Παρασκευή 22 Σεπτεμβρίου 2017 Βρείτε μας στο FacebookΒρείτε μας στο GooglePlus

Κάτι συμβαίνει εδώ, αλλά δεν ξέρω τι

 

Του Νίκου Λακόπουλου

Τάχαμε βάλει όλα τα λεφτά στην Αξιολόγηση, Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι, περιμένοντας την πτώση του Αλέκη Τσίπρα. Ο συνταγματολόγος Ευάγγελος Βενιζέλος ζήτησε μάλιστα να πάει να διαπραγματευθεί η …Αντιπολίτευση.

Ήταν ο ίδιος που έφευγε βιαστικά για Ζάππειο -όταν έχασε ο Γ. Παπανδρέου ή ως αντιπρόεδρος του εξήγγειλε έν ιστορικό διάγγελμα -που δεν έγινε ποτέ με ύφος δέκα Μουσολίνι -δηλαδή εγώ θα γράψω ιστορία.

Ύστερα έκανε τουμπεκί, αλλά εξασφάλισε τη μεγαλύτερο κούρεμα χρέους στην ανθρώπινη ιστορία. Όταν έγινε πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αποκαθήλωσε την εικόνα του Άρη Βελουχιώτη από τα γραφεία του που είχε βάλει εκεί ο Ανδρέας Παπανδρέου- αλλά μετά μάλλον το είχε ξεχάσει.

Ο νέος ηγέτης -πρόγονος του ΠΑΣΟΚ, μαζί με τον άλλο Βενιζέλο και τον Τρικούπη ήταν πια ο Πλαστήρας. Η κατάρρευση του πανίσχυρου σοσιαλπατριωτικού κόμματος δεν ήταν μόνο έργο του Παπανδρέου του Τρίτου, ήταν και του Βενιζέλου ή του Σημίτη -που προτιμούσε ένα σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, αν και ο ιδρυτής έλεγε κάποτε:

«Με την σοσιαλδημοκρατία έχουμε κάτι κοινό: τα πέντε πρώτα γράμματα».

Τώρα στην Ελλάδα συμβαίνει «Ελληνικό Παράδοξο», όπως κι άλλοτε είχε συμβεί η  Δεξιά να έχει ιδρυθεί από έναν μαρξιστή ή ο Βασιλιάς να στέλνει μες τη νύχτα τον Μεταξά για συνεργασία με το …ΚΚΕ στον φυλακισμένο ηγέτη του Γιάννη Κορδάτο- που την αρνήθηκε.

Ο άνθρωπος που έκανε κοινωνικοποιήσεις, αποχώρησε από το ΝΑΤΟ, έδιωξε τον Βασιλιά, νομιμοποίησε το ΚΚΕ και συγκρούστηκε με το Παλάτι και την Ακροδεξιά δεν είναι ο κομμουνιστής ηγέτης μιας τρικοσμικής χώρας, αλλά ο ηγέτης της Δεξιάς μιας -περίπου- τριτοκοσμικής χώρας. Ο Καραμανλής, ο Μεγάλος, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα είναι πιο συντηρητικό από την ΔΑΠ- που εκτόπισε την ΚΝΕ από τα Πανεπιστήμια. Το δε ΠΑΣΟΚ που έχει ακόμα φίλους που δεν είναι ψηφοφόροι του θέλει να αναγεννηθεί- αφού όλοι στην Ελλάδα δηλώνουν Κεντροαριστεροί ή το ακατανόητο Κεντρώοι.

Στο εσωτερικό, αναρωτιέµαι πόσο σύντοµα θα εκδηλωθεί το κλίµα εξέγερσης. Πόσος καιρός θα περάσει πριν γίνει αντιληπτή η επερχόµενη αντιµετώπιση των υπερχρεωµένων από στεγαστικά ή επιχειρηµατικά δάνεια καθώς και η νέα φορολογική πολιτική; Σε λίγες εβδοµάδες η εικαζόµενη απειλή από ρητορική θα µετατραπεί σε συλλογική απόγνωση. Και όταν συµβεί θα αποκαλυφθεί η αδυναµία υπεράσπισης του ελληνικού πλούτου. Πρώτα θα αφελληνισθούν ξενοδοχεία, τουριστικές υποδοµές, υποδοµές µεταφορών και εµπορικών δικτύων, κρίσιµοι αλλά αναξιοποίητοι φυσικοί πόροι, εξοχικές κατοικίες και ακίνητα ιδιαίτερου εµπορικού ενδιαφέροντος.

Αλλά ποιο ΠΑΣΟΚ θα αναγεννηθεί; To τριτοκοσμικό- αντιιμπεριαλιστικού της δεκαετίας ’70, το εθνικό-κρατικό του ’80, το σοσιαλδημοκρατικό δεξιάς απόκλισης του Σημίτη ή το σχεδόν νεοφιλελεύθερο και γενικώς μοντέρνο του ΓΑΠ;

Πιθανό το ΠΑΣΟΚ να ήταν ο Τσοβόλας, που έμεινε στην Ιστορία με το περίφημο «Τσοβόλα, δώστα όλα». Έφυγε αυτός, άρχισε να ξηλώνεται το πουλόβερ. Τι να σου κάνει κι η καημένη η Φώφη. Πάει και μιλάει στη ΚΑΠΗ, όπου εκεί την θεωρούν ακόμα «νεολαία».

