Σάββατο 18 Αυγούστου 2018 Βρείτε μας στο FacebookΒρείτε μας στο GooglePlus

Πέντε λόγοι για να κερδίσει ο Ανδρουλάκης τη Φώφη -αν έχει τα κότσια

Toυ Γ. Λακόπουλου

Μετά από πολύ καιρό η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Φώφη Γεννηματά έκανε μια σωστή παρατήρηση: «η κεντροαριστερά είναι  πλειοψηφικό ρεύμα στην ελληνική κοινωνία».  Να αγιάσει το στόμα της.

Αλλά αυτό ακριβώς είναι το μεγαλύτερο επιχείρημα εναντίον της.  Γιατί η κεντροαριστερά  δεν είναι όσοι πήγαν την περασμένη  Κυριακή να  ψηφίσουν για τον «νέο φορέα» που μας άφησε χρόνους ήδη. Τι είναι;  Αυτός που θα  απαντήσει σωστά θα είναι  νικητής στην επαναληπτική αναμέτρηση της Κυριακής. Εκ των πραγμάτων αυτός που καλείται να το κάνει – αν εχει τα κότσια- είναι ο Νίκος Ανδρουλάκης.

Ο ευρωβουλευτής  – του ΠΑΣΟΚ, τα περί «Ελιάς» καλό είναι να ξεχαστούν-  εμφανίζεται αυτή τη στιγμή με μειονέκτημα απέναντι στην  Φώφη-που ενοχλήθηκε γιατί την ενέταξε στην οικογενειοκρατία και κούφανε τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ λέγοντας ότι δεν ξέρει τίποτε για «μηχανισμούς», ούτε έχει ακούσει για την «Ομάδα Γεννηματά»- την  αναμέτρηση με την οποία στο δεύτερο γύρο κάποιοι του συνέστησαν να αποφύγει, όπως αποκάλυψε ο ίδιος.

Αυτό το μειονέκτημα μπορεί να το μετατρέψει σε  πλεονέκτημα με απλές κινήσεις και  καθαρές θέσεις, ακόμη και διορθώσεις προγενέστερων απόψεων του  και να συγκρουστεί ευθέως  –  με πολιτικά επιχειρήματα – με την αντίπαλό του. Με σεμνότητα απέναντι  στην έπαρσή της να σταθεί ευθέως απέναντι στα μειονεκτήματά της  προτάσσοντας ένα νέο τύπο πολιτικού κατάλληλου για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Με τρόπο που ακόμη και αν χάσει προσωρινά σ’ αυτή τη κάλπη να προσανατολίσει επάνω του τις νέες γενιές και τους δημοκρατικούς πολίτες.

Ας δούμε  τι ακριβώς μπορεί να κάνει για να βγει νικητής και τροπαιούχος την Κυριακή.

Πρώτο. Να δώσει περιεχόμενο σε αυτό που είπε η Γεννηματά για την πλειοψηφούσα  Κεντροαριστερά και να το διευρύνει στη Δημοκρατική Παράταξη που είναι ευρύτερο μέγεθος.  Να αναδείξει δηλαδή τη θέση του Ανδρέα Παπανδρέου επί αυτού: υπάρχει πλειοψηφία γιατί στη Δημοκρατική Παράταξη ανήκουν περισσότερα από ένα κόμματα: το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, η ΔΗΜΑΡ,  κεντρώοι πολιτικοί και άλλες κινήσεις. Αυτή η παράταξη έχει ιστορικά αντιδεξιό πρόσημο. Ακριβώς το ίδιο ισχύει και για το χώρο της Κεντροαριστεράς που είναι ο κυρίαρχος χώρος στην παράταξη.

Σ’ αυτόν τον  χώρο τον πρώτο λόγο είχε για δεκαετίες το ΠΑΣΟΚ, με τον Ανδρέα Παπανδρέου και επί Σημίτη. Σήμερα τον έχει ο Τσίπρας.  Για το μέλλον θα αποφασίσουν οι ψηφοφόροι και όχι τα δημοσιογραφικά συγκροτήματα  που στηρίζουν τον Μητσοτάκη.  Άρα ο προσανατολισμός του ΠΑΣΟΚ είναι να βελτιώσει, εντός της δημοκρατικής παράταξης και της κεντροαριστεράς, τη θέση του εν όψει της σύγκλισής του με τον ΣΥΡΙΖΑ  -εφόσον και από την πλευρά του γίνου τα σωστά βήματα, αν απαλλαγεί από τα βαρίδια και αν συνυπάρξουν στο Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα.

