Η ανάρμοστη σχέση του Μητσοτάκη με κάποια ΜΜΕ έγινε αρρωστημένη συνύπαρξη της κυβέρνησής του μαζί τους

Του Γ. Λακόπουλου

Η τελευταία ανακάλυψη της ΝΔ στην επιχείρηση «δεν υπάρχει ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς»  ήταν ότι ο Τσίπρας βρίσκεται πίσω από ο σκάνδαλο της Folli-Follie. 

 Στο ένα συγκρότημα ο τηλεοπτικός σταθμός – τηλεβόας του Μεγάρου Μαξίμου, με τους απεργοσπάστες και τους διαγραμμένους  από την ΕΣΗΕΑ, έκανε ό,τι μπορούσε για διαδοθεί το νέο μεγάλο μυστικό των Συριζαίων. Σε αντίθεση με την αξιοπρεπή έντυπη έκδοση του ιδίου συγκροτήματος.

Το άλλο συγκρότημα, που εξοβελίζει συντάκτες του και εξευτελίζει  «αδυνάμους» διευθυντές για χάρη Μεγάρου Μαξίμου,  ξεσπάθωσε. «Θα είναι η Folli-Follie η εκδίκηση της ΝΔ για τη Novartis;» κατά τη μια εφημερίδα του. Η άλλη έβαζε «στο κάδρο και τον Τσίπρα».

 Και ξαφνικά βουβάθηκαν. Τι συνέβη; Ο Βαξεβάνης από τον Documento αποκάλυψε σχέσεις μιας οργάνωσης της Μαρέβας με το Κουτσολιουτσέικο. Μούγκα στη στρούγκα οι σκανδαλοθήρες. Είχαν πλακώσει εν τω μεταξύ και τις αγωγές ο Φλαμπουράρης με τον Χαρίτση…

Ήταν η δεύτερη φορά σε λίγες μέρες, μετά το φιάσκο με τη «βίλα του Τσίπρα στα Λεγραινά».  Εκείνοι που όπως είπε κάποιος «δεν θα πήγαιναν ούτε για καφέ σε τέτοιο σπίτι», αφού προεξόφλησαν συναλλαγές και άλλα  σκανδαλώδη, τα έκαναν γάργαρα μόλις έφτασε ο δικαστικός κλητήρας με τα εξώδικα του πρώην Πρωθυπουργού.

Αυτός ο καμβάς κατάπτωσης της ελληνικής δημοσιογραφίας εξυφαίνεται από την  ώρα που έθεσε υποψηφιότητα για τη ΝΔ και εν συνεχεία για την κυβέρνηση ο Κυριάκος Μητσοτάκης. 

Η ανάρμοστη σχέση του με  συγκεκριμένα μιντιακά κυκλώματα ήταν το βασικό προσόν του φιλόδοξου κληρονόμου. Αφού πρώτα συμμάχησε με τον- οικογενειακό εχθρό- Σαμαρά, αδειάζοντας τον πατέρα του και την αδελφή του.

Οι μιντιακοί εταίροι του εγκατέλειψαν νωρίς την ατελέσφορη προσπάθεια να αναδείξουν τα προσόντα του και εστίασαν στην ηθική εξόντωση του αντιπάλου του. Οι αθέμιτες επιθέσεις στον Τσίπρα και η παραπληροφόρηση έφεραν καρπούς τον Ιούλιο του 2019. 

Από την επόμενη αυτή η σχέση εξελίχθηκε σε αρρωστημένη συνύπαρξη ανάμεσα στην εκτελεστική εξουσία και τα ΜΜΕ- χορηγούς του Μητσοτάκη. Οι μιντιάρχες  παίρνουν ό,τι θέλουν όποτε το θέλουν.

Το -φαύλο- «επιτελικό  κράτος»-, από την ΕΡΤ και το Μέγαρο Μαξίμου ως τον τελευταίο ΟΤΑ με γαλάζιο δήμαρχο- άρχισε να προσλαμβάνει μαζικά  τους ημέτερους δημοσιογράφους και να διώκει τους υπολοίπους.