Δεν χρειάζεται όμως ένα σοσιαλιστικό, έστω σοσιαλδημοκρατικό, ένα σοσιαλπατριωτικό κόμμα η χώρα; Πώς γίνεται να είμαστε όλοι σοσιαλδημοκράτες ή «Κεντροαριστεροί», άλλη πατέντα αυτή και γενικώς Κεντρώοι, αλλά να μην έχουμε -ακόμα και μεις οι …περιθωριακοί αντιεξουσιαστές σοσιαλδημοκράτες (!), εμείς οι Ακροαριστεροί του Κέντρου (!)- ένα κόμμα να πούμε τον πόνο μας, να εκφράσουμε τη χαρά μας, να κάνουμε την κριτική μας;

Πότε θα τελειώσει αυτή η πολιτική ομηρία των ψηφοφόρων της Κεντροαριστεράς από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα να παριστάνει τον Αντρέα, αλλά να τον αποποιείται κιόλας, εκτός αν πρόκειται να δώσει το όνομά του σε καμμιά σήραγγα;

Πώς γίνεται να τιμάς -με μια ολόκληρη …σήραγγα- έναν ηγέτη που ευθύνεται για την καταστροφή της χώρας και την παρακμή της;

Πώς γίνεται να έχεις εκλεγεί σε αντιπαράθεση με το καθεστώς Παπανδρέου ή Σημίτη, αλλά το μόνο που υπόσχεσαι είναι να ξαναφέρεις την κατάσταση στην εποχή τους;

Eίχανε ποντάρει στην Αξιολόγηση -που θα κατέρεε ο Τσίπρας- και θα ξανάρχονταν αυτοί -δικαιωμένοι.

«Κάτι τρέχει, Μίστερ Τζόουνς, αλλά εσύ δεν ξέρεις τι» λέει ο Βοb Dylan.

Κι ο καθηγητής Αδαμάντιος Πεπελάσης, που είχε μιλήσει κάποτε για Μικρασιατική Καταστροφή- έγραψε κάποτε εδώ στο  ΑΠ:

«Στο εσωτερικό, αναρωτιέµαι πόσο σύντοµα θα εκδηλωθεί το κλίµα εξέγερσης. Πόσος καιρός θα περάσει πριν γίνει αντιληπτή η επερχόµενη αντιµετώπιση των υπερχρεωµένων από στεγαστικά ή επιχειρηµατικά δάνεια καθώς και η νέα φορολογική πολιτική; Σε λίγες εβδοµάδες η εικαζόµενη απειλή από ρητορική θα µετατραπεί σε συλλογική απόγνωση. Και όταν συµβεί θα αποκαλυφθεί η αδυναµία υπεράσπισης του ελληνικού πλούτου. Πρώτα θα αφελληνισθούν ξενοδοχεία, τουριστικές υποδοµές, υποδοµές µεταφορών και εµπορικών δικτύων, κρίσιµοι αλλά αναξιοποίητοι φυσικοί πόροι, εξοχικές κατοικίες και ακίνητα ιδιαίτερου εµπορικού ενδιαφέροντος.

Δεν θα απαριθµήσω τις προϋποθέσεις στις οποίες αναφέρονται σοβαροί επιστήµονες και αξιόπιστοι ερευνητικοί φορείς. Θα αναφερθώ σε µια προϋπόθεση για καθοριστική αλλαγή και ελπίδα. Κι ελπίδα, το ξαναλέω, δεν έχω».

Τι σχέση έχει ο Πεπελάσης με τον Nτύλαν; Πιθανόν να έχει. Ο Βενιζέλος, όμως- ο κρίσιμος πολιτικός- αφού ο Κυριάκος, ο Σταύρος, η χαζο-Φώφη και η τρελο- Ζωή είναι φαινόμενα πολιτικής παρακμής- με την διανόηση σχέση δεν έχει.

Παρότι πολλοί τον θεωρούν σπουδαίο και μεγάλο διανοούμενο. Όπως ο φίλος μου, καθηγητής, παλιός αριστερός που έγινε οπαδός του μόλις έγινε λέκτορας και πήρε κι αμάξι.

Στην Ελλάδα έχουμε τους διανοούμενους, τα κόμματα, τους ηγέτες που μας αξίζουν. Μόνο μια γενικευμένη εξέγερση -μια διαμαρτυρία, τέλος πάντων, θα μπορούσε να αναδιατάξει το πολιτικό σκηνικό και να αρχίσουν τα πράγματα από την αρχή σε ένα νέο ιδεολογικοπολιτικό τοπίο.

Υ.Γ. Ο Άκης αποφυλακίστηκε. Έκανε μάλιστα και δηλώσεις. Ίσως να νομίζει ότι εξελέγη και Πρόεδρος. Του ΠΑΣΟΚ -και μάλιστα- της Αριστεράς, δεν ήτανε; Eίπαμε επιείκεια, αλλά όχι να γίνει και η Βίκυ Σταμάτη, σύμβολο της … Δημοκρατίας.

Στο δρόμο κατεβαίνουν οι Συνταξιούχοι. Πού πήγαν οι Αγανακτισμένοι; Οι φοιτητές κάπου θάναι. Διαβάζουν. Σύγχρονη Πολιτική Ιστορία.

Ποιος θα δώσει στους πολίτες την χαμένη τους πολιτική αξιοπρέπεια; Πόσο θα ανεχόμαστε τον Άδωνι Γεωργιάδη; Θα αφήσουμε τη χώρα στα χέρια ενός γιάπη -του Κυριάκου Μητσοτάκη;

Όχι πια στους πολιτικούς που πρώτα αποφασίζουν να ασχοληθούν με την πολιτική και μετά ψάχνουν να βρουν τι …πιστεύουν. Είναι η ώρα οι πολίτες να πάρουν την πολιτική στα χέρια τους.