Η παρουσία Μενέντεζ στην Αθήνα και η διπλή ρεβάνς της Γιάννας Αγγελοπούλου

Του Γ. Λακόπουλου

Να μην ξεχνιόμαστε: σαν μεθαύριο, 29 Αυγούστου, η Ελλάδα ολοκλήρωνε το 2004 τον μεγαλύτερο διεθνή θρίαμβο της μεταπολεμικής ιστορίας της.

Η λήξη των -Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας επικύρωσε τη διεθνή επιτυχία της χώρας. Αναμετρήθηκε με την πιο πολύπλοκη διοργάνωση του πλανήτη και νίκησε, προκαλώντας τον παγκόσμιο θαυμασμό. Η επιτυχία πιστώθηκε στη Γιάννα Αγγελοπούλου.

Αλλά ξαφνικά, μόλις έσβησαν τα φώτα της τελετής λήξης, ένας κύκλος πολιτικών και επιχειρηματικών σκοπιμοτήτων προσπάθησαν να σβήσουν και τους… Αγώνες από τη μνήμη των Ελλήνων.’

Κάποιοι ανακάλυψαν ότι οι Αγώνες ήταν «ακριβοί και αχρείαστοι». Η Αγγελοπούλου δεν είχε σχέση με την ανάθεση των έργων και επιπλέον είχε παραδώσει το Ταμείο της Επιτροπής «Αθήνα 2004» με πλεόνασμα.

Αλλά χρειάσθηκε να έλθει αργότερα το ΙΟΒΕ, με τον καθηγητή Νίκο Βέττα, να αποδείξει με δεδομένα, ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες άφησαν θετικό αποτύπωμα εκτός από τη φήμη και στην οικονομία της Ελλάδας.

Σε κάθε περίπτωση, άφησαν μια κληρονομιά: τα περίφημα «Ολυμπιακά Ακίνητα» , αλλά και τη «μέθοδο της Γιάννας» στην οργάνωσή τους και στο μάνατζμεντ του εγχειρήματος.

Άφησαν επίσης υποδομές που δεν έγιναν ποτέ γνωστές. Όπως το Κέντρο Διαχείρισης Κρίσεων, που θα ήταν πολύτιμο κεφάλαιο για τη χώρα στα επόμενα χρόνια, σ’ αυτόν τον τομέα, αν δεν έσπευδε η τότε κυβέρνηση να το … διαλύσει.

Οι ολυμπιακές υποδομές ρήμαξαν ή εκποιήθηκαν, ενώ θα μπορούσαν να κάνουν τη χώρα παγκόσμιο προπονητικό κέντρο, εξασφαλίζοντας εισόδημα και προβολή στο διηνεκές.

Ο φόβος ότι η Αγγελοπούλου θα μετέφραζε πολιτικά την επιτυχία της, οδήγησε -την κυβέρνηση της ΝΔ και τις επόμενες σε σύμπραξη με οικονομικούς παράγοντες και ΜΜΕ- στην εγκατάλειψη της ολυμπιακής παρακαταθήκης.

Σαν να κέρδισε κάποιος τον πρώτο αριθμό του λαχείου και να μην πήγε να εισπράξει τα κέρδη.

Η Γιάννα αποχώρησε απογοητευμένη από το προσκήνιο- αλλά η οικογένεια Αγγελοπούλου συνέχισε να συνδράμει- και μερικά χρόνια αργότερα επέστρεψε για να δώσει μια νέα διάσταση στην επικείμενη πολιτική αλλαγή του 2015.

Έχοντας ήδη εμπλακεί στης Πρωτοβουλίες του Ιδρύματος Κλίντον στις ΗΠΑ- με βάση το κύρος του οποίου το «Ιδρυμα Αγγελοπούλου» θέσπιζε πρωτοποριακές υποτροφίες για Έλληνες φοιτητές, που συνεχίζονται- έπεισε τους Κλίντον να οργανώνουν το ετήσιο αναπτυξιακό συνέδιο τους στην Ευρώπη και να φέρουν στην Αθήνα την ελίτ της αμερικάνικης επενδυτικής κοινότητας.

