Του Ιωάννη Δαμίγου
Τα δυο κόμματα, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ μας άφησαν από μια κατάρα αντίστοιχα, τον λαϊκισμό και την πολιτική αλητεία. Που δυστυχώς αποτελούν πλέον συμπληρώματα υποκουλτούρας, της ανάπηρης από καιρό κοινωνικής παιδείας μας.
Ο λαϊκισμός είναι γνωστός και διακατέχει τις εκφάνσεις της κοινωνίας πολλά χρόνια τώρα και δεν χρήζει ανάλυσης. Το τελευταίο όμως απόκτημα που έχει παρεισφρήσει εδώ και τέσσερα χρόνια με υψηλή ταχύτητα και μεγάλη αποδοχή από το κοινό, είναι η πολιτική αλητεία.
Η άσκηση αυτής της πολιτικής αλητείας, αποτελεί την μοναδική ενασχόληση του πρωθυπουργού, των υπουργών του, των μελών και των παρατρεχάμενων παράσιτων τους. Η κατοχύρωσή της και η επιβολή της, οφείλει την ολοσχερή επικράτησή της στην αμέριστη και πολύτιμη βοήθεια των ΜΜΕ, που εισέπραξαν και εξακολουθούν να εισπράττουν υπέρογκα ποσά, από το δημόσιο χρήμα. Που προσπάθησαν και κατάφεραν σε έναν βαθμό να ξεχαστούν τριάντα επτά χιλιάδες θύματα της πανδημίας στον βωμό του κέρδους. Χωρίς ποτέ να αναζητηθούν και να αποδοθούν οι ευθύνες των ενόχων.
Η πολιτική αλητεία που προσβάλλει την μνήμη των πενήντα επτά δολοφονημένων ζωών, πέρα από την αποδεδειγμένη ενοχή συγκεκριμένων ανθρώπων, με τις αχαρακτήριστες δηλώσεις του ίδιου του πρωθυπουργού, καταδεικνύει την ανηθικότητα που τον διακρίνει. Τέμπη, o tempora o mores.
Δεν μπορούν να υπάρξουν άλλοι λόγοι, προηγούμενοι επίκαιροι και ανεπίκαιροι, όσο αυτή η αισχρή συμπεριφορά πολιτικής αλητείας, για να απαλλαγεί ο τόπος από αυτήν. Δεν υπάρχει κάτι ανάλογο, κάτι τόσο επαίσχυντο και μάλιστα με τέτοια προκλητική άνεση παντελούς αναισθησίας. Καθώς δεν έχει να κάνει με τα όποια πιστεύω και την πολιτική, αν μπορείς να το πείς αυτό, που ακολουθεί αυτή η παράταξη.
Δεν έχει να κάνει με την υπεράσπιση κομματικών συμφερόντων, έχει να κάνει με τον απαιτούμενο σεβασμό σε νεκρούς, που στο μεγαλύτερο μέρος του ήταν παιδιά. Ακόμα διάολε και αν δεν έχει να κάνει με προκλητικά ανθρώπινα λάθη και παραλήψεις. Αυτό είναι πολιτική αλητεία κατ’ εξακολούθηση. Δεν ευσταθεί ούτε μια δικαιολογία. Αν μη τι άλλο, επιβάλλεται να βάλουμε ένα τέλος σε αυτήν την πολιτική αλητεία πριν αποδοθεί σαν ένα ακόμα γνώρισμα, στα ήδη πολλά αρνητικά που μας διακατέχουν.