Γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος
Τα πράγματα δεν φαίνονται καλά για το ΠΑΣΟΚ το τελευταίο διάστημα, καθώς το αφήγημα “πάμε για πρώτο κόμμα” αποσύρεται και το κόμμα δίνει μάχη για την τρίτη θέση – ορισμένοι μιλούν και για την τέταρτη.
Ήδη δημοσκοπικά η δεύτερη όλο και περισσότερο προορίζεται για την ΕΛΑΣ του Τσίπρα- που έχει επ’ αυτού εντυπωσιακή στήριξη από οικονομικά και μιντιακά κέντρα…
Στην ουσία όμως είναι χειρότερα και οι προσπάθειες των δυο εξωκοινοβουλευτικών της “ηγετικής ομαδας” να βρίσκονται στο προσκήνιο με τις ιδιαίτερες προτάσεις τους δεν είναι τυχαίες.
Τόσο η Άννα Διαμαντοπούλου, όσο και ο Χάρης Δούκας, ψυχανεμίζονται – ή έχουν ενημερωθεί- ότι επίκειται αλλαγή ηγεσίας θα παίρνουν θέση για να ρυμουλκήσουν το ΠΑΣΟΚ, η μία προς τον Μητσοτάκη και ο άλλος προς τον Τσίπρα.
Τις τελευταίες μέρες υπάρχουν πληροφορίες ότι βρίσκεται σε εξέλιξη πρωτοβουλία της οικογένειας Παπανδρέου για “ανατροπή” του Ανδρουλάκη– γνώση της οποίας έχουν τουλάχιστον δυο ιστορικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ που αν δεν συμφωνούν πάντως δεν δείχνουν διάθεση να αντιδράσουν.
Προφανώς γιατί όσο και ενισχύεται η εκτίμηση ότι αν ως τώρα πρόβλημα ήταν έλλειψη ηγετικότητας και πρωθυπουργικού προφίλ του προέδρου του κόμματος, προστέθηκε το χειρότερο: η υπόθεση με το ένα εκατομμύριο ευρώ στο εξωτερικό που δεν αναφέρθηκε στην τελευταία δήλωση πόθεν έσχες του -και θεωρείται πλήγμα που δεν αναστρέφεται.
Λέγεται ότι στη Χαρ. Τρικούπη υπάρχουν υπόνοιες για το επικείμενο προνουτσιαμέντο -και αυτό έστειλε τον Ανδρουλάκη στη γενέτειρα των Παπανδρέου. Εκ παραλλήλου εξετάζεται το ενδεχόμενο αποφάσεων που θα αμβλύνουν την εικόνα του αναποφάσιστου, που τον συνοδεύει.
Καθώς η ιδέα για διπλή αποκαθήλωση Διαμαντοπούλου – Δούκα αποκλείσθηκε, λόγω της θεσμικής ιδιότητας του Δημάρχου, δεν μένει παρά η απομάκρυνση της πρώην επιτρόπου. Ώστε να στεγανοποιηθεί το ΠΑΣΟΚ απέναντι στο σύστημα Μητσοτάκη και ταυτόχρονα να αναχαιτίσει το ενδεχόμενο μαζικών μετακινήσεων στη βάση προς το κόμμα Τσίπρα.
Η ενόχληση με τη Διαμαντοπούλου
Με βάση όσα έχουν συμβεί από 2024 είναι δύσκολο για τον Ανδρουλάκη να πάρει αυτή την απόφαση- καθώς επένδυσε στη Διαμαντοπούλου-, αλλά ταυτόχρονα είναι εύκολο να βρει αφορμή και τεκμήρια σε βάρος της.
Το παρελθόν της μετά την αποχώρηση της από το ΠΑΣΟΚ το 2012 και οι κατά καιρούς δηλώσεις υπέρ του Μητσοτάκη την πολιτικής του και συγκεκριμένων συνεργατών του είναι επαρκής λόγος, για να να χάσει τουλάχιστον την αρμοδιότητα του πολιτικού σχεδιασμού.
Είναι επίσης εύκολο να προκληθεί κρίση μαζί της εφόσον η ηγεσία του κόμματος της ζητήσει να διαλύσει , ή να αποχωρήσει από το “Δίκτυό” της , το οποίο ανταγωνίζεται το κομματικό θινκ τανκ “Ιn social” που διευθύνει ο Νίκος Χριστοδουλάκης.
Υπάρχει ενόχληση ότι ενώ το χρησιμοποιεί για προσωπικές δράσεις της, το ΠΑΣΟΚ δεν έχει γνώση για τα οικονομικά του. Για ορισμένα στελέχη η αδιαφάνεια εγκυμονεί κινδύνους, ειδικά στην προεκλογική περίοδο.
Η κατάσταση αποκτά ρευστότητα
Για το “ασυμβίβαστο” υπάρχει και εσωκομματικό προηγούμενο: το 2008 ο Γ. Παπανδρέου, όταν ο Βαγγέλης επιχείρησε να ιδρύσει έναν “Όμιλο”, εξέδωσε απαγορευτικό που έγινε δεκτό.
Σε κάθε περίπτωση η κατάσταση στο ΠΑΣΟΚ αποκτά ρευστότητα, που αν δεν καταλήξει σε αλλαγή ηγεσίας πριν τις κάλπες- δεδομένου του ελέγχου της κομματικής γραφειοκρατίας από τον σημερινό προεδρο- δύσκολα δεν θα υπάρχουν αλλαγές κορυφής από τη πλευρά του Ανδρουλάκη. Αν όχι με διαγραφές -που έχει εξαγγείλει για περιπτώσεις παραφωνιών- με ανακατανομές ρόλων, για την ισχυροποίηση του.
Πρόσφατο ενδιαφέρον από το ενδεχόμενο αλλαγής αφεντικού στη Χαρ. Τρικούπη είναι να αποδειχθεί μεταδοτικό και στη ΝΔ. Ήτοι να επανέλθει το σενάριο για εκλογές με άλλη ηγεσία, εφόσον με τον Μητσοτάκη το όριο του 25% χάνεται, ενώ με άλλον επικεφαλής το κόμμα μπορεί να ανακάμψει.
Κρίσιμο για να τεθεί τέτοια θέμα στην ευρύτερη συντηρητική Παράταξη και στους μιντιακούς χορηγούς της ΝΔ είναι η εκτίμηση της απήχησης που θα έχει το κόμμα Σαμαρά. Στην ουσία θα είναι η απάντηση της Καραμανλικής συνιστώσας, που έχει εξοβελιστεί τα τελευταία χρόνια, με εξανδραποδισμούς και απομακρύνσεις παλαιών εκφραστών της.
