Γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος
Η Ελίζα Βόζεμπεργκ υπέπεσε σε αντιευρωπαϊκό ολίσθημα και ο Μητσοτάκης πριμοδοτεί τον αντιευρωπαϊσμό αν δεν την καρατομήσει από τη θέση της.
Η διαφορά ανάμεσα στην ομοσπονδιακή Αμερική που γέννησε τον Τραμπ, τον Βανς και έτερους τραμπούκους και την κοινοτική Ευρώπη – ακόμη και με Μακρόν, Μελόνι, Μερτς και Σολτς – είναι διακριτή.
-Η Αμερική, όταν μια χώρα έχει πόρους που χρειάζονται οι επιχειρηματίες της, τη βομβαρδίζει -ή απαγάγει τον πρόεδρό της – για να αρπάξει τον πλούτο της. Και όταν ένας Αμερικανός κάτοικος διαμαρτύρεται, τον πυροβολούν οι αστυνομικοί της.
-Η Ευρώπη υπηρετεί κανόνες διεθνούς δίκαιου, καθαρών διακρατικών σχέσεων και έντιμων συναλλαγών. Άσχετα αν κάποιες από τις χώρες-μέλη της… αμερικανίζουν, επιδεικνύοντας τον αποικιοκρατικό αταβισμό τους. Και για κάθε αστυνομικό που πυροβολεί διαδηλωτή, αναλαμβάνει η Δικαιοσύνη.
Αυτή η θεμελιώδης διαφορά θα απαλειφθεί αν η Ευρωπαϊκή Ένωση οδηγηθεί σε διάλυση και στα κράτη μέλη επικρατήσουν εθνικοί αυταρχισμοί, χωρίς κοινοτικό έλεγχο.
Ο κίνδυνος να συμβεί προέρχεται από πολιτικούς παράγοντες εντός της, που οδηγούν σε διεθνή περιθωριοποίηση και σε ρήγματα της συνοχής της.
Ο υπερεθνικός φορέας με τις μεγαλύτερες κατακτήσεις της ανθρωπότητας, στα πεδία της Δημοκρατίας, της ευημερίας, των ελευθεριών, των δικαιωμάτων και της Ειρήνης, κινδυνεύει από μέσα.
Μια αιτία είναι η ανεπάρκεια ηγεσιών που ποδηγετούνται από τους Αμερικανούς – όταν δεν τοποθετούνται με δίκες τους μεθοδεύσεις – και ασκούν πολιτική, που δεν αφορά τους λαούς της Ευρώπης.
Αυτό ρίχνει διαρκώς νερό στον μύλο της ευρωπαϊκής Ακροδεξιάς – είτε της ξενοφοβικής, και εθνοκαπηλευτικής, είτε της νεοναζιστικής – που διατυπώνει πολιτική πρόταση θελκτική σε ομάδες των ευρωπαϊκών κοινωνιών:
-Την επανενθικοποίηση της κοινοτικής πολιτικής, με την επιστροφή των αποφάσεων στα κράτη-μέλη. Είναι η επιτομή της διάλυσης.
Σ’ αυτά προστίθεται η ανεύθυνη, ως ύποπτη, περιφορά μερίδας του πολιτικού προσωπικού της Ευρώπης – που συμβάλουν στην αποδυνάμωση του κοινοτικού κεκτημένου.
Πχ ένας περίεργος τύπος ονόματι Λαρς Κλινγκμπάιλ, αντικαγκελάριος και υπουργός Οικονομικών στη Γερμάνια, επανέφερε την – αντιευρωπαϊκή – ιδέα της Ευρώπης «δύο ταχυτήτων», στο όνομα της… αποτελεσματικότητας.
Προτείνει οι έξι μεγαλύτερες οικονομίες – Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Πολωνία, Ισπανία, Ολλανδία – «να προχωρήσουν μπροστά, ως κινητήρια δύναμη, προκειμένου να καταστήσουν την Ευρώπη ισχυρότερη και πιο αυτόνομη σε ανταγωνιστικότητας και αμυντικές δυνατότητες». Ωραίος σοσιαλδημοκράτης!
Δεν πρόκειται για την ισχύουσα, «ενισχυμένη συνεργασία», αλλά για κατάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ξέρουμε, υπέρ ενός διευθυντηρίου.
Εκ παράλληλου ο κολαούζος του Σόιμπλε που περιφρονούσε η Μέρκελ, αλλά με επίδοση 28% έγινε Καγκελάριος, ζήτησε να αγνοηθεί η απόφαση του Ευρωκοινοβουλίου, να στείλει στο Ευρωπαϊκό Δικαστηρίου τη συμφωνία Mercosur – και να εφαρμοστεί άμεσα.
Η αμαρτωλή Γερμανίδα επικεφαλής της Κομισιόν, που έχει βλάψει όσο κανέναν άλλος την ευρωπαϊκή ιδέα, το επικρότησε.
Δυστυχώς με αυτό συντάχθηκε και μια Ελληνίδα… ευρωβουλευτίνα. Που έχει λάμψει με δηλώσεις υπέρ της προσήλωσης του Μητσοτάκη στο κράτος Δικαίου, καταγγέλλοντας ότι δρουν αντεθνικά όσοι το αμφισβητούν στην Ευρώπη.
Η Ελίζα Βόζεμπεργκ υποστήριξε ότι η Κομισιόν – δηλαδή η φον ντερ Λάιεν, την οποία ως μέλος της Ευρωβουλής ελέγχει υποτίθεται – έχει τη δυνατότητα να παρακάμψει την παραπομπή και «να εφαρμόσει τη συμφωνία προσωρινά» – προεξοφλώντας ότι θα… κερδίσει τη δίκη.
Η κυρία είναι συμπαθέστατη, αλλά πρόκειται για αντιευρωπαϊκό ολίσθημα, κατά του κορυφαίου θεσμού της Ένωσης. Αλίμονο αν μέλη του μόνου εκλεγμένου οργάνου συντάσσονται με τους διορισμένους και πριονίζουν το Δικαστήριο.
Ο «ευρωπαΐστης» Μητσοτάκης πριμοδοτεί τον αντιευρωπαϊσμό αν δεν την καρατομήσει – επαναφέροντας τον πολύπειρο Μεϊμαράκη, ως επικεφαλής της ευρωομάδας του.
ΑΠΟ ΤΟ IEIDISEIS.GR
