Γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος
Ο Νικήτας Κακλαμάνης, που έχει την ευθύνη για την εύρυθμη λειτουργία του Κοινοβουλίου, δεν μπορεί να αδιαφορεί.
Προφανώς ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν πήγε στη Θεσσαλονίκη για να ακούει το τοπικό ραδιόφωνο – στον ελεύθερο χρόνο του. Αφενός δεν έχει ελεύθερο χρόνο και αφετέρου αυτό είναι αρμοδιότητα του Κώστα Γκιουλέκα, που έχει και συνάφεια με το είδος.
Ο λογογράφος του όμως πιστεύει ότι είναι καλό να διανθίζει τον, ρηχό, λόγο του Πρωθυπουργού με ευφυολογήματα και αστειάκια. Για να υποδηλώνουν «σχέση» με την τοπική κοινωνία και να πιστεύουν οι ντόπιοι ότι «ακούει τα ίδια με εμάς».
Δεν του βγαίνει πάντα σε καλό – όπως ξέρουμε από την εποχή που ανέφερε στη Βουλή την ιστορία με τον «εξωγήινο» που «άκουσε». Επικοινωνιακά, αυτά τα ευρήματα είναι ίσης αξίας με κάποιες «τυχαίες» συναντήσεις του – όπως με τον «Ντάλτον» στον θεσσαλικό κάμπο και τον Έλληνα ταξιτζή στη Νέα Υόρκη.
Αυτή τη φορά προσπάθησε να σπάσει τη πλήξη της σκηνικής παρουσίας του μεταφέροντας ένα ραδιοφωνικό του «άκουσμα» –πραγματικό ή όχι, καθώς αυτός στον οποίο το απέδωσε δεν βρέθηκε– για τον μοσχοπουληθέντα ποδοσφαιριστή του –ατυχήσαντος πάλι– ΠΑΟΚ στη Ντόρτμουντ:
«Άκουσα σε τοπικό ραδιόφωνο έναν νεαρό που είπε θυμωμένος: “Ποιο Μετρό; Φέρτε μου πίσω τον Ντέλια”. Αλλά σε αυτό δεν μπορώ να κάνω πολλά πράγματα – όλοι έχουν τις προτεραιότητές τους».
Μία από τις δικές του αυτή την περίοδο είναι να μετατρέψει τη Βουλή σε μηχανισμό ικανοποίησης μιας από τις οικογενειακές ρεβάνς – διόλου σπάνιο κατά την άσκηση των καθηκόντων του. Για την ακρίβεια: η ΝΔ δεν δέχεται ως Ε΄ Αντιπρόεδρο της Βουλής το πρόσωπο που πρότεινε κόμμα της αντιπολίτευσης στο οποίο «ανήκει» αυτή η θέση.
Δεν γνωρίζουμε αν η Έλενα Ακρίτα του ΣΥΡΙΖΑ θα ασκήσει επαρκώς τα καθήκοντά της από το προεδρείο του Σώματος. Αλλά αυτό ουδέποτε απασχόλησε προκαταβολικά την κοινοβουλευτική τάξη. Πλην δύο περιπτώσεων με Χρυσαυγίτες – την εποχή που το νεοναζιστικό μόρφωμα είχε παρουσία στη Βουλή.
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης, που καλύπτουν τέσσερις θέσεις αντιπροέδρων, προτείνουν όποιο μέλος της κοινοβουλευτικής τους ομάδας κρίνουν. Ασκώντας απλώς το δικαίωμα που τους παρέχει ο Κανονισμός και το Σύνταγμα. Και τα σκυλιά δεμένα.
Η κυβερνητική πλειοψηφία όμως τα λύνει, μεθοδεύοντας τον αποκλεισμό της Ακρίτα –δίκην υπόδειξης «δεν την κρίνουμε κατάλληλη, προτείνετε άλλον». Έτσι καταλύεται μία ακόμη κοινοβουλευτική κανονικότητα, από τις λίγες που έχουν απομείνει.
Ο Νικήτας Κακλαμάνης, που έχει την ευθύνη για την εύρυθμη λειτουργία του Κοινοβουλίου, δεν μπορεί να αδιαφορεί.
Κατά τον ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Κώστα Αρβανίτη, πρόκειται για «αντεκδίκηση», λόγω δικαστικής αντιδικίας ανάμεσα στη συγκεκριμένη βουλευτή και την πρωθυπουργική οικογένεια.
Άλλοι απλώς το αποδίδουν σε «συλλογική ποινή» που επιβάλλει το κυβερνών κόμμα σε πολιτική αντίπαλο με αιχμηρό… πληκτρολόγιο. Που είναι, φυσικά, προτιμότερο από την αφωνία κάποιων εκπροσώπων του έθνους…
Θα μπορούσε να είναι μια συζήτηση περί όνου σκιάς. Για να έχει και ο Παππάς του ΣΥΡΙΖΑ βρήκε ευκαιρία να την πέσει στον Τσίπρα που δεν παίρνει θέση. Αλλά όπως καταγγέλλουν τα λοιπά κόμματα της αντιπολίτευσης, πρόκειται για κυβερνητική αυθαιρεσία.
Ο ΣΥΡΙΖΑ επιμένει και καλά κάνει – αν και με το επιχείρημα της Δούρου «εγώ είμαι Αρβανίτισσα», αντιλαμβάνεται τον ρόλο της ως επικεφαλής Κοινοβουλευτικής Ομάδας κόμματος, με την ίδια ελαφρότητα που έδειξε μετά το Μάτι.
Αυτό όμως ας το λύσουν μεταξύ τους οι Συριζαίοι. Για τους υπόλοιπους, το θέμα είναι ότι η κυβέρνηση ασκεί μια αρμοδιότητα που δεν έχει: να αποφασίζει για τις επιλογές των κομμάτων. Εκτός από κανονιστική κατάχρηση, είναι και πολιτική μικροπρέπεια.
ΑΠΟ ΤΟ IEIDISEIS.GR
