Του Νίκου Λακόπουλου
Μια δημοσκόπηση -της Interview- αναστάτωσε την κυβέρνηση που άρχισε να επιτίθεται στον Αλέξη Τσίπρα πριν καν ανακοινώσει την ίδρυση νέου κόμματος καθώς έδειξε πως η κρίση εμπιστοσύνης στο πρόσωπο του Κυριάκου Μητσοτάκη αυξάνεται, η Νέα Δημοκρατία πέφτει πέντε μονάδες και ο πρώην αντίπαλος του σημερινού πρωθυπουργού “ξεμαρμαρώνει” και αποτελεί φόβητρο παρότι έχει “παραμερίσει”.
Οι απαντήσεις των πολιτών στην ερώτηση ποιον θεωρούν καταλληλότερο πρωθυπουργό μεταξύ του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Αλέξη Τσίπρα ήταν 31% για τον πρώτο και 26% για τον δεύτερο που δεν είναι καν αρχηγός κόμματος. Η ερώτηση βέβαια έχει μόνο επιστημονικό ενδιαφέρον αφού κατά πάσα πιθανότητα όταν ο Αλέξης Τσίπρας ιδρύσει το κόμμα του ο Κυριάκος Μητσοτάκης μάλλον θα έχει αποχωρήσει.
Στις απαντήσεις στην ερώτηση “ο ποιον πολιτικό αρχηγό εμπιστεύεστε περισσότερο για τη διακυβέρνηση της χώρας” ο Κυριάκος Μητσοτάκης υποχωρεί αισθητά, από το 31,7% στο 26,5%, χάνοντας πέντε μονάδες σε δύο μήνες, ο «Κανένας» βρίσκεται στο 43%, ενώ ο Νίκος Ανδρουλάκης με 10% έχει μικρότερη επιρροή από το κόμμα του και ο Σωκράτης Φάμελλος ουσιαστικά δεν υπάρχει.
Ανάμεσα στα ενδιαφέροντα ευρήματα της δημοσκόπησης είναι πως σχεδόν ένας στους δύο (48%) ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ, θα προτιμούσε σύμπλευση με τον Αλέξη Τσίπρα που σημαίνει πως ο παλιός πρόεδρος -και ιδρυτής του κόμματος με αυτή τη μορφή- συσπειρώνει μόνο τους μισούς ψηφοφόρους του κόμματος.
Αυτό σημαίνει πως όταν -και αν- ο Αλέξης Τσίπρας προχωρήσει στην ίδρυση νέου κόμματος ένας ΣΥΡΙΖΑ θα υπάρχει παλεύοντας να μπει στην Βουλή ως αντίπαλος του παλιού του προέδρου -που παραμέρισε από την ηγεσία παραμένοντας βουλευτής ενός κόμματος που ο ίδιος έχει πει πως τέλειωσε και που φαίνεται να σκοπεύει να διαλύσει.
Βέβαια ο Αλέξης Τσίπρας σε πρόσφατη συνέντευξη είπε πως δεν σκέφτεται προς το παρόν κάτι άλλο πέρα από το βιβλίο του αν και του λείπει η επαφή με το λαό και αυτό που θέλει είναι να διορθώσει το παρελθόν του με πολύ αλαζονεία και ναρκισσισμό, το ίδιο πάντα βλοσυρό βλέμμα και χωρίς διάθεση να μιλήσει για τα λάθη του.
Μια άλλη δημοσκόπηση δείχνει πως ένα πιθανό νέο κόμμα υπό την ηγεσία του θα εξασφάλιζε 12,6% και θεωρητικά μπορούσε να φτάσει το 26% -πριν δημιουργηθεί. Το ερώτημα είναι αν ένας πρώην πρωθυπουργός έχει λόγους να επανέλθει ως αρχηγός κόμματος για να πάρει ένα ποσοστό μικρότερο από αυτό που πήρε πριν την παραίτησή του.
