
Του Γ. Λακόπουλου

Στην πραγματικότητα ο προτεινόμενος από την Ελλάδα επίτροπος ορίσθηκε αντιπρόεδρος επειδή δεν ήταν ο Σαμαράς. Για την ακρίβεια επειδή δεν είχε τις απόψεις του Σαμαρά.
Κανείς στην κοινοτική Ευρώπη δεν είχε διάθεση να δει στο Μπερλεμόντ κάποιον που θα έλεγε ότι “η Μακεδονία είναι μία και είναι ελληνική”.
Αυτή η άποψη υποκρύπτει αντιλήψεις που καταδικάζονται στην Ευρώπη για λόγους πέραν της Συμφωνίας των Πρεσπών -που έτσι κι αλλιώς θεωρείται στρατηγικής σημασίας για τη σταθερότητα στην περιοχή και θα ήταν εξωφρενικό να αμφισβητείται από το εσωτερικό της ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Γιατί παρά τα εθνικο-λυρικά, που αναφέρονται στα ΜΜΑ αυτές τις μέρες, οι επίτροποι εκπροσωπούν την Κομισιόν και όχι τις χώρες που τους προτείνουν.
Στον πρωθυπουργό Κυρ. Μητσοτάκη έφτασε νωρίς το μήνυμα ότι με την φημολογούμενη μετακόμιση του εθνικιστή Σαμαρά στις Βρυξέλλες ακυρώνεται η πρόθεση της νέας προέδρου να αναθέσει αντιπροεδρία στον επίτροπο από την Ελλάδα.
Ιδίως μετά την ακύρωση της Κύπρου από τη στιγμή που ο Ν. Αναστασιάδης έκοψε τον επιτυχημένο Χρ. Στυλιανίδη που ήταν σίγουρος αντιπρόεδρος και υπέρ του οποίου παρενέβησαν σημαντικοί ευρωπαϊκοί παράγοντες. Για να καταλήξει τελικά η Κύπρος να πάρει η εκπρόσωπος της ένα ασήμαντο χαρτοφυλάκιο κι αυτό… μισό.
Ο Έλληνας πρωθυπουργός παρά τις εγγενείς δυσκολίες που έχει με τον Σαμαρά και τις Πρέσπες είδε τον κίνδυνο της απομόνωσης και -είτε υπήρχε ντηλ με τον Μεσσήνιο είτε όχι- πρότεινε στην Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν τον αντίποδα του Σαμαρά.
Ο Σχοινάς έχει ταχθεί υπέρ των Πρεσπών και η ευρωπαϊκή κουλτούρα του αντιμάχεται την μισαλλοδοξία και τον υπερεθνικισμό του Σαμαρά. Ήταν ένα ακόμη “διαπιστευτήριο” της ελληνικής κυβέρνησης για την ευθυγράμμισή της με την Ευρώπη σ’ αυτό το θέμα παρά την εσωτερική ρητορική.

Με τους Ευρωπαίους δεν μπορεί να κάνει κάτι. Με τον πρωθυπουργό η συνέχεια επί της οθόνης και επί της βουλής. Από τη στιγμή που θα καταστεί σαφές ότι για του ίδιους λόγους ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν προτίθεται να τον προτείνει για πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Αν μη τι άλλο, το μόνο που δεν θα ήθελε να του συμβεί είναι ένας Έλληνας Σαλβίνι στο γειτονικό Μέγαρο.
