Γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος
Μόνο η Ευρώπη μπορεί να τον σταματήσει. Αρκεί οι λαοί της να αντικαταστήσουν τις εξανδραποδισμένες κυβερνήσεις τους, με πραγματικές ηγεσίες.
Να αρχίσουμε με παρένθεση. Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής είναι χώρα χωρίς ιστορικό βάθος. Δημιούργημα της μεγαλύτερης εγκληματικής οργάνωσης στην ιστορία της ανθρωπότητας: της αποικιοκρατίας.
Η κοινωνία τους παραμένει «ανεπεξέργαστη», με χονδροειδείς πολιτισμικές υστερήσεις, συγκρινόμενη με την Ευρώπη της Αναγέννησης, του Διαφωτισμού και των μεγάλων πνευματικών κατακτήσεων.
Εξελίχθηκαν σε μεγάλη δύναμη, επειδή εκτός από φυσικά πλεονεκτήματα είχαν ένα προσόν: -Το πολιτικό σύστημα που εγκατέστησαν οι ιδρυτές-πατέρες, συνιστά τη πληρέστερη Δημοκρατία στον πλανήτη.
Με εσωτερικές εγγυήσεις ισορροπίας ανάμεσα στην Εκτελεστική, τη Νομοθετική και τη Δικαστική Εξουσία. Κλείνει η παρένθεση.
Ο κακόφημος Ντόναλντ Τζον Τραμπ -80άρης πλέον- πάμπλουτος εργολάβος, κτηματομεσίτης, τηλεπαρουσιαστής και παραγωγός, αναδείχθηκε δυο φορές πρόεδρος χάρη στους… αντίπαλους του.
Επικράτησε με το χρήμα στους Ρεπουμπλικάνους και το παραδοσιακά αδιάφορο εκλογικό σώμα της χώρας, τον προτίμησε, ως αντίδραση στη διαφθορά του πολυδιαφημισμένου Δημοκρατικού κόμματος. Όπως την προσωποποίησαν η Χίλαρι Κλίντον και ο Τζο Μπάιντεν.
Παρέλαβε την Αμερική σε οικονομική και τεχνολογική υποχώρηση, απέναντι στην Κίνα – αλλά πανίσχυρη στρατιωτικά. Και δια της ισχύος, επιχειρεί να την «αποκαταστήσει» ως ολική υπερδύναμη . Όπως και τον εαυτό τους στο εσωτερικό της, με αποδυνάμωση των δυο άλλων εξουσιών.
Συγκέντρωσε έναν εσμό κατόχων πλούτου και ελέγχου της παγκόσμιας κοινότητας δια της τεχνολογίας που διαθέτουν, διαμόρφωσε κυβέρνηση αδίστακτων και υπερφίαλων τραμπούκων -με πιο χαρακτηριστικά δείγματα τον αντιπρόεδρό του και τον υπουργό Εξωτερικών του- και κήρυξε εκστρατεία, όχι για τον έλεγχο του πλανήτη, αλλά για την κατάκτησή του.
Η κοινοτική Ευρώπη, με το ιστορικό και πολιτιστικό βάρος της, είχε ήδη εξουδετερωθεί, από τον ανοϊκό προκάτοχο του , που επένδυσε στη κατασκευή ανδρείκελων στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και την κήρυξη πολέμου στη Ρωσία, με πρόσχημα την επέκταση του ΝΑΤΟ.
Ο Τραμπ χρειάσθηκε λίγους μήνες για να αναπτύξει το επεκτατικό σχέδιο εξόντωσης χωρών και κυβερνήσεων -πλην της Κίνας και της Ρωσίας – για να διαμορφώσει τριπολικό σύστημα κατανομής δύναμης. Σε αντικατάσταση του μεταπολεμικού διπολισμού που κατέρρευσε.
Οι διακηρύξεις για προσάρτηση του Καναδά, της Γροιλανδίας, του Παναμά, της… Γάζας, της Βενεζουέλας, και άλλων περιοχών , θα ήταν απλώς εκδηλώσεις ανισορροπίας και απληστίας -σε συνδυασμό με τη βουλιμία της ομάδας που τον περιβάλει- αν δεν ήταν σχέδια να γίνει κοσμοκράτορας.
Αυτός ο ασύδοτος διαχειριστής πυρός και σιδήρου -με το «κουμπί» του πυρηνικού ολέθρου στα χέρια του- δημιουργεί , σαν τους πιο διεστραμμένους πολεμοχαρείς της Ιστορίας δικούς του κανόνες – που ισούνται με τη βούλησή του.
Δεν το κρύβει. Δήλωσε απροκάλυπτα στους New York Times ότι, δεν αναγνωρίζει το Διεθνές Δίκαιο και το μόνο όριο στις εξουσίες -και στις ορέξεις του-, είναι «η δική μου ηθική, το δικό του μυαλό». Νέος Βασιλιάς-Ήλιος: «Le monde c est moi»!
Το μυαλό, που εκπέμπει σχεδόν κλινικά στοιχεία τρέλας και εμμονής για συσσώρευση πλούτου και δύναμης. Και η ηθική του μαστροπού Επστάιν, του εγκληματία Νετανιάχου και άλλων καθαρμάτων της υφηλίου που τον σαγηνεύουν. Συν τους γελοίους που τον θεοποιούν παγκοσμίως – δυστυχώς και στην Ελλάδα.
«Ο κόσμος κινδυνεύει να μετατραπεί σε άντρο ληστών» σχολιάζουν οι νοήμονες στη Γαλλία και τη Γερμανία – κάπως αργά. Με μάτι που γυαλίζει και σαρδόνιο ύφος κομπάζει γιατί επιδιώκει την κατοχή εδαφών:
– «Θεωρώ ότι είναι ψυχολογικά αναγκαίο για την επιτυχία – η ιδιοκτησία σου προσφέρει κάτι που δεν μπορείς να έχεις με μία μίσθωση ή μία συνθήκη».
Σ’ αυτό το ανατριχιαστικό πλαίσιο επιβάλει στην Ευρώπη – της φον ντερ Λάιεν, του Μακρόν, του Μερτς, του Ρούτε, της Μελόνι, του Όρμπαν , του… Μητσοτάκη- «να συμμορφωθούν» με τις απαιτήσεις του. Γιατί όπως είπε στον παλιάτσο που καταστρέφει την Ουκρανία, «τίποτε δεν ισχύει αν δεν το εγκρίνω εγώ».
Δεν είναι υπερβολή ότι η ανθρωπότητα κινδυνεύει από τον άνθρωπο που βρίσκεται σήμερα στον Λευκό Οίκο, ως 47ος πρόεδρος. Η διαφορά του από τον Τζορτζ Ουάσιγκτον, «είναι απόδειξη ικανή να εκνευρίσει τον Δαρβίνο», θα έλεγε ο Αμερικανός ιστορικός Χένρι Άνταμς.
Εφόσον δεν χάσει τον έλεγχο του Κογκρέσου, μόνο η Ευρώπη μπορεί να τον σταματήσει. Αρκεί οι λαοί της να αντικαταστήσουν τις εξανδραποδισμένες κυβερνήσεις τους, με πραγματικές ηγεσίες. Αλλιώς θα καταλήξει σ’ αυτό που ήταν παλιά: περιοχή σκεπασμένη με πάγο…
ΑΠΟ ΤΟ IEIDISEIS.GR