Νέο κόμμα, περισσότερος κατακερματισμός
Ένα νέο κόμμα από τον Αλέξη Τσίπρα όχι μόνο δεν θα ενώσει τον παλιό ΣΥΡΙΖΑ, αλλά θα κατακερματίσει κι άλλο την δημοκρατική παράταξη προς όφελος της Νέας Δημοκρατίας που παραμένει ο πιο ισχυρός πολιτικός πόλος με μια ακρο-παλαιοδεξιά που αγγίζει για πρώτη φορά το 20%. Ούτε ο παλιός ΣΥΡΙΖΑ, ούτε ένα νέο κόμμα υπό τον Τσίπρα θα ξαναδούν κυβέρνηση καθώς η “κυβερνώσα αριστερά” δεν έίναι πια ούτε κυβερνώσα ούτε Αριστερά.
Ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας έχει πει πως “ζήτημα δεν είναι να επανασυγκολλήσεις κομμάτια’ και μίλησε στο συνέδριο του Βήματος ένα χρόνο πριν για “ανάγκη να υπάρξει μία στοιχειώδης συνεννόηση ανάμεσα σε αυτές τις κατακερματισμένες προοδευτικές δυνάμεις, τουλάχιστον σε ένα επίπεδο προγραμματικής και πολιτικής συζήτησης και σύγκλισης για τα μεγάλα θέματα της χώρας”.
Τα κόμματα ωστόσο που γεννήθηκαν από τον ΣΥΡΙΖΑ δεν αθροίζουν το 35% και δεν μιλάνε μεταξύ τους ώστε να βρεθούν ξανά μαζί και πολύ περισσότερο -αν εξαιρέσουμε τον μισό σημερινό ΣΥΡΙΖΑ- δεν αποδέχονται τον Αλέξη Τσίπρα ως ηγέτη.
Ήδη οι ηγέτες των κομμάτων που γεννήθηκαν από τον ΣΥΡΙΖΑ επιχειρούν να τον κατασπαράξουν πριν καν ανακοινώσει το νέο κόμμα και ο θάνατος του ενός θα είναι η ζωή του άλλου. Να θυμίσουμε πως μόνο στον πολιτικό σεισμό των ευρωεκλογών ο ΣΥΡΙΖΑ 700.000 ψηφοφόρους και το μεγάλο ερώτημα είναι αν μπορεί να τους επαναφέρει αυτός που με τα λάθη του και τις παραλείψεις του τους έδιωξε.
Περιμένοντας τον Μεσσία
Περίπου το 60% των ψηφοφόρων θέλουν ένα νέο πολιτικό φορέα, αλλά η πλειοψηφία τους δεν εννοούν τα πιθανά κόμματα του Αλέξη Τσίπρα ή του Αντώνη Σαμαρά. Τα πολιτικά κόμματα τρίζουν, ο ΣΥΡΙΖΑ άλλοτε κυβέρνηση οδηγείται στην εξαφάνιση και τα μεγαλύτερα σχήματα μετά τις επόμενες εκλογές μάλλον θα αλλάξουν ηγεσία.
“Κάτι συμβαίνει, αλλά δεν ξέρουμε τι” τραγουδούσε κάποτε ο Μπομπ Ντίλαν. Η δημοκρατική παράταξη που άλλοτε άθροιζε 65% δυσκολεύεται να συγκεντρώσει 50% κατακερματισμένη σε μικρομεσαία κόμματα που έρχονται και φεύγουν σαν πεταλούδες και το μέλλον αργεί πολύ αν και όλα αλλάζουν με ταχύτητα.
Άλλοι περιμένουν τον Μεσσία κι άλλοι τον καταριούνται πριν έρθει, η πολιτική κλιματική αλλαγή είναι εδώ με την υποψία πως το μέλλον θα είναι χειρότερο από το παρελθόν. Μέσα σε αυτή την έρημο η Ελλάδα πορεύεται χωρίς αντιπολίτευση, χωρίς ηγέτες -μια χώρα όπου καταλληλότερος για πρωθυπουργός είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης και πιο πολύ με 43% ο ‘Κανένας”.
Θυμός, οργή, απογοήτευση και θλίψη μαζί με απελπισία έως απόγνωση.
