Θα πάμε στο 2021 με την Γιάννα Αγγελοπούλου ή με την Κεραμέως; Και τα δυο δεν γίνονται: από τη μια γιορτή για την Ελευθερία και από την άλλη επίδειξη αυταρχισμού στους νέους

Του Γ. Λακόπουλου

Γενική παραδοχή: παρά τις δυσχέρειες της πανδημίας η Επιτροπή «Ελλάδα  2021» προχωράει στην προετοιμασία  των εκδηλώσεων για την 2000ή επέτειο από το 1821.  Είναι ίσως η μόνη δραστηριότητα στη χώρα που εξελίσσεται κανονικά.

 Η Γιάννα Αγγελοπούλου, με μάνατζμεντ  διαφορετικό από  το θαύμα του 2004, κατεβαίνει η ίδια στην κοινωνία. Κανείς πολιτικός αρχηγός δεν έκανε το 2020 τόσες περιοδείες στην περιφέρεια -για να ακούσει την Αυτοδιοίκηση, τις κοινωνικές οργανώσεις και τους πολίτες- όσες έκανε η Γιάννα.

Αλλά σε τελευταία ανάλυση η δουλειά της είναι και αφού την ανέλαβε θα την κάνει. Το ουσιώδες επίτευγμα για την Επιτροπή είναι η εμπροσθοβαρής δράση της. Ως ομάδα « εθνικού σκοπού» δεν βλέπει απλώς το μέλλον: το προετοιμάζει. Προσανατολίζει την κοινωνία στις ανάγκες της προτεραιότητες από εδώ και πέρα.

 Η Γιάννα -παρότι στην αρχή κάποιοι επιτήδειοι πήγαν να την μπλέξουν σε  ιστορικοφανείς και δήθεν εθνοκεντρικές διενέξεις για το φύλο των Αγγέλων-  έκλεισε στο μπουκάλι το τζίνι της εθνοκαπηλείας, προστατεύοντας την Επιτροπή από τους  σαλεμένους: βουλευτές της ΝΔ, ΜΜΕ και μετεμψυχώσεις του Κολοκοτρώνη.

Σχεδιάζει την επέτειο με πνεύμα κοινωνικής σύγκλισης, νέα εργαλεία και  προσήλωση στις έννοιες του μέλλοντος και της εθνικής ομοψυχίας. Μαζί και  ταυτοχρόνως.

Η «Ελλάδα  2021» ενώνει τους Έλληνες- ακόμη και τα κόμματα. Είναι ο μόνος σταθερός τόπος αναφοράς, αν μιλάμε για συναίνεση, μακριά από τη ζούγκλα των κομματικών διενέξεων. Αυτή αυτή την άποψη είναι ό,τι πιο προωθημένο και «φιλικό» έχει στη διάθεσή της η κοινωνία.

Ό,τι ετοιμάζει η Αγγελοπούλου είναι η μία όψη του εμβληματικού 2021. Η άλλη έχει τη μορφή της Κεραμέως. Της Νίκης Κεραμέως.

Η -παρά την αποτυχία της ευρισκόμενη ακόμη στη θέση της- υπουργός Παιδείας σχεδιάζει το διχασμό και την οπισθοδρόμηση. Πυροδοτεί τη σύγκρουση με την νεολαία και φέρνει τη χώρα σε φαιές περιόδους  μισαλλοδοξίας.

Οι εν γένει εμπνεύσεις από την «παρακαταθήκη» των…  Άλκιμων,  εκθέτουν και διεθνώς τη χώρα: όπως η ιστορία με τη διαγωγή που καταδίκασε η Ευρωπαϊκή Ένωση. Στους ιεροδιδάσκαλους, την κατάργηση των Ειδικών Μαθημάτων, την ανιστόρητη αναφορά στο 1940 προστίθεται η κακοποίηση της Ιστορίας με μια απίστευτη επινόηση:

Με βάση την εκτρωματική θεώρηση «δεν πρέπει το μάθημα της Ιστορίας να έχει χαρακτήρα κοινωνιολογικό, αλλά να αναπτύσσει την εθνική συνείδηση» προχώρησε στην κατάργηση των νέων προγραμμάτων διδασκαλίας της Ιστορίας στο Γυμνάσιο και το Λύκειο.

Προφανώς της φάνηκαν πολύ « αριστερά». Σαν την κοινωνιολογία  που «βγάζει κομμουνιστές» όπως λέει και ο μέγας διδάσκαλος του Γένους Άδωνις Γεωργιάδης.

 Η Κεραμέως επαναφέρει σε ισχύ συναφή προγράμματα σπουδών που ίσχυαν πριν από σχεδόν δύο δεκαετίες. Υιοθετεί τις απόψεις των δυνάμεων που βρέθηκαν απέναντι στην Μαριέττα Γιαννάκου όταν έλεγε ότι «την Ιστορία τη γράφουν οι ιστορικοί» – και τιμωρήθηκε στην κάλπη.

Ιστορικοί, πανεπιστημιακοί, εκπαιδευτικοί την κατήγγειλαν για πολιτική αυθαιρεσία,  αντι-παιδαγωγική και αντι-επιστημονική παρέμβαση: «Υπογράφει μια από τις πιο μελανές σελίδες της περιόδου διακυβέρνησής της, βυθίζοντας την εκπαίδευσή μας ολοένα και βαθύτερα στο παρελθόν». «Ο  σκοταδισμός και η ιδεοληψία που διέπουν την εκπαιδευτική πολιτική«.

Η μεγάλη εικόνα για την ατμόσφαιρα που θα επικρατεί στη χώρα, όταν θα τιμά την Παλιγγενεσία,- διαμορφώνεται σχιζοφρενικά- αν μάλιστα προστεθούν και τα  αίσχη της Μενδώνη και της κομπανίας της στον πολιτισμό.

Η Αγγελοπούλου ρίχνει  τη μπάλα στο μέλλον με βάση την επιστημονική  και κοινωνική αντίληψη της εθνικής διαδρομής.  Η Κεραμέως την επιστρέφει στο παρελθόν με την υιοθέτηση  παρακμιακών και ξεπερασμένων μοντέλων στην εκπαίδευση.

 Η ανοιχτόμυαλη θεώρηση της πορείας του νεότερου ελληνισμού που θέλει να αναδείξει η Επιτροπή «Ελλάδα 2021», ως βάση για την εθνική προοπτική, συγκρούεται με τη στενόμυαλη και μουχλιασμένη αντίληψη του υπουργείου Παιδείας.

Από τη μια η Αγγελοπούλου με την Επιτροπή Ελλάδα 2021, επικεφαλής μιας ομάδας φωτισμένων ανθρώπων από την Ελλάδα και τη διεθνή επιστημονική κοινότητα, καλεί τους νέους να πάρουν μέρος στη γιορτή της Ελευθερίας, και να βιώσουν την επαναστατική ουσία του 1821.

Από την άλλη η Κεραμέως, με την αραχνιασμένη κάστα των πιο αναχρονιστικών στοιχείων του υπουργείου Παιδείας, εναντιώνεται στην έννοια της Ελευθερίας, επιτίθεται στη νεολαία με αυταρχισμό, σκοταδιστικές προσεγγίσεις για το ρόλο των μαθητών και πρακτικές  εναντίον τους που πλησιάζουν την εποχή της χούντας.

 Η νέα γενιά δεν μπορεί να δεχθεί αυτή την εικόνα. Ο  Πρωθυπουργός που τοποθέτησε και τις δυο κυρίες πρέπει να αποφασίσει με ποια θα πάει και ποια θα αφήσει.