Ευάγγελος Βενιζέλος: “Οι υποκλοπές, δεν κλείνουν επειδή το θέλει η εκάστοτε κυβέρνηση και η κοινοβουλευτική της πλειοψηφία”

Ρώτησα κάποια στιγμή τον αγαπητό μου φίλο Τσάρλς Νταλάρα για το πώς αντιλαμβάνεται το DSA, αν το αντιλαμβάνεται ως κάτι τεχνικά άψογο, μου είπε ότι «φυσικά είναι κάτι μεταξύ επιστήμης και τέχνης, διότι έχει μέσα μια σειρά από διαισθητικά στοιχεία, από υποθέσεις οι οποίες τακτοποιούν μαθηματικά το σχήμα, αλλά όχι οικονομικά». Και έτσι επήλθε η συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Την απόφαση για την ενοχή των τεσσάρων κατηγορουμένων στη δίκη για τις υποκλοπές μέσω του παράνομου λογισμικού Predator σχολίασε ο Ευάγγελος Βενιζέλος.

Όπως τόνισε o κ. Βενιζέλος, “υποθέσεις που αφορούν ανοικτές πληγές στο σώμα του κράτους δικαίου, όπως οι υποκλοπές, δεν κλείνουν επειδή το θέλει η εκάστοτε κυβέρνηση και η κοινοβουλευτική της πλειοψηφία”.

Το δε ακροατήριο του ποινικού δικαστηρίου μπορεί να αναπτύξει δυναμική που υπερυψώνει το Μονομελές Πλημμελειοδικείο σε επίπεδο υποδείγματος για τα υψηλά κλιμάκια της Δικαιοσύνης. Όχι μόνο μέσω της απόφασης του Δικαστηρίου αλλά και των ενσωματωμένων στην απόφαση πρακτικών της δίκης που αποτελούν την καταγραφή ενός θεσμικού εγκλήματος που διαπράχθηκε από συμπράττουσες εκδοχές παρακράτους”, πρόσθεσε.

Τέλος, δήλωσε πως ελπίζει η νέα ιδέα για την αναθεώρηση του Συντάγματος να μην είναι η κατάργηση των εγγυήσεων του άρθρου 19 για το απόρρητο των επικοινωνιών. “Άλλωστε ευτυχώς δικαστές δεν υπάρχουν μόνο στην Αθήνα αλλά και στο Στρασβούργο”, κατέληξε.

Ολόκληρη η δήλωση του Ευάγγελου Βενιζέλου

Οι υποθέσεις που αφορούν ανοικτές πληγές στο σώμα του κράτους δικαίου, όπως οι υποκλοπές, δεν κλείνουν επειδή το θέλει η εκάστοτε κυβέρνηση και η κοινοβουλευτική της πλειοψηφία.

Το δε ακροατήριο του ποινικού δικαστηρίου μπορεί να αναπτύξει δυναμική που υπερυψώνει το Μονομελές Πλημμελειοδικείο σε επίπεδο υποδείγματος για τα υψηλά κλιμάκια της Δικαιοσύνης.

Όχι μόνο μέσω της απόφασης του Δικαστηρίου αλλά και των ενσωματωμένων στην απόφαση πρακτικών της δίκης που αποτελούν την καταγραφή ενός θεσμικού εγκλήματος που διαπράχθηκε από συμπράττουσες εκδοχές παρακράτους.

Ελπίζω η νέα ιδέα για την αναθεώρηση του Συντάγματος να μην είναι η κατάργηση των εγγυήσεων του άρθρου 19 για το απόρρητο των επικοινωνιών. Άλλωστε ευτυχώς δικαστές δεν υπάρχουν μόνο στην Αθήνα αλλά και στο Στρασβούργο.