Γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος
Καιρός στη ΝΔ να σταματήσουν το κρυφτό πίσω από τα φαντάσματά τους: ο Νεομητσοτακισμός βυθίζεται και συμπαρασύρει και την ευρύτερη Συντηρητική Παράταξη στο δρόμο του ΠΑΣΟΚ. Αν δεν τον εμποδίσει κάποιος, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα αφήσει πίσω του συντρίμμια.
Ο Παπανδρέου έβλαψε το κόμμα του και την κοινωνία: με την οργανωτική διάλυση, τον διεθνή οικονομικό έλεγχο και τη διάσπαση.
Ο Μητσοτάκης κάνει τα ίδια, συν την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, την διαφθορά, τους σκελετούς στα ντουλάπια, την ενσωμάτωση της χειρότερης ακροδεξιάς -και αντιευρωπαϊκής- ομάδας από τη Μεταπολίτευση.
Ο ένας κληρονόμος άφησε τους πολίτες να διαδηλώνουν στους δρόμους. Ο άλλος θα αφήσει τους ανακριτές και τους εισαγγελείς να συντάσσουν παραπομπές σε δίκες. Και ένας Θεός ξέρει τι άλλο στις διεθνείς σχέσεις της χώρας με τη ΙΧ διπλωματία του.
Ο σημερινός Πρωθυπουργός θα αναδείξει τη ΝΔ πρώτο κόμμα. Επειδή η άλλη παράταξη δεν έχει αξιόπιστες ηγεσίες και ο ίδιος διαθέτει μιντιακή και οικονομική ισχύ και χρησιμοποιεί αθέμιτες μεθόδους. Πρώτη, αλλά απονομιμοποιημένη, με ποσοστό κοντά στο 20% , όπως ο Σαμαράς το 2012.
Απλώς η μεγάλη διαφορά από τους επόμενους, θα τον διευκολύνει να επαναδιαπραγματευτεί -ή να εξαγοράσει -τρίτη θητεία. Αυτό είναι εφιαλτικό, έστω και αν και απλώς θα ζήσει τη κόλαση που δημιούργησε ο ίδιος.
Για τη χώρα θα έχει τρομακτικές συνέπειες και κάποιος πρέπει να τις προλάβει. Και επειδή η αντιπολίτευση δεν μπορεί -και κάποιοι στους κόλπους της δεν θέλουν- αποτελεί καθήκον για όσους στη ΝΔ έχουν συνείδηση των εξελίξεων να το αναλάβουν.
Όπως συμβαίνει συχνά στην πολιτική η αλλαγή ηγεσίας πριν από τις εκλογές οδηγεί σε ανάκαμψη το κόμμα που την αποφασίζει. Πόσο μάλλον τη ΝΔ στη βάση της οποίας υπάρχει ισχυρή παραταξιακή συνείδηση, την οποία καπηλεύεται η οικογένεια Μητσοτάκη.
Αυτή η αλλαγή όμως δεν θα συμβεί, αν κάποιος δεν πάρει την απόφαση να την προκαλέσει- με δυο κεντρικούς στόχους που θα γίνουν ευρύτερα δεκτοί: την “αυτοκάθαρση” του κόμματος -και του δημοσίου βίου γενικότερα και την ικανότητα της ΝΔ να διατηρήσει την πρωτοκαθεδρία στο πολιτικό σύστημα.
Αφού στη Δημοκρατική Παράταξη δεν υπάρχουν ηγεσίες να την καταστήσουν εκ νέου πλειοψηφική και κυβερνώσα δύναμη, είναι προτιμότερη μια νέα κυβερνητική θητεία της ΝΔ από τον ασύδοτο Νεομητσοτακισμό.
Μέχρι να ανακάμψει η Προοδευτική Παράταξη καλύτερα μια κυβέρνηση της Δεξιάς με έντιμους πολιτικούς και σεβασμό στους δημοκρατικούς κανόνες από την κυβέρνηση Μητσοτάκη που δεν έχει ιερό και όσιο προκειμένου να διαιωνίσει την διακυβέρνησή της.
Ο Γόρδιος Δεσμός
Για να συνεχίζει τις μπίζνες με μια κάστα αρπακτικών στην οικονομία και την αλλοίωση της πολιτικής με τους ρόλους που δίνει στην ακροδεξιά με τις ανατριχιαστικές συμπεριφορές και την απομάκρυνση από το ευρωπαϊκό κεκτημένο που μετέφεραν στη χώρα, όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις.
Αποτελεί προτεραιότητα να ανακοπεί η πορεία με την εσωτερική εκτροπή και τις διαδοχικές ήττες της χώρας, τη κοινωνίας και των θεσμών. Υπάρχει ευρεία συνειδητοποίηση ότι κάποιος πρέπει να κόψει το γόρδιο δεσμό που διαμορφώνει η οικογένεια Μητσοτάκη. Και να το κάνει πριν τις εκλογές για την επόμενη Βουλή, στην οποία θα έχει το δικό της αποκλειστικό κόμμα μέσα στο κόμμα.
