικίνητος Αμερικάνος πρέσβης στην Ελλάδα, από καιρό. Αντιθέτως. Θα πρέπει να αναμένεται λίγο πριν τις εκλογές- μια δυο βδομάδες- ανάλογα με το τι δείχνουν οι δημοσκοπήσεις κι αν βγαίνουν τα ποσοστά που θέλει ο Ερντογάν. Αν χρειαστεί να παίξει έργο πολέμου για να πάρει τις εκλογές θα το κάνει.
Ο λόγος που ο Ερντογάν καταφεύγει στις εκλογές είναι βέβαια η τούρκικη λίρα που συνδέεται άμεσα με τη στάση που θα κρατήσει μετά τις εκλογές, όταν δεν θα έχει λόγους για κορώνες για “οθωμανικά χαστούκια” στη Δύση, όσο για να αναθερμάνει τις σχέσεις του με την Ευρώπη, από την οποία εξαρτάται η τούρκικη οικονομία. Η ισχύς μια χώρας δεν εξαρτάται από τα κανόνια της, αντίθετα αυτά μπορεί να φέρουν οικονομική κατάρρευση, αλλά από την οικονομική της δύναμη.
Αυτό, παρά τις νηπιακού επιπέδου δηλώσεις του υπουργού Άμυνας –“έχω προκαλέσει αμόκ στους Τούρκους”– το έχει καταλάβει η ελληνική πολιτική ηγεσία καθώς στην Ουάσινγκτον ξεκινούν κρίσιμες συζητήσεις για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους -που θα επιτρέψει στη χώρα να βγει στις αγορές -να ανακτήσει την εθνική της κυριαρχία σε μεγάλο βαθμό και να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για εθνική άμυνα- δηλαδή μια πιο δυνατή εθνική οικονομία.
Προφανώς η εθνική εξωτερική πολιτική δεν είναι τα “Μολών Λαβέ” του υπουργού -που ντύνεται στρατιωτικά και πάει στα στρατόπεδα- ούτε οι κούφιες δηλώσεις και η επίδειξη υπερηφάνιας, μαγκιάς, ούτε οι ασκήσεις …θάρρους. Προφανώς δεν έχει δικαίωμα ο καθένας να πάει σε βραχονησίδες και να καρφώνει μια έρημη σημαία που εν προκειμένω από εθνικό σύμβολο γίνεται εργαλείο πατριδοκαπηλείας. Ας τη βάλει στο μπαλκόνι του.
Είναι ένα ερώτημα αν ο πόλεμος γίνεται σήμερα ακριβώς με όπλα και G3, όπως θέλουν διάφοροι γραφικοί και ποτέ δεν γινόταν με σημαίες- ιδιαίτερα αν πίσω από αυτές δεν υπήρχε κανένας να τις υπερασπισθεί όχι μέχρι τελευταίας ρανίδος- ούτε καν πρώτης. Από αυτή την πλευρά οι τούρκικες εκλογές μπορεί να είναι το τέλος μιας αιμοβόρικης πολιτικής του Ερντογάν που βλέπει πως ενώ κερδίζει στον πόλεμο -π.χ. στο Αφρίν- χάνει στην οικονομία.
Η Τουρκία γνωρίζει πως έχει απέναντί της μια αδύναμη, μια χρεοκοπημένη χώρα που αρέσκεται στις μεγάλες δηλώσεις. Να φορά χλαμύδες σαν σαλαμινομάχος και να κάνει αποκριάτικες παρελάσεις- χωρίς να αντιλαμβάνεται πως μια ναυμαχία εκτός από χλαμύδα θέλει και πλοία- δηλαδή λεφτά. Η Ελλάδα, το Αιγαίο, τα Ίμια θα παίξουν πολύ στις τουρκικές εκλογές.
