Του Ιωάννη Δαμίγου
Οι κατακτήσεις, συμβαίνουν και με άλλους, ήπιους τρόπους, χωρίς σειρήνες, χωρίς drones, χωρίς επιθετικούς πυραύλους, χωρίς εκρήξεις και απώλειες, χωρίς καν να έχει κηρυχτεί πόλεμος από τον επιτιθέμενο και εχθρό. Γίνεται ειρηνικά, με μια προσεκτική αποφυγή δημοσιοποίησης στην κοινή, ανέμελη γνώμη, σε πλήρη σιγή και απόκρυψη από τον δημοσιογραφικό τύπο, υπό την αιγίδα πάντα των κρατούντων, νόμιμα άρα και ηθικά.
Τελευταία η χώρα μας ως χώρος τους, αλλάζει ιδιοκτήτες, καθώς ξεπουλιέται καθημερινά σε ένα άλλος είδος κατακτητών, που χάρη της σύγχρονης διαλλακτικής ορολογίας και καθωσπρεπισμού, αποκαλούνται “επενδυτές”! Οι σύγχρονες αγορές χώρων και ακινήτων από Ισραηλινούς επενδυτές στην Ελλάδα, αποτελούν ένα από τα πιο δυναμικά και ραγδαία αναπτυσσόμενα φαινόμενα, του εγχώριου Real Estate. Οι Ισραηλινοί συγκαταλέγονται πλέον στους κορυφαίους ξένους αγοραστές ελληνικής γης και κτιρίων, απορροφώντας τουλάχιστον το 10% των συνολικών ισραηλινών επενδύσεων real estate εκτός Ισραήλ. Η δραστηριότητά τους εκτείνεται από τη μαζική αγορά αστικών κτιρίων, μέχρι μεγάλες τουριστικές αναπτύξεις, καθοδηγούμενη από συγκεκριμένα γεωπολιτικά και οικονομικά κίνητρα. Περιοχές όπως η Ομόνοια, το Ψυρρή, το Μεταξουργείο, το Μοναστηράκι και το Θησείο βρίσκονται στο επίκεντρο. Ολόκληρα, παλιά ή εγκαταλελειμμένα κτίρια γραφείων και βιοτεχνιών εξαγοράζονται μαζικά, από Ισραηλινούς. Στην Θεσσαλονίκη, υπάρχει παραδοσιακό και ισχυρό ενδιαφέρον για την πόλη λόγω των ιστορικών δεσμών. Επενδυτές αγοράζουν κτίρια στο ιστορικό κέντρο για να τα μετατρέψουν σε οικιστικά συγκροτήματα. Πολυτελείς κατοικίες και οικιστικά projects σε νότια προάστια, όπως η Γλυφάδα, η Βούλα και η Βουλιαγμένη προσελκύουν εύπορους Ισραηλινούς αγοραστές. Μεγάλες εκτάσεις και ξενοδοχειακές μονάδες αγοράζονται σε Χαλκιδική, Κρήτη, Κέρκυρα, Ρόδο και Λευκάδα, πάλι από Ισραηλινούς. Εταιρείες των, αγοράζουν αυτοτελή κτίρια, τα ανακαινίζουν ριζικά και τα μετατρέπουν σε συγκροτήματα μικρών διαμερισμάτων (16-25 τ.μ.) με παροχές ξενοδοχείου (καθαριότητα, πρωινό). Αυτά στη συνέχεια μεταπωλούνται ως έτοιμο επενδυτικό προϊόν ή νοικιάζονται βραχυπρόθεσμα (Airbnb), με τα χρήματα να “ξενιτεύονται” σε άγνωστους προορισμούς. Ισραηλινοί ξενοδοχειακοί κολοσσοί (όπως οι Fattal/Leonardo Hotels, Isrotel και Israel Canada Hotels) έχουν εξαγοράσει δεκάδες κτίρια, αλλάζοντας τον ξενοδοχειακό χάρτη της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Πέρα από τη στέγαση, ισραηλινά κεφάλαια εισέρχονται και σε στρατηγικές υποδομές, όπως η αγορά της Μαρίνας της Ρόδου ή η συμμετοχή στον Οργανισμό Λιμένος Βόλου. Οι συνεχιζόμενες πολεμικές συρράξεις στη Μέση Ανατολή, ωθούν πολλούς Ισραηλινούς να αναζητήσουν ένα “καταφύγιο” στην Ευρώπη, για μόνιμη ή προσωρινή εγκατάσταση. Άλλωστε, η Ελλάδα προσφέρει χαμηλότερο κόστος ζωής (κατά 25%-30% σε σχέση με το Ισραήλ) και πολύ πιο προσιτές τιμές ανά τετραγωνικό μέτρο, εξασφαλίζοντας υψηλές αποδόσεις από ενοίκια. Η μαζική εισροή ισραηλινών κεφαλαίων στην ελληνική αγορά ακινήτων συμπιέζει ασφυκτικά τους Έλληνες ενοικιαστές, οδηγώντας σε κατακόρυφη αύξηση των τιμών και σε οξύ στεγαστικό πρόβλημα. Η Ελλάδα καταγράφει μία από τις μεγαλύτερες ετήσιες αυξήσεις ενοικίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση (άνω του 10% το 2025), με το μέσο ενοίκιο ενός διαμερίσματος στην Αθήνα να αγγίζει πλέον το 70% έως 93% του μέσου μηνιαίου μισθού.
Χιλιάδες Έλληνες ενοικιαστές βρίσκονται σε απόγνωση, εν μέσω εφιαλτικής ακρίβειας, αλλά και της προκλητικής ανάλγητης κρατικής αδιαφορίας. Προκλητικής, ως προς το νομοσχέδιο του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών που τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση, και που προβλέπονται αυξήσεις έως και 100% – 120% στους μισθούς των ανώτατων κληρικών! Ποιοι νέοι; Ποιο δημογραφικό; Χάσαμε την ιστορία μας, την μνήμη μας, την χώρα μας, την αξιοπρέπειά μας, χάνουμε τον έναν πόλεμο μετά τον άλλο πατριώτη. Αλλά, αλλά λέγω υπερηφάνως, είμαστε τελικά εκείνο το περίφημο “βάθος του Ισραήλ” παραδόξως, στην αβάσταχτη ρηχότητά μας …