Γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος
Η Νίκη Κεραμέως χρησιμοποίησε ως ασπίδα τον Κώστα Καραγκούνη. Σαν να βαρύνεται αυτός με τη νομοθετική πρωτοβουλία που αποδιαρθρώνει την έννοια της ασφάλειας στην εργασία.
Ενώπιον των υπουργών του, ο Πρωθυπουργός έστειλε «ειλικρινή συλλυπητήρια» στις οικογένειες των θυμάτων της τραγωδίας στο εργοστάσιο «Βιολάντα» – και ανακοίνωσε ότι «η Πυροσβεστική ερευνά ήδη τις συνθήκες για να αποδοθούν ευθύνες εκεί όπου αναλογούν».
Σε κάποιον υπάλληλο πιθανόν, όπως στα Τέμπη και πάντως μακριά από την κυβέρνηση. Προκύπτει και από τις οδηγίες που έδωσε στον πορτ-παρόλ του.
Κατά τον Παύλο Μαρινάκη το πρόβλημα είναι ότι «δημιουργείται κίνημα, τυμβωρύχων από κάποια κόμματα και Μέσα Ενημέρωσης», πως «η Ελλάδα είναι ας πούμε πρωταθλήτρια στα εργατικά ευτυχήματα».
Και με τις πέντε γυναίκες που χάθηκαν, η κυβέρνηση έχει να κάνει με «απατεώνες» και ΜΜΕ που «κάνουν καριέρα πάνω σε τραγωδίες», με «ψέματα».
Με τις «επίσημες μετρήσεις η Ελλάδα είναι μία από τις χώρες με τα λιγότερα δυστυχήματα, σταθερά τα τελευταία χρόνια». Ανατριχιαστικός συμψηφισμός θανάτου…
Από τους εκπροσώπους των εργαζομένων άλλα μαθαίνουμε: Μόνο το 2025 αναφέρθηκαν περισσότερα από 200 θάνατοι. Και σύμφωνα με τους Επιθεωρητές Εργασίας και τη Eurostat, καταγράφονται μόνο το 30% – 40%. Τα στοιχεία «μαγειρεύονται».
Ποιος έλεγχος, για υποδομές και μέτρα ασφαλείας να γίνει, όταν η κυβέρνηση περιόρισε τους Επιθεωρητές Εργασίας σε 233, για εκατοντάδες χιλιάδες επιχειρήσεις;
Η εργοδοτική ασυδοσία και η αποψίλωση της Επιθεώρησης – ως ανεξάρτητης Αρχής –«μετατρέπουν τον έλεγχο σε εξαίρεση».
Αν ο Πρωθυπουργός ήθελε τους πραγματικούς υπεύθυνους, θα στρεφόταν στους τέσσερις υπουργούς Εργασίας που έχει διορίσει ως τώρα: Βρούτσης, Χατζηδάκης, Γεωργιάδης, Κεραμέως.
Ποιος ευθύνεται για την αχρήστευση, δια της συρρίκνωσης, της πιο ζωτικής υπηρεσίας στον εργασιακό χώρο;
Ποιος νομοθέτησε να μην επιτρέπουν οι εργοδότες τον έλεγχο ασφαλείας από τα Συνδικάτα, με τον ισχυρισμό ότι «είναι ιδιωτικοί χώροι» και «παρεμποδίζεται η παραγωγή»; Η παρεμπόδιση του ελέγχου που διασφαλίζει ζωές, δεν υπολογίζεται…
Όσο για την Πυροσβεστική, αποφάνθηκε: Διαρροή προπανίου… Δηλαδή το πρώτο που έπρεπε να έχει αποκλειστεί, αν υπήρχε κανονικός έλεγχος ασφαλείας στην επιχείρηση.
Εδώ μένουμε άναυδοι με τον υπουργό – πασπαρτού, που προεξόφλησε ότι το εργοστάσιο ήταν υπερσύγχρονο, με πλήρη εξοπλισμό ασφάλειας, αλλά – τι να κάνουμε; – «εργατικά ατυχήματα συμβαίνουν σε όλο τον κόσμο». Και στη Ζιμπάμπουε…
Η εν ενέργεια υπουργός Απασχόλησης, ως άξια της κυβέρνησης στην οποία μετέχει απλώς ανακοίνωσε ότι «όλοι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί προχωρούν σε όλες τις προβλεπόμενες ενέργειες, για τη διερεύνηση των αιτίων και συνθηκών του τραγικού συμβάντος».
Μετά το συμβάν βεβαίως. Με πέντε φέρετρα και τους εργαζομένους στο έλεος των κυβερνητικών μεθοδεύσεων που τους αφήνουν απροστάτευτους. Προέχει ο περιορισμός του κόστους για την επιχείρηση.
Προφυλάσσοντας το πολιτικό προφίλ της – που την εντάσσει στο δελφινάριο της ΝΔ – η Νίκη Κεραμέως – εκ Κεραμέων – χρησιμοποίησε ως ασπίδα τον φιλότιμο υφυπουργό, Κώστα Καραγκούνη. Σαν να βαρύνεται αυτός με τη νομοθετική πρωτοβουλία – που αποδιαρθρώνει επί εφτά χρόνια, την έννοια της ασφάλειας στην εργασία…
Πρακτικά, αποποιήθηκε την ευθύνη της για το χαρτοφυλάκιό της – και εξαφανίσθηκε. Για εργάτριες θα μιλάμε τώρα; Είπαμε: Στατιστικά πάμε καλά…
ΥΓ. Η ασχετοσύνη, η ανοησία και ο μικρομεγαλισμός – σε πακέτο – αναπαράγουν στη Βουλή των Ελλήνων το «απολύτως ανυπόστατο ιδεολόγημα της Τουρκίας περί γκρίζων ζωνών» – όπως είπε ο Γεραπετρίτης, όταν το άκουσε, από γαλάζιο έδρανο.
Ο Πρωθυπουργός όμως, θα απομακρύνει τον βουλευτή Λαζαρίδη από κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο και επικεφαλής την ΝΔ στην Εξεταστική για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, που υιοθέτησε την τουρκική θέση, ως επιχείρημα – τρομάρα του – κατά του ΠΑΣΟΚ;
ΑΠΟ ΤΟ IEIDISEIS.GR