Πάντως το ΠΑΣΟΚ, ειδικά με πρόεδρο έναν  Κρητικό, δεν μπορεί να γίνει υποστύλωμα της οικογένειας Μητσοτάκη. Μπορεί να τα ξεκαθαρίσει αυτά τα θέματα και να κινηθεί ανάλογα ο ίδιος; Έχει κάνει ένα μεγάλο βήμα γιατί διευρύνει το ακροατήριό του.

Δεύτερο. Να διαβάσει σωστά το αποτέλεσμα της  περασμένης Κυριακής από το οποίο προκύπτει ότι  το ΠΑΣΟΚ, ούτε ξεπεράστηκε  όπως λέει ο Σημίτης, και θυρωροί που έγιναν υπουργοί, ούτε «πέθανε» όπως λένε διάφοροι φλούφληδες. Είναι «εφτάψυχο» κατά τη διατύπωση του Λαλιώτη και είναι εδώ.

Συνεπώς  για τον Ανδρουλάκη η φιλοδοξία του πρέπει να είναι να ηγηθεί του ΠΑΣΟΚ και να το ανανεώσει, να το διευρύνει και να το εκσυγχρονίσει. Ως ΠΑΣΟΚ. Με τη ιδεολογία του, το όνομα και τα σύμβολά του. Ποιος άλλος μπορεί να δρομολογήσει την επιστροφή του κόμματος που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου,  αν όχι ένα νέο παιδί που προέρχεται  από τα σπλάχνα του, που ανοίγει την περπατησιά του στην Ευρώπη και βλέπει το μέλλον  με τα μάτια της γενιάς του; Συνεπώς να βάλει τέλος στην αρλουμπολογία για τον «νέο φορέα» και να επικεντρωθεί στην προσωποποίηση της ανάγκης να ξανασταθεί στα πόδια του το κόμμα του άλλαξε τηνΕλλάδα.

Τρίτο. Να πάρει καθαρή θέση σε ζητήματα που απασχολούν την κοινωνία και  τη Δημοκρατική Παράταξη και καταπονούν εσωτερικά το ΠΑΣΟΚ. Αυτά είναι συγκεκριμένα: Να  δεσμευτεί ότι θα δώσει στη δημοσιότητα τα πορίσματα των οικονομικών ελέγχων που έγιναν στο ΠΑΣΟΚ από έγκυρες εταιρίες για να ξέρουν τα μέλη του ΠΑΣΟΚ «που πήγαν τα λεφτά».  Να  κηρύξει το τέλος της  ιδεολογικής και πολιτικής εκτροπής που σηματοδότησε  – αι επέβαλε- ο Γ. Παπανδρέου όταν άρχισε αυθαίρετα επαφές με το ΔΝΤ ως πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ χωρίς καμιά κομματική απόφαση επ’ αυτού και κατέληξε στο Μνημόνιο ερήμην του υπουργικού συμβουλίου και της κοινοβουλευτικής ομάδας, την οποία υποχρέωσε να εκβιάσει απόφαση της Βουλής, διαγράφοντας όποιον διαφωνούσε.  Θα δείξει ηγετικό ταπεραμέντο αν παραδεχθεί ότι ο Γ. Παπανδρέου  δεν είναι λαϊκή εντολή για όσα έκανε ως  Πρωθυπουργός και ότι πήρε το λαιμό του και το ΠΑΣΟΚ και τη χώρα.

Τέταρτο. Να δεσμευτεί  ότι θα διορθώσει κάποιες τουλάχιστον περίεργες και πάντως απαράδεκτες επιλογές της Φώφης Γεννηματά  με προσωπικές της αποφάσεις, στην πλάτη του ΠΑΣΟΚ.  Πριν από όλα  στο θέμα  της απλής αναλογικής  στο οποίο η Φώφη αποφάσισε κατά των συμφερόντων του  ΠΑΣΟΚ, που έχει κάθε λόγο να  ισχύει από τις επόμενες εκλογές – και παγίως  εν συνεχεία- αυτό  το σύστημα, αφού υπήρξε άλλωστε και ιδρυτική δέσμευση του ΠΑΣΟΚ  και μακάρι να την τηρούσε.

