Σάββατο 22 Ιουλίου 2017 Βρείτε μας στο FacebookΒρείτε μας στο GooglePlus

Για όλα υπάρχει δεύτερη ανάγνωση -Υπότιτλος: Άι σιχτίρ

Γράφει ο Χρήστος Γκίμτσας

Άνοιξα τον τελευταίο λογαριασμό της ΔΕΗ και έφριξα. Είχα βλέπεις την ατυχία να επιλέξω την ηλεκτρική ενέργεια για θέρμανση εφέτος. Εντάξει είπα, να την πληρώσω την κατανάλωση του ρεύματος αφού την έκανα.

Εντάξει  ξαναείπα, να πληρώσω και τις  χρεώσεις στον Δήμο, στον ΑΔΜΗΕ- ΔΕΔΔΗΕ, στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΕΤΜΕΑΡ) ,άντε και το χαράτσι στην  ΕΡΤ,   λες  και θέλω  να πληρώνω κι από πάνω  για την ‘’πλύση’’ του εγκεφάλου μου.
Αλλά η χρέωση για  ΥΚΩ; Το χαράτσι με το οποίο συν τοις άλλοις χρηματοδοτώ, όπως και εσείς, την νησιώτικη κατανάλωση ρεύματος;

Δεν λέω, ευχαρίστως  να συμμετέχω, στο κατά δύναμη βέβαια, με κάποιο επιπλέον έξοδο για τις ανάγκες των απόκληρων, αλλά τέτοιο χαράτσι που σχεδόν ισοδυναμεί  με το κόστος ρεύματος ενός νησιώτικου νοικοκυριού, γιατί;

Μπήκα λοιπόν στον κόπο να σκεφτώ αν αξίζει  μία τέτοια προσφορά, και το μυαλό μου με οδήγησε στο να ανιχνεύσω  κάποιες αντικοινωνικές παρενέργειες από τις νησιώτικες τουριστικές  δραστηριότητες τις οποίες μάλιστα,  χρηματοδοτούμε εμείς    και αναγκαστικά,  μέσα από τον  λογαριασμό της ΔΕΗ.  Και ιδού λοιπόν  που κατέληξα:

Τα νησιά που θα υποδεχθούν εφέτος διψήφιο αριθμό  εκατομμυρίων,  ξένους, είναι σταθερά οι πρωταθλητές της φοροδιαφυγής και της φοροκλοπής. Οι πολεοδομίες και οι εφορίες των νησιώτικων περιοχών είναι από τις πιο  αμαρτωλές υπηρεσίες του Ελληνικού  δημοσίου. Σ’ αυτές τις περιοχές   τον ρόλο της ‘’αστυνόμευσης και προστασίας’’ ιδίως την νύχτα,  την έχουν αναλάβει ιδιωτικές επιχειρήσεις.

Η παραίσθηση όπως και η  κατανάλωση  μεθυλικής  αλκοόλης  συμπεριλαμβάνονται  στο παρεχόμενο τουριστικό servis,  και η πολιτεία επεμβαίνει  συνήθως μόνο  στις περιπτώσεις καταγραφής θανάτου απ’ αυτά.  Το  δε  εμπόριο και η διανομή τους είναι σχεδόν ελεύθερα. Σαν να αγοράζεις τσίχλες από το περίπτερο.

Οι δημόσιες επενδύσεις  όπως   σε έργα αρχαιολογικού ενδιαφέροντος,  ελλιμενισμού  και άλλων υποδομών , οι δανειοδοτήσεις, ακόμα και ο   χαμηλότερος ΦΠΑ, προηγούνται σε σχέση με άλλες περιοχές της  Ελληνικής Επικράτειας. Η συσσώρευση και επίδειξη πλούτου, έχει ξεπεράσει τα  όρια της  κοινωνικής ανοχής. Η αγορά της γης και των ακινήτων απογειώθηκε τρομακτικά  ως προς τις τιμές. Αυτόχθονες έγιναν πλούσιοι σε μία νύχτα και μέσα από τέτοιες αγοροπωλησίες ‘’ξεπλύθηκε ‘’ και επενδύθηκε  άφθονο χρήμα σκοτεινής προέλευσης.

