Γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος
Ο Μητσοτάκης, ο Κουκουλόπουλος και ο λιγνίτης.
Το 2019, με σπουδή και χωρίς προεκλογική εξαγγελία, ο Κυριάκος Μητσοτάκης διέκοψε την παραγωγή ρεύματος από λιγνίτη στην Ελλάδα, επικαλούμενος θέματα κόστους, ευρωπαϊκού προσανατολισμού και προστασίας του περιβάλλοντος.
Όλα τα λεφτά ήταν πλέον στις ανανεώσιμες πηγές και το φυσικό αέριο. Όσοι μίλησαν για συμφέροντα, απλώς δεν είχαν ακροατήριο. Οι ανεμογεννήτριες και τα ηλιακά πάνελ δημιουργούσαν την εντύπωση ότι ο καθένας μπορούσε να εγκαταστήσει μια μικρή ΔΕΗ στην αυλή του.
Τον περασμένο Μάιο, το –επί δεκαετίες– εθνικό καύσιμο πέρασε στο παρελθόν με τη διακοπή της λειτουργίας και του ιστορικού ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου. Η απολιγνιτοποίηση επικράτησε κατά κράτος. Τέλος εποχής.
Περιέργως, κυβερνητικοί παράγοντες διακινούσαν ότι «αυτοί οι σταθμοί δεν θα ανοίξουν ποτέ ξανά». Στελέχη της αρμόδιας Ρυθμιστικής Αρχής αγνοήθηκαν. Τα γερμανικά και τα αμερικανικά συμφέροντα είχαν το πάνω χέρι. «Στη Δυτική Μακεδονία υπάρχουν δουλειές για τις εταιρείες σας», έλεγε σε αντίστοιχους επενδυτές ο Πρωθυπουργός.
Μία από αυτές εγκαινίασε πρόσφατα: υδροπονία. Πρακτικά: παραγωγή πλαστικής ντομάτας. Θερμοκήπια δίπλα στα ηλιακά και αιολικά πάρκα.
Το κλείσιμο και η αποσυναρμολόγηση των λιγνιτικών μονάδων προβλήθηκαν ως παραγωγικός μετασχηματισμός της περιοχής. Aκόμη και με υποσχέσεις για μελλοντική χρήση του χώρου, με εγκατάσταση data centers.
Μόνο οι υποψιασμένοι διέκριναν και το νέο σχέδιο για την… πυρηνική ενέργεια, που… κλείνουν οι Βέλγοι. Είναι η νέα «μπίζνα» με τον Μακρόν.
Εν τω μεταξύ, το μισό ΑΕΠ της Δυτικής Μακεδονίας χάθηκε, μαζί με είκοσι χιλιάδες θέσεις εργασίας στη βιομηχανία.
Οι Γερμανοί και άλλοι στην Ευρώπη παρέτειναν ως το 2045 τη λιγνιτική παραγωγή και άνοιξαν καινούρια λιγνιτορυχεία. Αλλά η Ελλάδα δεν τα αποκήρυξε απλώς: αιφνιδίως η κυβέρνηση κόβει τις γέφυρες επιστροφής στον λιγνίτη – έστω σε ενδεχόμενο πόλεμο. Μετά το κλείσιμο των μονάδων, ανατινάζει και τις υποδομές τους…
Στο Συμβούλιο της Επικρατείας αναμένεται απόφαση επί της προσφυγής κατά της κατεδάφισης «πύργων ψύξης» και άλλων εγκαταστάσεων. Κόστισαν δισεκατομμύρια στους πολίτες –που είχαν χρηματοδοτήσει με εθνικούς πόρους τη δημιουργία τους επί μισό αιώνα και πλέον– για να προχωράει η κυβέρνηση με τόση ευκολία σε «μη αναστρέψιμη βλάβη» σε κρίσιμες δημόσιες υποδομές. Όχι και πολύ κατανοητό…
Στην πρόσφατη επίσκεψή του στη Δυτική Μακεδονία, ο Πρωθυπουργός διακήρυξε ότι «όποιος πιστεύει ότι μπορεί να επιστρέψει στον λιγνίτη, σας λέει ψέματα». Δεν έκρυψε ποιον στοχοποιούσε: «Να φέρουμε εδώ τον Κουκουλόπουλο, να δεθεί και να φωνάζει: μη γκρεμίσετε τίποτα, να συνεχίσει ο λιγνίτης».
Λίγα 24ωρα νωρίτερα, ο Πάρις Κουκουλόπουλος τον είχε προειδοποιήσει, από τη Βουλή, εν όψει της επίσκεψης: «Αποδεχτείτε την τροπολογία μου για παράταση λιγνιτικών μονάδων, εκτός Χρηματιστηρίου Ενέργειας».
Ο πρώην δήμαρχος Κοζάνης, βουλευτής, υπουργός και τώρα αντιπρόεδρος της Βουλής, αντιτάχθηκε στη βίαιη και άμεση απολιγνιτοποίηση, που άφησε στο κενό την περιοχή.
Ζητούσε το αυτονόητο: προγραμματισμένη, σε βάθος χρόνου, απομάκρυνση από τον λιγνίτη – με δικαιοσύνη για τον πληθυσμό που ζούσε από αυτό το μοντέλο ηλεκτροπαραγωγής. Με μεταβατική περίοδο λειτουργίας κάποιων μονάδων «εκτός της κερδοσκοπίας του εγχώριου ενεργειακού ολιγοπωλίου».
Φωνή βοώντος. Ο Μητσοτάκης μειδίασε όταν του έδειξαν τις δομές που κηρύχθηκαν προς κατεδάφιση. Ο Κουκουλόπουλος, που ξέρει καλύτερα την περιοχή του, σήκωσε το γάντι: μειδιά καλύτερα, όποιος μειδιά τελευταίος.
ΑΠΟ ΤΟ IEIDISEIS.GR