Επίσης  να  ακυρώσει την «συμφωνία των γόνων» που έκαναν η Γεννηματά και ο Γ. Παπανδρέου, κάτω από το τραπέζι με αποτελέσματα αδιανόητα για το ΠΑΣΟΚ.Ο  Παπανδρέου, πέραν των όσων έπραξε σε βάρος της φυσιογνωμίας του ΠΑΣΟΚ , δεν έχει θέση στις γραμμές του επειδή υπήρξε διασπαστής και εργάσθηκε εναντίον του.  Όσοι  τον ακολούθησαν προφανώς μπορούν να επιστρέψουν  αλλά όχι ως κόμμα που έτσι κι αλλιώς αποδοκιμάσθηκαν. Πολύ περισσότερο να δηλώσει ότι είναι αδιανόητο να επιστρέψει στη Βουλή ο πρώην πρωθυπουργός σε βαρος κάποιου υποψήφιου βουλευτή του Κινήματος  σε κάποια περιφέρεια – και συνεπώς δεν έχει θέση στα ψηφοδέλτια του.

Πέμπτο. Να ξεκαθαρίσει ότι το ΠΑΣΟΚ ως κόμμα,  αλλά και ιδεολογικά,  καταδικάζει τον έλεγχο της πολιτικής  ζωής από εξωθεσμικά κέντρα, από επιχειρηματίες και μιντιάρχες . Τα στελέχη του πολύ περισσότερο η ηγεσία του δεν μπορούν να έχουν σχέση μαζί τους, ή να ευνοούν τα συμφέροντά τους. Το ΠΑΣΟΚ θα αγωνιστεί για να επαναφέρει την αυτονομία στην πολιτική, αρχίζοντας από τον εαυτό του . Δεν θα στηρίζεται σε  μιντιακά συστήματα , αλλά θα ανασυστήσει την οργανωτική δομή του με οργανώσεις βάσης, μεσαία όργανα και ηγετική ομάδα, ώστε να διοικείται από την εκλεγμένη ηγεσία του και όχι από δακτυλοδεικτούμενα πρόσωπα και συγγενείς. Θα ανοίξει τις πόρτες του σε νέους ανθρώπους με σημαία την ιδεολογία του, Έτσι όπως εδραιώθηκε μετά την ίδρυσή του. Σ’ αυτό το πλαίσιο να ξεκαθαρίσει ότι ο ίδιος, πέραν των άλλων, αλλά και για λόγους αυτονομίας δεν θα εγκαταλείψει  την έδρα του στο Ευρωκοινοβούλιο.

Ο Ανδρουλάκης είναι  μόνο 38 ετών , δεν τον βαρύνουν οι αμαρτίες  του παρελθόντος- έχει κάτι δικές του, αλλά είναι παιδικά αμαρτήματα. Δεν έχει ιστορικό αποτυχημένης κυβερνητικής θητείας, δεν εξαρτάται, από όσο είναι γνωστό, από κανέναν και μπορεί να κινηθεί ανεξάρτητα ως πολιτικός, όχι διατεταγμένα ως ευνοούμενος κανενός.  Έχει τις προϋποθέσεις  να φέρει στην πολιτική και το ΠΑΣΟΚ μια νέα γενιά, που εμπνέεται  από την ιστορία της δημοκρατικής παράταξης, από τις σοσιαλιστικές ιδέες στο ευρωπαϊκό πλαίσιο και  έχει τη διαθεση για αγώνες και όχι δημόσιεςσχέσεις με σπόνσορες.

Αν βγει μπροστά ως την Κυριακή και να πάρει καθαρές θέσεις στα παραπάνω οι οπαδοί του ΠΑΣΟΚ και οι πολίτες θα του στρώσουν χαλί για να περάσει. Έτσι αν δεν θα πρέπει κάποιος να πάει στο δεύτερο γύρο θα είναι η αντίπαλός του, όχι ο ίδιος.