Γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος
Η ηγεσία Σακελλαρίδη θα μοιάζει πολύ με την ηγεσία Αλαβάνου και καθόλου με του Τσίπρα. Αν έλθουν και τα έδρανα στη Βουλή, καλοδεχούμενα.
Στο παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, «Τα καινούργια ρούχα του βασιλιά», ο ματαιόδοξος γαλαζοαίματος κυκλοφορεί γυμνός, επιδεικνύοντας τα ανύπαρκτα ρούχα που έραψαν απατεώνες.
Ο παρακμιακοί αυλικοί του, που κάνουν πως δεν βλέπουν, θαυμάζουν την αόρατη φορεσιά και μόνο ένα παιδί φωνάζει: «Ο βασιλιάς βγήκε στον δρόμο γυμνός, θα κρυώσει».
Είναι ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης αυτό το παιδί, αν μιλάμε για τον Αλέξη Τσίπρα. Είπε αυτό που γνωρίζουν πολλοί για την κακοδαιμονία στον «χώρο» – μετά τις δόξες του 2015 – αλλά κανείς δεν έχει εκφωνήσει:
-«Ο Τσίπρας είναι η αφετηρία του προβλήματος και ικανός να πει και αριστερά και δεξιά πράγματα, ανάλογα με το ακροατήριο… συνθήκη». Βαρύ.
Κάποιοι μιλούν για τον Βρούτο του πρώην αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ – καθώς υπήρξε πορτ παρόλ του. Αλλά αυτό που μένει είναι η δημόσια αμφισβήτηση ότι «ο Αλέξης», είναι κάτι σαν «ανεύθυνος ανώτατος άρχων» .
Ένας ακόμη Μωυσής που κατέβασε από τον ουρανό τις πλάκες με τις δέκα εντολές και οδήγησε τους ΣΥΡΙΖΑίους διασχίζοντας την έρημο στη Γη της Επαγγελίας.
Αν την έχασαν, ας όψονται οι άλλοι. Ο ίδιος διατηρεί το μαγικό ραβδί του προφήτη και αυτή τη φορά θα τους βάλει σε καράβι, καθώς προορισμός είναι η Ιθάκη.
Βιβλικά πράγματα, μπερδεμένα με Καβάφη, Σαντέλ, Μαραντζίδη, Θανάση Καρτερό και το -μάλλον ιησουίτικο «πίστευε και μη ερεύνα»…
Καλά όλα αυτά. Αλλά τι γίνεται στο εξής με το κόμμα που προέκυψε ως διαφυγή από τον εκφυλισμό της Κασσελακικής παρένθεσης στον ΣΥΡΙΖΑ;
Ήδη έχει αποτύχει ο πρώην υπαρχηγός της «Ομπρέλας» και των «53+» και στρέφεται μεταμελημένος προς τον πρώην Πρωθυπουργό.
Αποδείχθηκε ότι δεν το ‘χει. Το 2023 κοίταζε στα δόντια το γάιδαρο που του χάριζε ο Τσίπρας – εξαιρώντας τον από όσους ο Τσίπρας στιγμάτισε για την εκλογική συντριβή του.
Οι προσδοκίες που τον συνόδευσαν ως πρόεδρο της Νέας Αριστεράς διαψεύσθηκαν: ως τώρα οι δημοσκόποι της δίνουν εκλογική προοπτική ούτε 2%.
Κάτω και από το πραγματικό εκλογικό τεστ των Ευρωεκλογών: μόλις 97.592 ψήφοι και 2,45%.
Μπορεί να φταίει ότι στο κόμμα εκτός από τον «αφρό του ΣΥΡΙΖΑ» – «από πλευράς πολιτικής ποιότητας – εντάχθηκαν και τα «βαρίδια» – που είχαν χαντακώσει και τον Τσίπρα.
Το χάσμα ανάμεσα στον Τσακαλώτο από τα βρετανικά κολλέγια που εκπαιδεύουν την αγγλική άρχουσα κάστα και τους αποφοίτους των παλαιών ΚΑΤΕΕ – ή ανάμεσα στην εξαίρετη ακαδημαϊκό Σία Αναγνωστόπουλου και τους υπουργούς χωρίς πτυχίο, ήταν μεγάλο για να συγκροτήσει αξιόπιστο πολιτικό φορέα.
Τι καλύτερο όμως μπορεί να συμβεί με πρόεδρο έναν εξωκοινοβουλευτικό; Μπορεί ο Σακελλαρίδης – που έχει την πλειοψηφία στο κόμμα, αλλά θα χάσει τα δυο τρίτα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας προς τον Τσίπρα – να αλλάξει προς τα πάνω την κατάσταση; Πιο απλά: διασφαλίζεται ότι η «ΝΑΡ» θα βρίσκεται και στην επόμενη Βουλή;
Η απάντηση μένει στο κενό, γιατί δεν υπάρχει ερώτησή. Με τη νέα ηγεσία δεν επιδιώκει κοινοβουλευτική επιβίωση, αλλά ιδεολογική καθαρότητα – με επιστροφή στην περίοδο των «κινημάτων» και των «συλλογικοτήτων».
Η ηγεσία Σακελλαρίδη θα μοιάζει πολύ με την ηγεσία Αλαβάνου και καθόλου με του Τσίπρα. Αν έλθουν και τα έδρανα στη Βουλή, καλοδεχούμενα.
Θα είναι όμως θρίαμβος του ακτιβισμού και όχι αποτέλεσμα συμβιβασμού γυμνών βασιλιάδων. Και από αυτή την άποψη, μάλλον έντιμο…
ΥΓ. Άλλωστε μην ακούτε για τον Μωυσή. Η πρωθυπουργός του Ισραήλ, Γκόλντα Μέιρ, έλεγε: «Μας τριγύριζε 40 χρόνια στην έρημο και τελικά μας πήγε στο μόνο μέρος που δεν υπάρχει πετρέλαιο».
ΑΠΟ ΤΟ IEIDISEIS.GR
