Στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου προσφεύγει ο Θανάσης Κουκάκης για την παρακολούθησή του από ΕΥΠ και Predator

Στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) κατά της Ελλάδας, προσφεύγει ο Θανάσης Κουκάκης για τη διπλή παρακολούθησή του από ΕΥΠ και Predator. Στον πυρήνα της προσφυγής, σύμφωνα με ανάρτηση του δικηγόρου του, Ζαχαρία Κεσσέ, βρίσκεται η άρνηση των εθνικών αρχών να διερευνήσουν ανεξάρτητα, αμερόληπτα και αποτελεσματικά την υπόθεση.

‘Iδιαίτερο κρίσιμο είναι το ζήτημα της αντικειμενικής αμεροληψίας, καθώς ο τότε Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνος Τζαβέλλας χειρίστηκε τη σχετική δικογραφία, παρότι ο ίδιος είχε υπογράψει το 2020 τις διατάξεις άρσης του απορρήτου του Κουκάκη, χωρίς να απέχει ή να αυτοεξαιρεθεί» αναφέρει. ‘Σε ζητήματα κράτους δικαίου, ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης και προστασίας θεμελιωδών δικαιωμάτων «δεν χωρά καμία έκπτωση και καμία υποχώρηση. Η συγκάλυψη, όσο θεσμικό περίβλημα κι αν αποκτήσει, δεν μετατρέπεται σε Δικαιοσύνη».

Αναλυτικά η ανάρτηση του

Κατατέθηκε χθες στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου η προσφυγή του δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη κατά της Ελλάδας για τη διπλή παρακολούθησή του από την ΕΥΠ και μέσω του Predator.

Στον πυρήνα της προσφυγής βρίσκεται η άρνηση των εθνικών αρχών να διερευνήσουν ανεξάρτητα, αμερόληπτα και αποτελεσματικά την υπόθεση.

Ιδιαίτερα κρίσιμο είναι το ζήτημα της αντικειμενικής αμεροληψίας, καθώς ο τότε Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνος Τζαβέλλας χειρίστηκε τη σχετική δικογραφία, παρότι ο ίδιος είχε υπογράψει το 2020 τις διατάξεις άρσης του απορρήτου του Κουκάκη, χωρίς να απέχει ή να αυτοεξαιρεθεί.

Με την προσφυγή προβάλλονται παραβιάσεις του άρθρου 6 §1 ΕΣΔΑ ως προς την αντικειμενική αμεροληψία, του άρθρου 8 για την προστασία της ιδιωτικής ζωής και των επικοινωνιών, του άρθρου 10 για την ελευθερία της δημοσιογραφικής έρευνας και την προστασία των πηγών, καθώς και του άρθρου 13 σε συνδυασμό με τα άρθρα 8 και 10 λόγω έλλειψης αποτελεσματικού εσωτερικού ενδίκου βοηθήματος.

Σε ζητήματα κράτους δικαίου, ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης και προστασίας θεμελιωδών δικαιωμάτων δεν χωρά καμία έκπτωση και καμία υποχώρηση. Η συγκάλυψη, όσο θεσμικό περίβλημα κι αν αποκτήσει, δεν μετατρέπεται σε Δικαιοσύνη.

Η προσφυγή στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, όπως το ΕΔΔΑ στο Στρασβούργο, αποτελεί αναγκαία συνέχεια της αναζήτησης δικαιοσύνης.