
Γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος
Δεν το λες και κανονικότητα. Σχεδόν οι μισοί από όσους κάθονται σήμερα στο οβάλ τραπέζι του υπουργικού Συμβουλίου είχαν τεθεί υπο παρακολούθηση. Επί των ημερών του Πρωθυπουργού που τους έχει.
Παλιά μας τέχνη κόσκινο. Από τα προϊστορικά- από πλευράς τεχνολογίας- χρόνια ξέρουμε ότι οι Μητσοτάκηδες μια ροπή να συνδέονται με τέτοιες καταστάσεις την έχουν.
Επί του πατρός η δικαιολογία για τον Μαυρίκη ήταν ότι με τη ΝΔ στην αντιπολίτευση αντιστάθμιζαν τις παρακολουθήσεις από τον Τόμπρα του ΠΑΣΟΚ- που όμως έλεγαν “κυκλοφορούν σε κασέτες στην ομόνοια”.
Η σημερινή μη κανονικότητα περιλαμβάνει και την απροθυμία των θυμάτων, να αντιδράσουν. Μεγαλοπολιτικοί, υπουργοί, στρατηγοί κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν.
Κρυμμένοι πίσω από την γνωμάτευση Αδειλίνη ότι “αναντίλεκτα” το κράτος -άρα και η κυβέρνηση- δεν σχετίζονται με αυτά τα πράγματα. Κάτι ιδιώτες τα έκαναν.
Κι ύστερα ήλθα οι μέλισσες. Ο Ντίλιαν αντιδρώντας στην καταδίκη του για το Predator πέταξε ότι αυτός απλώς πουλούσε λογισμικό. Για τα υπόλοιπα ρωτήστε στην κυβέρνηση και την ΕΥΠ. Αλλά στο Μέγαρο Μαξίμου ψάχνονται: δεν είναι να έχεις σήμερα εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη.
Στον κύκλο του σκανδάλου, κεντρικό πρόσωπο από το 2022, είναι ο Νίκος Ανδρουλάκης. Για τον οποίο ο τότε πρόεδρος της Αρχής Διασφάλισης Απορρήτου Επικοινωνιών υποχρέωσε την κυβέρνηση να παραδεχθεί ότι είχε “επισυνδεθεί” από την ΕΥΠ. Ως ευρωβουλευτής. Οταν έγινε πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ το σταμάτησαν.
Δικαίως ως θύμα της εθνικής αντικατασκοπείας κάνει διαρκώς φασαρία έκτοτε. Αλλά περιέργως κάτι δεν κάνει καλά.
Π.χ. επικαλείται παρακολούθησή του από το Predator που δεν υπήρξε -έμεινε στην απόπειρα. Δεν τον παρακολουθούσε “το παρακράτος”, αλλά το κράτος.
Ενώ έβλεπε το λύκο αναζητούσε τα ίχνη- κατά την παροιμία: δεν μήνυσε τον διοικητή της ΕΥΠ, ώστε να κινηθεί άμεσα η Δικαιοσύνη, υπέβαλλε στον Άρειο Πάγο… “μηνυτήριες αναφορές”. Πιάσε τ’ αυγό και κούρεψτο…
Χώρια που επέμενε ότι «θέμα δεν είναι προσωπικό, αλλά θεμα Δημοκρατίας». Με το συμπάθιο: όταν σε καταγράφουν για τρεις μήνες νυχθημερόν το θέμα είναι και προσωπικό.
Ευλόγως επιτίθεται στον Πρωθυπουργό. Αλλά ό,τι μπορούσε να τον δυσκολέψει το απέφυγε. Ήτοι στο προεκλογικό debate του 2023.
Τον είχε μπροστά του σε ζωντανή μετάδοση, δέχθηκε τη διαβεβαίωσή ότι τον παρακολουθούσαν για εθνικούς λόγους και σταμάτησε εκεί.
Δεν ζήτησε δήλωση πως ούτε άλλος λόγος υπήρχε. Και δέσμευση ότι το προϊόν της -υπαρκτής- παρακολούθησης δεν πέρασε σε χέρια τρίτων, ούτε θα χρησιμοποιηθεί ποτέ εναντίον του. Στοιχειώδες Γουότσον…
Ως τώρα η κυβέρνηση φρόντισε, ακόμη και δια νόμου, να ενημερωθεί όπως δικαιούται και με δικαστική απόφαση. Αλλά ο ίδιος προσήλθε σε δυο προσωπικές συναντήσεις με τον Πρωθυπουργό χωρίς να το θέσει ως θέσει ως προϋπόθεση. Διάολε μέσα, τι να πουν όταν οι υπηρεσίες του τον άκουγαν;
Για τις υποκλοπές -ενίοτε κοινές ΕΥΠ – Predator γνωρίζουμε πολλά, αλλά από δημοσιογραφικά ρεπορταζ: στο Documento του Κ. Βαξεβάνη, την ομάδα Inside story, τις αποκαλύψεις του Βασ. Λαμπροπούλου στα Νέα κ.α.
Από επίσημες πηγές ξέρουμε ελάχιστα. Τις παρακολουθήσεις της ΕΥΠ για Ανδρουλάκη -Κουκάκη, και τα έξι πρόσωπα -ανάμεσα τους ο Κ. Χατζηδάκης και ο αρχιστράτηγος Φλώρος- για τα οποία ενημέρωσε ο ευσυνείδητος Χρήστος Ράμμος.
Από την “λίστα Μενουδάκου” μάθαμε 115 πρόσωπα που εμφανίζονται ως “κάτοχοι” των τηλεφωνικών συνδέσεων που “στοχοποιήθηκαν” με το λογισμικό Predator.
Μετά την καταδίκη για το Predator ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ τους έστειλε επιστολή- που δείχνει ως πρωτοβουλία πολιτικής εκμετάλλευσης.
Τι εννοεί όταν λέει ότι “πιστεύω ότι δεν θα βαδίσω ξανά μόνος στο νέο μονοπάτι που ανοίγεται για την επανεξέταση της υπόθεσης”; Να υποβάλουν μήνυση στην κυβέρνηση οι υπουργοί – όταν δεν το έκανε ο ίδιος;
Ποιο “νέο μονοπάτι” όταν έσπευσε να προτείνει δυο ενέργειες που κάθε άλλο παρά δυσφορία προκαλούν στον Πρωθυπουργό: συζήτηση στη Βουλή και σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής. Σιγά τα αίματα…
Από τα ιστορικά συμφραζόμενα του σκανδάλου προκύπτει ότι μια μόνο αξίωση μπορεί να φέρει αποτέλεσμα πλέον: να παραμείνει στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθήνας, η επανεξέταση -που ζήτησε το Πλημμελειοδικείο.
Αλλά αυτό απουσιάζει από τις πρωτοβουλίες Ανδρουλάκη.

