Του Ιωάννη Δαμίγου
Αναμενόμενο, αλλά και ελαφρώς καθυστερημένο το αδιέξοδο αυτού του καθεστώτος, που στερείται αλίμονο ιδεών, με μόνο και αυστηρά προσηλωμένο στόχο το άμεσο και γρήγορο κέρδος του συνασπισμένου συνονθυλεύματος “προσωπικού” και παρατρεχάμενων υπηρετών. Το πρόβλημα, για να μην τρέφουμε αυταπάτες, δεν είναι η σκληρή δεξιά μόνο, μα η απληστία της ηγεσίας της και των συν αυτώ. Γι’ αυτό και όπως πάντα, φρόντισαν ήδη για την συνέχειά της, απαλλαγμένη από όποια χαρισματική ηγεσία, μια και το εκτελεστικό όργανο αυτής, δεν την χρειάζεται.
Μετά από την επιτυχημένη διάλυση, εξαφάνιση, της “αριστεράς” και των “προοδευτικών, ωιμέ δυνάμεων”, καλείται η καθεστηκυία τάξη σε εργασιακή ρουτίνα προώθησης και στήριξης, τόσο νέων όσο και παλαιών πολιτικών βοηθημάτων της. Παρακάμπτοντας, λόγω σοβαρότητας, τις ανάξιες διάφορες ατραξιόν του πολιτικού χώρου, ας παρατηρήσουμε αυτά τα βοηθήματα και τις καθοδηγούμενες ασφαλώς, εντολές και κινήσεις των. Πρώτος, ο πρώην πρωθυπουργός Τσίπρας, μετά το “Ινστιτούτο” και την “Ιθάκη”, παραμένει στην στείρα επανάληψη διαπιστώσεων, όμοια με την καθόλου παραγωγική θητεία του. “Δεν απευθύνομαι σε όλους, γιατί πολύ απλά δεν απευθύνομαι στους βολεμένους”, “Μια νέα μεταπολίτευση. Από ρήξεις με τα συμφέροντα που έχουν συμφέρον τα πράγματα να μείνουν όπως ακριβώς είναι”, “Γίνεται ο λύκος να φυλάει τα πρόβατα;” και τέλος με την διαπίστωση των διαπιστώσεων “Αυτή η κυβέρνηση πάει πακέτο με την διαφθορά”! Εδώ το σύστημα ποντάρει και καλά κάνει, στους γητεμένους ερωτικά οπαδούς του χαρισματικού. Προαναγγελθέν κόμμα “ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι”. Ένα μικρό αλλά χρήσιμο βοηθητικό ποσοστό, για τις ψηφοφορίες λόγου χάρη. Ακολουθεί το απέθαντο ΠΑΣΟΚ, νοσηλευόμενο μόνιμα στην ΜΕΘ, με χορηγίες αίματος όλων των ομάδων , “αριστερών”, σοσιαλιστών και άλλων, που ζεσταίνουν για πολλοστή φορά την σούπα των αιώνιων μηχανισμών βαθέως κράτους. “Ανακοινώθηκε η Επιτροπή Διεύρυνσης”, “Ποιοι επιστρέφουν στη Χαριλάου Τρικούπη” και για να μπουν τα πράγματα στη θέση των, Γεωργιάδης σε Βενιζέλο: “Μόνο με ΠΑΣΟΚ πιθανή συγκυβέρνηση”! Το “σιγουράκι”. Αρκεί, θαρρώ, η ανάλυση περί του συστημικού ΠΑΣΟΚ βοηθήματος. Τέλος, η ευφυής παγίδα αδαών μυγών και κουνουπιών, που βουίζουν ανάμεσα στο συναίσθημα και στην απόδοση δικαιοσύνης σκέτα, η Καρυστιανού του τριωδίου. Το καθαρόαιμο ακροδεξιό κόμμα, προαναγγελθέν επίσης, ένας αχταρμάς τσελεμεντέ, επιπόλαιων και απαίδευτων απαντήσεων, πιο επικίνδυνων ακόμα και του διλλήματος Μητσοτάκης ή χάος! Με επιτηδευμένα λεκτικά λάθη και διορθώσεις ακροδεξιάς συνήθειας, με συνεργασίες περιθωριακών τυχοδιωκτών και μια εργαλειοποίηση δράματος, που πρώτη δίδαξε η Ντόρα Μπακογιάννη! Ή αλλιώς “Εμείς γι’ αλλού κινήσαμε γι’ αλλού, και το σύστημα αλλού μας πάει”, μια και η φιλοδοξία άκρατη είναι. Στήριξη δε, προσφέρει κι ο “περιοδικός πυρετός” του “Δημοκράτες – Προοδευτικού Κέντρου”, όπως περνούσε το “Ποτάμι” αλλά στο αριστερό – δεξιό γιοφύρι, κατά το “Μάγκες πιάστε τα γιοφύρια”. Έγραψα να μην ασχοληθώ με ατραξιόν, αλλά δεν αντιστάθηκα, ζητώ την κατανόησή σας. Αφήνω, τον εκτός συναγωνισμού οικονομολόγο και όχι πολιτικό, σοβαρό για εμέ Βαρουφάκη. Απαύδησα, με αυτόν τον συστημικό … αντισυστημισμό!
Αυτά συζητώντας με μια παρέα, δέχτηκα την “αφελή” ερώτηση που μάλλον απευθυνόταν σε ταγό, “ωραία και τι θα ψηφίσουμε λοιπόν”; Η ψήφος είναι προσωπική επιλογή του καθενός, εφόσον διαθέτει κρίση, απάντησα. Επέμεινε όμως, “εσύ τι θα ψηφίσεις”; Δεδομένου του ότι η αποχή είναι ψήφος υπέρ του πρώτου, θα ψηφίσω παρά τις όποιες διαφορές μου, λάθη μου και λάθη του, το πλέον έντιμο και σταθερό κόμμα. Τους λίγους φίλους μου γνωρίζω, όπως και τους “εχθρούς” μου, πια. Ανάγκη να διαφυλάξω την αξιοπρέπειά μου, χωρίς φόβο και χωρίς πάθος, όπως απαιτεί η επίπονη προσέγγιση της αλήθειας, γιατί πάντα κάτι θα μας διαφεύγει. Κι άκουσα ένα σκεπτικό “μάλιστα”, που προφανώς δεν μου απευθυνόταν …