Επικοινωνιακό στραπάτσο Μητσοτάκη: Η εκλογή του άρχισε κιόλας να γίνεται η τιμωρία του. Έτσι βγάζει, δεν βγάζει χρόνο αυτή η κυβέρνηση.

Του Γ. Λακόπουλου

 Η πρώτη  αναγνωρισμένη από τους πάντες   επικοινωνιακή πανωλεθρία του Κυριάκου Μητσοτάκη ως Πρωθυπουργού με τα Νοσοκομεία  και η παραζάλη που προκάλεσε στην κυβέρνησή του  συνιστά τομή: διαχωρίζει την πορεία του στο πριν και το μετά.

Τίποτε δεν είναι πλέον όπως πριν μετά την αποκάλυψή της «ατιμίας» που έκανε στον δυστυχή πολιτευτή Τρικάλων -προέλευσης Καρατζαφέρη που εγκατέλειψε τον Καμμένο για μια θέση διοικητή νοσοκομείου, αλλά στον… διπλανό νομό. Χωρίς αυτόν δεν θα είχε αναδειχθεί το όργιο φαυλότητας  που στιγματίζει το «επιτελικό κράτος».

Είναι απίστευτος ο συνδυασμός του σποτ με τον Μητσοτάκη που υπόσχεται μάνατζερς και όχι πολιτευτές στα νοσοκομεία με τη φράση:

«Με κάλεσε κάτω ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης διότι με ήθελε και πραγματοποίησα το ραντεβού αυτό. Του είπα: θα γυρίσω πίσω κύριε πρόεδρε να σας βοηθήσω αφού  θέλετε τη βοήθειά μου, αν έχετε την ευγενή καλοσύνη όταν γίνετε πρωθυπουργός και μπορείτε και θέλετε, δώστε μου μια από αυτές τις θέσεις»

Ως δημόσιο πρόσωπο καριέρας ο Κυριάκος Μητσοτάκης ως τώρα είχε τον τρόπο του να μετατρέπει το πολιτικό στραπάτσο σε επικοινωνιακή κυριαρχία.

 Στην προηγουμένη Βουλή δεν υπήρξε πολιτικό ζήτημα στο οποίο να μη τον είχε ισοπεδώσει ο Αλέξης Τσίπρας. Και στην ουσία και στο πεδίο της μεταξύ τους αναμέτρησης. Αλλά τις εκλογές τις κέρδισε ο Μητσοτάκης.

Γιατί ; Το ξέρουν όλοι. Δεν έκανε πολιτική, αλλά επικοινωνία- στην οποία συμπεριλαμβάνονται και η σκηνοθεσία της δημόσιας παρουσίας του από  επαγγελματίες του είδους. Δεν τον ενδιέφεραν οι λύσεις σε προβλήματα, αλλά το πολιτικό μάρκετινγκ. 

Οι επιτελείς του δεν είχαν  στόχο να αναδείξουν τον ίδιο- αντίθετα τον έκρυβαν προεκλογικά-, αλλά να πλήξουν τον αντίπαλο του- χτυπώντας κυρίως κάτω από τη ζώνη.

 Τα υπόλοιπα τα αναλάμβαναν τα ΜΜΕ συγκεκριμένων ιδιοκτητών, μεταφέροντας την προσοχή από τις ανεπάρκειες του επικεφαλής της ΝΔ, που γνώριζαν όλοι, στην αρνητική φόρτιση του  επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ,  με παραπληροφόρηση και μπούλινγκ.

 Με συνεχείς επικλήσεις στα κατωτέρα αισθήματα της κοινωνίας   επιβλήθηκε το σλόγκαν «να φύγει ο Τσίπρας». Χωρίς  κανείς από όσους το κατάπιναν να εξηγούν γιατί να φύγει-πέρα από την γελοιότητα ότι … «δεν  κατάργησε το μνημόνια με ένα νόμο όπως υποσχέθηκε».  Ή γιατί… «έκανε κολοτούμπα στο  δημοψήφισμα» -δηλαδή δεν έβγαλε τη χώρα από την  Ευρωζώνη. Παράλογο αλλά ψηφοσυλλεκτικό.