Οι πρόωρες εκλογές είναι η απόδειξη πως ο Ερντογάν αντιλαμβάνεται πως η Τουρκία μπορεί να βρεθεί κοντά στη χρεοκοπία ή πως το νεοοθωμανικό όνειρο δεν περνά από τη ρητορική για τα παστά ψάρια όσο από την τουρκική λίρα που κατρακυλά με ρυθμό ανάλογο με ταχύτητα που κόβει όλες τις γέφυρές του με τη Δύση βρίζοντας πότε τις ΗΠΑ, πότε τη Γερμανία, ή την Γαλλία και πάντα την δύστυχη για την γειτονία της Ελλάδα.
Αυτό δεν πρόκειται να ανακόψει βέβαια τον τουρκικό επεκτατισμό, αλλά όλες οι κορώνες και οι διεκδικήσεις για νησιά και πολύ περισσότερο για την θάλασσά τους καταλήγουν πάντα στα κοιτάσματα, την Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες, τη μοιρασιά, τα λεφτά της Ευρωπαϊκής Ένωσης που μπορεί να μετατρέπει ως τώρα σε τεθωρακισμένα. Η τελευταία δήλωση πως τα Ίμια είναι τουρκικά συμβαδίζει με την περικύκλωσή τους στα πλαίσια άσκησης, αλλά η Τουρκία αποφεύγει -προς το παρόν;- να τοποθετήσει εκεί, αφού είναι δικά της, μια τουρκική σημαία. Η ανακήρυξη ΑΟΖ ή επέκταση των χωρικών υδάτων είναι όμως αιτία πολέμου.
Η απειλή μοιάζει περισσότερο επικίνδυνη από τον ίδιο τον πόλεμο από τον οποίο η Τουρκία δεν θα βγει κερδισμένη. Μια δήλωση ενός υπουργού- ακόμα και συμβούλου- μπορεί να προκαλέσει δεκάδες δηλώσεις στην Ελλάδα που αισθάνεται ό,τι πρέπει να απαντά σε όλα. 
Η κατάσταση γίνεται μίζερη και τραγική όταν η ελληνική αντιπολίτευση εγκαλεί την κυβέρνηση για πράγματα που η ίδια δεν θα είχε κάνει.
Η αντιμετώπιση των εθνικών θεμάτων με βάση την μικροπολιτική μερικές φορές παίρνει τις διαστάσεις πολιτικού σαδομαζοχισμού όταν π.χ. ο εκπρόσωπος της αξιωματικής αντιπολίτευσης λέει στην κυβέρνηση: “Η πραγματικότητα δεν αποκλιμακώνεται από τις τουρκικές εκλογές” -μη νομίζετε δηλαδή ότι θα ξεφύγετε, έτσι!
Προφανώς σ΄αυτήν την ψυχολογική αποδοχή της «αυτοαποικιοποίησης», όπου οι λεονταρισμοί αποδεικνύουν την αυτοπεριφρόνηση, την έλλειψη εμπιστοσύνης στον εαυτό μας δεν ανθούν όνειρα, σχέδια και πλάνα για το μέλλον, αλλά μόνο νέες αυταπάτες καθώς περιμένουμε τους «επενδυτές» σε μια χώρα που έχει πτωχεύσει πρώτα-πρώτα ιδεολογικά, ύστερα πολιτικά και μετά οικονομικά. Ο φόβος του πολέμου μπορεί να είναι χειρότερος από τον ίδιο σε μια χώρα που προσπαθεί να σταθεί στα πόδια της ποντάροντας στην καλοσύνη των Ξένων.
Ο Ερντογάν θα παίξει το χαρτί του πολέμου μέχρι να γίνουν οι εκλογές και η Ελλάδα θα είναι με το δάκτυλο στη σκανδάλη. Η Τουρκία μπορεί να διακινεί ψεύτικες ειδήσεις για τους Ανθρωποφάγους, αλλά να στοχεύει να “χτυπήσει” αλλού. Τα πλάνα με το στρατό και τα πλοία της απέναντι στα Ίμια θα παίζουν στα ελεγχόμενα τουρκικά κανάλια. Κι όσοι προκαλούν με τις δηλώσεις τους -που προκαλούν αμόκ στους Τούρκους- θα πρέπει να προσέξουν τα δικά τους αμόκ.
