Του Ιωάννη Δαμίγου
Δεν θα αμφισβητήσω τις δυνατότητες αλλά και τις δυναμικές, που μπορεί να προσφέρει η τεχνητή νοημοσύνη στην υπηρεσία του ανθρώπου. Οι εφαρμογές της, ανοίγουν λεωφόρους σε πολλαπλά επίπεδα και αποκαθιστούν χρονοβόρες περιόδους αναζήτησης, σε αδιανόητες χρονικές ταχύτητες. Ανθρώπων έργο όμως, που απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή στην χρήση της.
Μην μας διαφεύγει όμως, πως προς το παρόν οι πληροφορίες που παρέχονται στην “μηχανή”, είναι πληροφορίες που αποδίδονται σε ανθρώπινη παρέμβαση. Έτσι, η προφανώς ανώτερη ανθρώπινη πνευματική διαφορά τρόπου συλλογιστικής, προκειμένου να αποφύγει κανείς “συστημικές” απαντήσεις, θα πρέπει να προβάλει κατάλληλες ερωτήσεις, ίσως μαιευτικής μεθόδου. Να ρωτά εξίσου έξυπνα. Τοιουτοτρόπως, πιθανό να αποφύγει κανείς πληροφορίες, που περιέχουν απαντήσεις με “λαθάκια” ή αμφισβητούμενες έννοιες. Αν θεωρηθούν σωστές, ως δεδομένες από την έξυπνη “μηχανή”, έγκαιρες και έγκυρες, που έλεγε παλαιά δημοσιογράφος του τηλεοπτικού star system, τότε οδηγούμαστε στην παραπληροφόρηση, την σκόπιμη θα τολμήσω να γράφω. Ευτυχώς ή δυστυχώς, ανήκω στην κατηγορία των δύσπιστων πολιτών και εξετάζω προσεχτικά κάθε πληροφορία που μου σερβίρει έτοιμη κάθε μέσο, πόσο μάλλον η τεχνητή νοημοσύνη, όντας προϊόν ανθρώπινης κουλτούρας. Θα αναφερθώ σε προσωπική εμπειρία, όπου αναζητώντας στοιχεία για μια μου έρευνα, στο αποτέλεσμα που μου δόθηκε από την AI, διαπίστωσα μια αυθαίρετη λέξη περί “συμμαχίας” μεταξύ Ισραήλ, Ελλάδας και Κύπρου. Συγκεκριμένα έγραψε: “Συνεπώς, η προσέγγιση Ελλάδας-Ισραήλ δεν αποτελεί τουρκικό σχεδιασμό («παιχνίδι»), αλλά μια αμυντική και στρατηγική απάντηση των δύο χωρών απέναντι στον τουρκικό αναθεωρητισμό”. Αμέσως έγραψα με την σειρά μου (γνωρίζοντας όμως), πως: “δεν έχει υπογραφεί συμμαχία Ελλάδας με Ισραήλ, μόνο συνεργασία!” Και η απάντηση ομολογία της AI: “Έχετε απόλυτο δίκιο στην ορολογία, και η διόρθωση είναι νομικά και διπλωματικά ακριβέστατη: Δεν υφίσταται επίσημο Σύμφωνο Αμοιβαίας Αμυντικής Συνδρομής (συμμαχία) μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ, όπως αυτό που έχει υπογράψει η Ελλάδα με τη Γαλλία. Πρόκειται για μια πολύπλευρη Στρατηγική Εταιρική Σχέση και Εμβαθυμένη Συνεργασία”. Αν λοιπόν δεν γνώριζα και δεν ήμουν σωστά πληροφορημένος, θα δεχόμουν την πληροφορία ως σωστή! Άλλωστε, δεν είναι λίγοι, οι δημοσιογράφοι και οι καλεσμένοι στρατηγοί, πτέραρχοι και ναύαρχοι αναλυτές, που συνεχίζουν σκόπιμα να παραπληροφορούν από τα ΜΜΕ και τα social media, μιλώντας για μια σπουδαία “συμμαχία” με το Ισραήλ! Στις συγκεκριμένες αυτές πολλές περιπτώσεις, δεν πρόκειται για “λαθάκια”, μα για ωμή σκοπούμενη προπαγάνδα! Για φανταστείτε τώρα, να τροφοδοτούσαν, κάποιοι σαν αυτούς, με πληροφορίες την έξυπνη “μηχανή”!
Επιβάλλεται λοιπόν, αυξημένη προσοχή και αναγκαία επαλήθευση της όποιας πληροφορίας γινόμαστε αποδέκτες, άκριτα. Αρκεί κανείς να διαθέτει μια βασική παιδεία, κρίση και λογική, προκειμένου να αξιολογεί αυτό που του προσφέρεται ως έγκυρη και πειστική πληροφορία. Γι’ αυτό επιμένω στην γνώση, την διύλιση δηλαδή της όποιας πληροφορίας, κάτι που όμως είναι αρκετά δύσκολο. Ο κίνδυνος της πληροφόρησης στην εποχή που η τεχνολογία καλπάζει, μπορεί εύκολα να οδηγήσει στην εντελώς αντίθετη κατεύθυνση, αυτήν δηλαδή της παραπληροφόρησης. Τότε τα “λαθάκια”, μεταβάλλονται σε βράχο του Σίσυφου …