Και ύστερα από όλα αυτά καλούμαι εγώ μαζί με όλους της ηπειρωτικής Ελλάδας να πληρώσουμε αναγκαστικά και επιδοματικά την ηλεκτροδότηση της βαριάς τουριστικής βιομηχανίας, δηλαδή των μεγάλων και μικρών  ξενοδοχειακών συγκροτημάτων και της εκεί τοπικής αυτοδιοίκησης. Αλλά και τον συμπαθή κατά τα άλλα ταβερνιάρη  με τα δύο, τρία ενοικιαζόμενα στο   πιθανώς παράνομο ’’απανωσήκωμα’’, που κυνηγά τον εφοριακό με το δίκαννο, όταν καμιά φορά πηγαίνει να τον ελέγξει.

Και όχι μόνο αυτά. Σε κάποιες νησιώτικες περιοχές ξεσηκώθηκαν και αρνούνται την εγκατάσταση ανεμογεννητριών σε κάποιες βουνοκορφές, γιατί λέει,  πως πρόκειται για  επενδύσεις κερδοσκοπικών  επιχειρήσεων  που θα  καταστρέψουν την αισθητική του χώρου. Και Μάλιστα επ’ αυτού έχουν γνώμη ακόμα και οι ιερείς της περιοχής που διατυμπανίζουν ότι ‘’μόνο επί πτωμάτων…’’

Αλλά όμως οι νησιώτες αν επιμένουν να μην θέλουν τις ανεμογεννήτριες για λόγους αισθητικής, τουλάχιστον με επιδοματικό τρόπο από τα τουριστικά έσοδά τους να καλύψουν αυτοί  το κόστος της νοσηρότητας των κατοίκων της  Κοζάνης και της Πτολεμαΐδας, που πνίγονται στο κάρβουνο   για να έχουμε όλοι οι άλλοι ηλεκτρική ενέργεια.

Λένε πως οι κάτοικοι των νησιών κρατάνε την ελληνική ζωή στο Αιγαίο και στο Ιόνιο. Αλήθεια είναι. Όμως υπάρχουν και κάποιοι άλλοι Έλληνες που κρατάνε την ζωή  στα χωριά της Πίνδου , του Ολύμπου, των Αγράφων και σε όλη την βόρεια παραμεθόρια περιοχή. Εκεί που ο χειμώνας δεν είναι παίξε , γέλασε. Ας βάλουμε λοιπόν ένα χαρατσάκι στα κέρδη του νησιώτικα τουρισμού  για την θέρμανση αυτών που έμαθαν να φυλάνε την γη τους και τα σύνορα  μαζί με τις αρκούδες.

Και ακόμα ας μπει  στα τουριστικά έσοδα της Μυκόνου  της  Σαντορίνης της Ρόδου της  Κέρκυρας  της Πάρου, ένας μικρός φόρος , όπως παλιά το χαρτόσημο υπέρ ΟΓΑ  ας πούμε, για να επιδοτηθεί για αναπτυξιακούς λόγους η  γεωργία και η κτηνοτροφία της ηπειρωτικής Ελλάδας. Έτσι που να μην εισάγουμε το 80% του βοδινού από την Γαλλία , και τα σκόρδα από την Κίνα.

Και αν δεν γίνει τίποτα από όλα αυτά, ας μας καλέσουν τουλάχιστον, έστω και εκτός εποχής για δυο, τρεις δωρεάν  διανυκτερεύσεις, στα αγαπημένα μας νησιά για να καταλάβουμε πως σ’ αυτήν την Πατρίδα ζει  ακόμα το αίσθημα της ευγνωμοσύνης και όχι της αχαριστίας.

 

Christos.gim@gmail.com