Ο Μητσοτάκης βρίσκεται μπροστά στο γκρεμό κι αντί να πατήσει φρένο, θα πατήσει -λέει με αυτοπεποίθηση- γκάζι

Του Νίκου Λακόπουλου

“Οι ψηφοφόροι του δημοκρατικού χώρου υπάρχουν, είναι πολλοί και είναι σε αναμονή. Δεν θα περιμένουν επ’  αόριστον, ο χρόνος εξαντλείται. Η χώρα δεν έχει άλλο χρόνο να περιμένει”.

Ο Χάρης Δούκας με τη συνέντευξή του στην Καθημερινή μίλησε για τον δημοκρατικό χώρο με τη διαπίστωση ότι το ΠΑΣΟΚ δεν κατάφερε να πείσει τους ψηφοφόρους ότι μπορεί να είναι λύση, παρά την μεγάλη πτώση της ΝΔ και τις απώλειες του ΣΥΡΙΖΑ.

Προφανώς βλέπει πέρα από το ΠΑΣΟΚ, ακόμα και πέρα από το άθροισμα των ψηφοφόρων ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ που ως νικητής στις δημοτικές εκλογές μπορεί να εκφράσει ο ίδιος και δεν μπορούν να εκφράσουν ούτε ο Νίκος Ανδρουλάκης, ούτε ο Στέφανος Κασσελάκης.

Στο μεταξύ η ηγεμονία του Μητσοτάκη αμφισβητείται για πρώτη φορά κι αυτό μπορεί να σημαίνει πως ο πανίσχυρος πρωθυπουργός πρέπει να μαζεύει τα πράγματά του από το πρωθυπουργικό γραφείο και να καταφύγει σε πρόωρες εκλογές.

Η μεταβολή που ξεκίνησε δεν μπορεί να ανακοπεί. Η εμπιστοσύνη δεν μπορεί να ανακτηθεί. Το τραύμα δε μπορεί να θεραπευτεί. Ο ορίζοντας του 2027 θα μείνει μόνο στη φαντασία. Αριθμητικά μειοψηφικό και πολιτικά αποδυναμωμένο δεν μπορεί το κυβερνητικό σχήμα να αντέξει τα επόμενα τρία χρόνια . Οι βουλευτικές εκλογές είναι πιο κοντά μας” εκτιμά ο Λευτέρης Κουσούλης.

Στο μεταξύ το “‘αθροισμα” ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ -πιθανόν και με άλλες “δημοκρατικές δυνάμεις” αρχίζει να αποχτά συνείδηση ενότητας του χώρου και να θέτει το ερώτημα γιατί ενώ η παράταξη αποτελεί μεγαλύτερη δύναμη από το κόμμα του Μητσοτάκη τα κόμματά της παίρνουν τόσο χαμηλά ποσοστά.

Ηγέτες υπό αμφισβήτηση

Στο ΠΑΣΟΚ έχουν μετρήσει πως με το ρυθμό που ανεβαίνουν τα ποσοστά του θα χρειαστεί…. σαράντα χρόνια για να γίνει κυβέρνηση -και στον ΣΥΡΙΖΑ πως ο Στέφανος Κασσελλάκης οδήγησε το κόμμα σε χαμηλότερα ποσοστά και μια νέα ήττα.

Η πρωτοβουλία Ραγκούση–Θεοχαρόπουλου για δημοψήφισμα των μελών και τη συγκρότηση ενός μεγάλου ενιαίου κόμματος της κεντροαριστεράς, μάλλον βρίσκεται σε ευθεία σύγκρουση με το προσωπικό όνειρο του Στέφανου Κασσελάκη και οι εξελίξεις μπορεί να πάρουν -όπως συχνά συμβαίνει στην Ελλάδα- τρόπο μυθιστορηματικό.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έχασε μόνο το 41% στους ψηφοφόρους, αλλά πιθανόν -όπως εκτιμά ο Μανώλης Κοττάκης- είναι μειοψηφία στο κόμμα του και δεν το γνωρίζει ΄Ή τουλάχιστον θα διαπιστώσει πως δεν μπορεί να επιλέξει ο ίδιος νέο Πρόεδρο Δημοκρατίας ή την επανεκλογή της Κατερίνας Σακκελαροπούλου.

Με το 28% και το χαμηλότερο αριθμό ψήφων στην ιστορία της Νέας Δημοκρατίας ο Μητσοτάκης βρίσκεται μπροστά στο γκρεμό και -όπως δήλωσε στο “νέο” υπουργικό συμβούλιο- αντί να πατήσει φρένο, θα πατήσει γκάζι.

Τώρα πια έχουμε τρεις ηγέτες υπό αμφισβήτηση και για πρώτη φορά τρία κόμματα με ποσοστά που δεν βγάζουν κυβέρνηση.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης πήρε το μήνυμα -όπως λέει- κι άλλαξε υπουργείο στον Σπανάκη, ενώ επανέφερε τον Τάκη Θεοδωρικάκο σε θέση σέντερ φορ στο υπουργείο Ανάπτυξης.

Το μήνυμα όμως δεν αφορούσε μόνο την ομάδα, αλλά και τον ίδιο τον “προπονητή” που σπεύδει να δηλώσει πως οι εκλογές θα γίνουν το 2027. Τρία χρόνια είναι πολλά για μια κυβέρνηση που πήρε 28% -έστω στις ευρωεκλογές. Και που το μόνο που ελπίζει είναι να μη γίνουν αλλαγές στην αντίπαλη ομάδα.