Γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος
Το μυστικό σ’ αυτή τη δουλειά είναι να συνειδητοποιείς εγκαίρως ότι δεν αξίζει να πουλάς φύκια για μεταξωτές κορδέλες…
Η -προοδευτική- πολιτική βρίσκεται κοντά στην οπτική του Μαρξ για τη φιλοσοφία: δεν αρκεί να ερμηνεύεις τον κόσμο, πρέπει να μπορείς και να τον αλλάξεις.
Από αυτή την άποψη, λίγοι ενθουσιάζονται με την τοποθέτηση του Αλέξη Τσίπρα στο in.gr. «Το 2015 ήξερα τι θέλω να κάνω, αλλά δεν ήξερα πώς μπορεί να γίνει… σήμερα ξέρω».
Αν εννοεί ότι, έμαθε στου κασίδη το κεφάλι, δεν αρκεί να ξέρεις. Πρέπει να σε εμπιστεύονται και οι άλλοι, για να στο αναθέσουν. Προϋπόθεση είναι η αξιοπιστία που αποπνέει ένα κόμμα.
Αυτό προκύπτει από τη διαδρομή του επικεφαλής και την «ηγετική ομάδα» που τον περιβάλει – με πρώτο το γραμματέα του ανώτερου κομματικού οργάνου.
Στον «χώρο Τσίπρα» -που θα έλεγε ο Κοτζιάς- ο ρόλος ανατέθηκε σε έναν πρώην δήμαρχο -και αποτυχόντα βουλευτή- που είχε μαθήτευσε στον Δημήτρη Τσοβόλα, ως ασκούμενος δικηγόρος στο γραφείο του.
Ωστόσο με την πρόσφατη συνέντευξή του -στην ΕφΣυν- ο Μίλτος Χατζηγιαννάκης, μόνο με αξιοπιστία δε πίστωσε το κόμμα του. Μιλώντας για την «μόλις 2 μηνών και 10 ημερών» ΕΛΑΣ, άρχισε με κοινοτυπίες:
-«Χρειάζεται μια νέα ηθική στην πολιτική», «Οραματιζόμαστε μια Ελλάδα που δεν ανέχεται πλέον τη διαφθορά», «Είναι η ώρα για μια νέα Μεταπολίτευση», με «νέο κοινωνικό συμβόλαιο» για να «κάνουμε το μέλλον των παιδιών μας καλύτερο». Κόψε κάτι μεγάλε – μας τα είπαν κι άλλοι.
Κατέληξε με ανακρίβειες και αοριστίες. Τι σημαίνει «το πρόσημο είναι θετικό», επειδή «η πλατφόρμα myElas αριθμεί ήδη δεκάδες χιλιάδες μέλη». Πόσες «δεκάδες»; Δυο; Ή δεκαδύο, που έλεγε ο Ρασούλης;
Με ποιον τρόπο «συμμετέχουν και συνδιαμορφώνουν ένα κοινό όραμα». Πώς «συνδιαμόρφωναν το Μανιφέστο την «ιδρυτική Διακήρυξη», ή τους διορισμούς οργάνων, αφού δεν υπήρχε το κόμμα και δεν είχαν εγγραφεί πουθενά;
Πώς ακριβώς η ΕΛΑΣ «έχει επιλέξει τον δύσκολο και δύσβατο δρόμο, να προχωρήσουμε χωρίς κρατική επιχορήγηση και χωρίς περιουσιακά στοιχεία»; Από πού θα είχε κρατική επιχορήγηση, αφού δεν μετείχε σε εκλογές;
Τι εννοεί «δεν διαθέτουμε δικά μας γραφεία» και αυτά που έχουν είναι «προσωρινά»: ο χώρος που παραχωρεί ο πρόεδρος» και «το δικό μου γραφείο». Τα γραφεία στη Φιλελλήνων τι είναι; Και εν πάση περιπτώσει, πώς αλλιώς θα μπορούσε να γίνει;
Για τη μομφή περί αφανούς χρηματοδότησης, επανέλαβε τα παλιά λογοπαίγνια του Λαλιώτη για το ΠΑΣΟΚ – «λίγα από τους πολλούς, όχι πολλά από τους λίγους» – προαναγγέλλοντας χρηματοδότηση με «τη μέθοδο crowdfunding».
Το έχουν ξεπατικώσει, λέει, από τον Μαμντάνι. Και το προβάλουν με τον ίδιο στόμφο που υπαινίσσονται ως ιδεολογικό πατέρα τους τον… Σάντερς.
«Τι μου λες…», που θα έλεγε ο μακαρίτης ο Παπανδρέου. Το crowdfunding λανσάρεται ως επαναστατικός νεοτερισμός. Μόνο που δεν υπάρχει καμία πρωτοτυπία: στην Ελλάδα ειδικεύονται ήδη καμιά δεκαριά εταιρίες.
Τα κόμματα το κάνουν απο χρόνια και το λένε απλώς «συνδρομές». Αλλά κανείς δεν μασάει ότι, έτσι αυτοχρηματοδοτούνται. Πολύ λίγοι πληρώνουν. Ούτε καλύπτονται κομματικές δαπάνες με 20άρικα…
Οι γραμματείς των κομμάτων πλασάρονται ως Νο2 στην κομματική ιεραρχία. Αλλά συνήθως ο πρόεδρος τους αλλάζει, όπως αλλάζει ο Μητσοτάκης εισαγγελείς στον Άρειο Πάγο. Ο Γ. Παπανδρέου στο ΠΑΣΟΚ είχε… έξι – από τους οποίους οι τρεις άλλαξαν κόμμα.
Το μυστικό σ’ αυτή τη δουλειά είναι να συνειδητοποιείς εγκαίρως ότι δεν αξίζει να πουλάς φύκια για μεταξωτές κορδέλες…
ΑΠΟ ΤΟ IEIDISEIS.GR