«Ένας από τους λόγους που θέλω να συμμετέχω στην πρωτοβουλία του Ιδρύματος Clinton, είναι το ήθος και η στρατηγική του να μετατρέπουμε Ιδέες σε Πράξεις» δήλωνε τότε η Γιάννα.

Για τη χώρα ήταν επιτυχία και ευκαιρία ταυτόχρονα . Οι προετοιμασίες προχώρησαν αρκετά ώστε το Clinton Global Initiative-Mediterranean, που είχε οριστεί τον Ιούνιο του 2015, να «συνδέσει ηγέτες από τον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα από πολλές χώρες του κόσμου που θα συζητήσουν για τις πολιτικο-οικονομικές εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου».

Αλλά υπολόγιζαν χωρίς τους… «Λαφαζάνηδες». Ως συνιστώσα -ακόμη- της νεοεκλεγείσας κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ έδειχναν άγριες διαθέσεις για τους Αμερικάνους που θα έφταναν στη χώρα. Όπως ήταν φυσικό οι αρμόδιοι του Ιδρύματος Κλίντον ακύρωσαν το συνέδριο.

Η δεύτερη απογοήτευση της Γιάννας – που έχει μεσολαβήσει εν τω μεταξύ να οργανώνει μια «ζωντανή» συνάντηση του νέου πρωθυπουργού με τον Μπιλ Κλίντον- ολοκληρώθηκε, όταν η κυβέρνηση της … αφαίρεσε την ιδιότητα της πρέσβειρας εκ προσωπικοτήτων: το υπουργείο Εξωτερικών την ανάγκασε να παραιτηθεί για λόγους αξιοπρέπειας.

Αλλά η Ιστορία εξελίσσεται με τους δικούς της κανόνες της.

Αυτή το φορά η Αγγελοπούλου εμπλέκεται σε μια σημαντική στιγμή για την Ελλάδα: την άφιξη του πανίσχυρου πρόεδρου της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων και Άμυνας του Κογκρέσου, Ρόμπερτ Μενέντεζ.

Ο διαχρονικός υποστηρικτής της Ελλάδας έρχεται στην Αθήνα στα πλαίσια της επετείου που οργανώνει για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση η «Επιτροπή Ελλάδα 2021».

Σε περίοδο που παράγοντες της κυβέρνησης Μπάιντεν κάνουν «νερά» στα ελληνοτουρκικά, η παρουσία του φιλέλληνα γερουσιαστή στην Αθήνα, σε στιγμή ισχύος του, είναι διπλωματική επιτυχία.

Ήδη ο κύκλος των συναντήσεων του με την ελληνική πολιτειακή και πολιτική ηγεσία, – αρχής γενομένης από τη συνάντηση που είχε με τον Πρωθυπουργό, την Πέμπτη- διαμόρφωσε κλίμα αισιοδοξίας στην ελληνική διπλωματία.

Η δημόσια εμφάνιση του στο Μουσείο της Ακρόπολης, ως ομιλητής στο Forum «Η Ελλάδα το 2040» που οργανώνει η Επιτροπή «Ελλάδα 2021» έδωσε – πέρα από την πολιτική και εθνική διάσταση της παρουσίας του – έδωσε νέο περιεχόμενο στον εορτασμό της Επετείου .

Για όσους ξέρουν πρόσωπα και πράγματα το ότι η Γιάννα Αγγελοπούλου έφερε στην Αθήνα τον πιο ισχυρό παράγοντα του αμερικανικού Κογκρέσου, επ’ ευκαιρία του εορτασμού της 200ετηρίδας, είναι η διπλή ρεβάνς που παίρνει- για την κακή διαχείριση του έργου της το 2004 και το 2015 – από δυο διαφορετικές κυβερνήσεις με εντελώς διαφορετική ιδεολογία.