Μέχρι που μας πήραν χαμπάρι και στην Εσπερία. Το γαλλικό περιοδικό  «Marianne» έγραφε πρόσφατα: «Στην Ελλάδα οι δημοσιογράφοι φοβούνται πως η κυβέρνηση θα εξαγοράσει τα ΜΜΕ». 

Για την ποιότητα της ελληνικής μητσοτακοκρατουμενης δημοσιογραφίας υπήρχαν ήδη στοιχεία. Κατά την τελευταία έκθεση του Reuters Institute Digital News καταδεικνύουν ότι στη χώρα μας μόλις το 28% των ερωτηθέντων εμπιστεύεται τις ειδήσεις!  

Σε έρευνα ανάμεσα σε 38 χώρες σε ολόκληρο τον πλανήτη, η χώρα βρίσκεται στην τελευταία θέση όσον αφορά την εμπιστοσύνη των πολιτών προς τα ΜΜΕ.

Ήταν στραβό το κλίμα το έφαγε και ο Μητσοτάκης. Όσο περνάει από το χέρι του και το κομματικό ταμείο- και από τον κρατικό προϋπολογισμό πλέον  –  τα ΜΜΕ για να υπάρχουν οφείλουν να τον λιβανίζουν. 

Κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια. Όταν ο ίδιος κατήγγειλε στη Βουλή ότι οι εφημερίδες του Ψυχάρη -που κατέχει σήμερα ο Μαρινάκης- θα αλλάζαν γραμμή, αν ασκούσε το δικαίωμά του να τις πουλήσει σε όποιον ήθελε, οι  γελωτοποιοί του βασιλέως παιάνιζαν ότι «απειλείται η ελευθερία του Τύπου»  και το «κινδυνεύει  αστικό καθεστώς».

Αν τα Νέα αντί να γράφουν αθλιότητες  κατά του Τσίπρα επέστρεφαν στον  ιστορικό ρόλο τους, ως φωνή της δημοκρατικής παράταξης.

 Ή αν το Βήμα αντί να λιβανίζει έναν Μητσοτάκη- και να τρίζουν τα κόκκαλα των Λαμπράκηδων- ασκούσε την παραδοσιακή πολυφωνία του.

Μόνο ως καλαμπούρι ισχύει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μπορούσε να  καθυποτάξει ΜΜΕ- αυτό που έκανε δηλαδή ο Μητσοτάκης.

Φάνηκε στην νομιμοποίηση του τηλεοπτικού τοπίου, όταν ο αρμόδιος υπουργός έκρινε ότι τηλεοπτική άδεια παίρνει «όποιος έχει γερό πορτοφόλι». Εκτός από τον Καλογρίτσα, που δεν ήταν σε θέση να στήσει ούτε παράγκα, όχι  κανάλι.. Και διηγώντας τα να κλαις.

 Το σύστημα Μητσοτάκη προσπαθεί να βαθύνει την αμαρτωλή σχέση  αλληλεξάρτησης με τα ΜΜΕ με κρατικό χρήμα στους ιδιοκτήτες. 

 Αλλά πάντα υπάρχει κάτι χειρότερο από τον δήμιο: είναι ο βοηθός του. Διευθυντές, αρχισυντάκτες και λοιποί παρατρεχάμενοι στις αυλές  των μιντιαρχών, έχουν πάρει διαζύγιο με κάθε έννοια δημοσιογραφικής, ανεξαρτησίας και αξιοπρέπειας. Έγιναν αυτό που λέει το γαλλικό περιοδικό: «τα σκυλιά της εξουσίας» και γαυγίζουν καθ’ υπόδειξη  της.  

 Ο ιδιοκτήτης συναλλάσσεται και ο δημοσιογράφος -ή ο διευθυντής -αυτοεξευτελίζεται. Επί Μητσοτάκη η ενημέρωση μπαίνει σε διατίμηση και η αρρώστια της ελληνικής δημοσιογραφίας βαθαίνει…