Μέλλοντες επικεφαλής υπάρχουν αρκετοί στη ΝΔ. Χρειάζεται όμως αυτός που θα αποφασίσει να κόψει αυτόν αμαρτωλό δεσμό. Ώστε να ανοίξει ο δρόμος για εσωτερικές αλλαγές, νέα ηγεσία, ανασύνταξη με βάση τις ιδρυτικές αρχές και κυρίως εξυγίανση.
Δεν υπάρχει άλλος από τον Καραμανλή και η επιλογή του να μην παραστεί στο κομματικό συνέδριο που οργανώνει το σύστημα Μητσοτάκη για εδραιωθεί στη ΝΔ τον διευκολύνει και τον νομιμοποιεί να κάνει αυτό που περιμένουν από τον ίδιο οι Νεοδημοκράτες: να βάλει φωτιά στο Γενικό Επιτελείο.
Με το βάρος του ονόματος και ως πρώην αρχηγός και Πρωθυπουργός μπορεί να καταγγείλει τον Νεομητσοτακισμό και να ζητήσει από τα στελέχη της ΝΔ και την κομματική βάση της, να αναλάβουν πρωτοβουλίες για την αυτοκάθαρση -εκδιώκοντας τα άνθη του κακού από τις γραμμές της.
Οι προβληματικές φιγούρες που συσπειρώνονται στον Μητσοτάκη, οδηγούν στην ηθική και πολιτική απαξίωση. Όποιος θέλει να καταλάβει τι ακριβώς είπε η Λάουρα Κοβέσι, εκ μέρους του ευρωπαϊκού σύστηματος Δικαιοσύνης, το καταλαβαίνουν.
Ο ρόλος του Καραμανλή
Ο Καραμανλής θα κριθεί από την Ιστορία για την πολιτική διαδρομή του, την ηγεσία του στο κόμμα και τη θητεία του στην κυβέρνηση μετά από δυο εκλογικές νίκες, απέναντι στο πανίσχυρο σύστημα ΠΑΣΟΚ-Διαπλοκής- Υπερατλαντικού παράγοντα. Αλλά αυτό θα γίνει στην ώρα του.
Καθώς ο ίδιος το εννοεί ότι δεν σκοπεύει να διεκδικήσει πολιτικό αξίωμα, μπορεί να διεκδικήσει ρόλο στην ανάγκη της χώρας να “ξεμπλοκάρει” από το αδιέξοδο που προκάλεσε η οικογένεια Μητσοτάκη. Και δεν θα χρειαστεί να κάνει πολλά.
Αρκεί να πει την αλήθεια και να αναλάβει τον ρόλο του εγγυητή των διαδικασιών για την επιστροφή του κόμματος στην φυσική του καάσταση- με τις ευεργετικές συνέπειες στην παράταξή του και στο πολιτικό σύστημα.
Προφανώς δε είναι εύκολο, ούτε θα κάνει περίπατο. Η αντίδραση θα είναι λυσσαλέα και θα τροφοδοτείται από πολλές πλευρές. Αλλά στο τέλος θα επικρατήσει η ευθύνη, η λογική και η ανάγκη να αποκατασταθούν οι κοινοβουλευτικοί κανόνες που θέσπισε η Γ΄ Ελληνική Δημοκρατία…
Όποιο και αν είναι το τίμημα για τον ίδιο ο Καραμανλής έχει την ικανότητα και το εκτόπισμα να επαναφέρει τη ΝΔ στο ιδεολογικό και πολιτικό της πλαίσιο, ως πυλώνας του πολιτικού συστήματος.
Έτσι θα ανασυγκροτηθεί και ο άλλος πυλώνας και θα λειτουργήσει με σύγχρονους κανόνες ο διπολισμός του συστήματος- στο ευρωπαϊκό πλαίσιο. Θα αποκτήσει νόημα η πολιτική και θα ασκείται χάριν του δημοσίου συμφέροντος από κανονικούς πολιτικούς.
Αυτό θα του αναγνωριστεί ως “δεύτερη Μεταπολίτευση”. Σε τελευταία ανάλυση από την ώρα που δεν έχει τίποτε να διεκδικήσει, δεν έχει και τίποτε να χάσει…
Στην πραγματικότητα μια μόνο προϋπόθεση υπάρχει για να παρακινηθεί ο ίδιος στην ανάληψη αυτής της πρωτοβουλίας: να του ζητηθεί από δυνάμεις του κόμματος και της παράταξης. Έστω από την λεηλατημένη “Καραμανλική” συνιστώσα.
Αυτές οι δυνάμεις υπάρχουν και θα αφυπνιστούν, αν γίνει η αρχή… Έτσι συμβαίνει στην πολιτική…