Ο  Τσίπρας έφυγε ο Μητσοτάκης ήλθε. Αλλά αυτό το επικοινωνιακό βιολί συνεχίσθηκε,  ακόμη και όταν ο νέος πρωθυπουργός υλοποιούσε τον  προϋπολογισμό του προκατόχου του ή προσπαθούσε να εφαρμόσει  -ανεπιτυχώς-  πολιτική του σε θέματα όπως το Μακεδονικό, το Προσφυγικό, που πολεμούσε ως αντιπολίτευση.

Αλλά πολλές φορές πάει η στάμνα τη βρύση, μια πάει και δεν γυρίζει. Αυτό έπαθε ο Πρωθυπουργός με τους διορισμούς στα νοσοκομεία αποκάλυψε μια  πρακτική είχε εξ αρχής- τι Μητσοτάκης θα ήταν άλλωστε;

Πριν από τις εκλογές ήταν ο Χρήστος Μαρκογιαννάκης αποκάλυψε -και κανείς δεν τον  διέψευσε ποτέ -ότι ο Κυριάκος του ζήτησε να αποσυρθεί από το ψηφοδέλτιο των Χανίων και αν γίνει Πρωθυπουργός θα τον βάλει σε όποια ΔΕΚΟ θέλει. Πιο απλά: τις διοικήσεις των ΔΕΚΟ που θα προκήρυσσε τις μοίραζε σε πολιτευτές.

 Τώρα είναι ο πασίγνωστος πλέον Κ. Πατέρας,  μόλις μια μέρα διοικητής νοσοκομείου στη Καρδίτσα. Ήξεραν από πριν την ηλικία του, όπως ήξεραν και από ποιο κόμμα τον πήραν και τον παρόπλισαν.  Δεν το έκανε μόνο με αυτόν ο Μητσοτάκης; Πώς διαλύθηκε το Ποτάμι και προσηλυτίσθηκε η ομάδα Βενιζέλου;

Όμως ο μονοήμερος διοικητής δεν κράτησε κλειστό το στόμα του. Ποιος  Κικίλιας; Ο ίδιος ο σημερινός Πρωθυπουργός τις θέσεις στις οποίες θα έβαζε μάνατζερς υποτίθεται, τις έταζε σε πολιτευτές δεύτερης γραμμής και  «είχε την ευγενή καλοσύνη» να τις δίνει κιόλας. Αυτό σημαίνει συνέπεια και «δεσμεύομαι προσωπικά».

Το κλίμα των ημερών έβγαλε από τον αρχηγό της ΝΔ το προσωπείο με το οποίο πολιτεύθηκε. Ποιος εκσυγχρονισμός  ποια νέα νοοτροπία και ποιες βέλτιστες πρακτικές; Σκληρός παλαιοκομματικός ήταν και έτσι έμεινε. Αυθεντικός  υιός του πατρός.

 Το πρόβλημα πλέον για τον Κυριάκο Μητσοτάκη είναι ότι το αφήγημα που είχαν κατασκευάσει οι ίματζ μέικερς  για το  προφίλ του και κατάπιναν οι αφελείς τέλειωσε.

Πριν από τα Νοσοκομεία ήταν οι  Πρέσπες, το  Προσφυγικό και οι  «καλοπληρωμένες δουλειές» που βρήκαν μόνο οι ημέτεροι μετακλητοί και άλλοι καταληψίες του κράτους με την κονκάρδα του ρουσφετολογικού Μητρώου Στελεχών.

Από εδώ και πέρα καλά ξεμπερδέματα.  Αν βγάλει το χρόνο, τυχερός θα είναι…