Του Ιωάννη Δαμίγου
Η ιστορία παίζει ειρωνικά παιχνίδια με την ανικανότητά μας, διαλέγοντας οι Αμερικάνοι την συγκεκριμένη ημέρα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, να μιλήσουν εδώ στην Αθήνα δια μέσου της λαλίστατης Γκιλφόιλ, για εκ νέου (αν και ποτέ δεν έληξε), μία ακόμη εξάρτηση, αυτή του πανάκριβου υγροποιημένου αερίου των! Δεν θεωρώ τυχαία την επιλογή αυτή, αντίθετα είναι μία ακόμη προκλητική ενέργεια επίδειξης ισχύος, με εξευτελιστικό σκοπό ή έτσι την εκλαμβάνω.
Μιλώντας ανοιχτά και διατάζοντας παρ’ ολίγον, απαίτησε την διακοπή παροχής Ρωσικού και οικονομικού αερίου, σπονσονάροντας το δικό τους ακριβό lng, βυθίζοντας ακόμα περισσότερο την Ελλάδα, αλλά και την υπόλοιπη Ευρώπη, στην οικονομική άβυσσο, στην εφ’ όρου καταστροφική εξάρτιση. Εκτός της Ουγγαρίας (που σκέπτεται να μηνύσει γι’ αυτό την ΕΕ) και της Σλοβενίας, που έχουν αρνηθεί την εκούσια αυτοκτονία, όλες οι υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες επιλέγουν την αυτοχειρία των λαών των. Απεμπολούν το δικαίωμα της αναγκαίας εκ των δυσμενών οικονομικών συνεπειών, (όπου ανεύθυνα μας οδήγησε αυτή η “περίεργη” ομάδα ηγετίσκων υπό την προεδρία της ανεπανάληπτης υπηρέτριας Ντερ Λάιεν εταιρικών συμφερόντων), φτηνής ενέργειας. Και σαν να μην έφτανε αυτό, επιμένουν να χρηματοδοτούν, πώς και από πού, το Ουκρανικό φιάσκο.
Αλήθεια, ποιος είναι ο απατεώνας, η Ευρωπαϊκή ηγεσία ή ο Ζελένσκι και ο ανόητος επικίνδυνα σκοπός των; Τόσο το να επιλέγεις την ακριβότερη ενέργεια, όσο και να χρηματοδοτείς καταχρεωμένος έναν ήδη χαμένο πόλεμο, σαν ενέργεια από μόνη της είναι πονηρή, αν όχι κουτοπόνηρη, παραμυθιάζοντας τον όχλο για εχθρό στα καλά των καθουμένων, με προσωπικά και πολλά κέρδη ασφαλώς! Και το ακόμα πιο εξοργιστικό, να πληρώνουν οι λαοί, αυτόν που σε ανάγκασε και σε εκβίασε να χρωστάς και να αγοράζεις από αυτόν, εξοπλίζοντας τον αχυράνθρωπό του και απατεώνα από πάνω! Πολλοί τυχοδιώκτες μαζεύτηκαν, νισάφι! Πρόβαλε δε αυτή η κυρία, που προβάρει τον ρόλο πρέσβειρας (!), ακόμα και την απομάκρυνση των Κινέζων, εχθροί των ΗΠΑ, μετά την Ρωσία, από το λιμάνι του Πειραιά! Της μεγαλύτερης επένδυσης, της οποίας καυχιόταν ο Καραμανλής, υπογράφοντας το 2009 την σύμβαση μεταξύ του Οργανισμού Λιμένος Πειραιά και της κινεζικής CΟSCΟ για την παραχώρηση της εκμετάλλευσης του εμπορικού λιμανιού του Πειραιά τα επόμενα 35 χρόνια έναντι 4,3 δισ. ευρώ, χαρακτηρίζοντάς την στρατηγική!. Μέχρι να φύγει, αν, μπαίνουν στο στόχαστρο των ΗΠΑ, ακόμα και το λιμάνι της Ελευσίνας, έχοντας μεγαλεπήβολο στόχο να προωθούν το lng των ως την Ουκρανία ή ό,τι θα υπάρχει από αυτήν τότε!
.Ένα τρισάθλιο και επικίνδυνο συνονθύλευμα καιροσκόπων, που πια έχει ανατρέψει κάθε υποτυπώδη λογική και εκ των πραγμάτων θαρρώ, πλησιάζει στο μη παραπέρα, ως φυσικό αποτέλεσμα. Τον τρόπο αγνοούμε μόνο, αν θα υπάρξει ολοκαύτωμα ή θα φοβηθεί ο Γιάννης το θεριό και το θεριό τον Γιάννη; Την απάντηση ασφαλώς θα την δώσει, είτε ο Γιάννης, είτε το θεριό!
Αλήθεια, τι κατάφερε αυτή η θαρραλέα εξέγερση; Άλλαξε κάτι και πώς; Άλλαξε κάτι πού; Ψωμί ζητούσαν τότε, ψωμί και σήμερα! Παιδεία ζητούσαν τότε, παιδεία και σήμερα (χωρίς πλέξιμο και κέντημα)! Ελευθερία ζητούσαν τότε, μα για άλλα μίλησε η Κίμπερλι σήμερα, για εξάρτηση υπέγραψε η κυβέρνηση!
Αισθάνομαι αμήχανα, κάτι τέτοιες μέρες, ακούγοντας λόγια, μουσικές και αφηγήσεις. Σίγουρα με διαπερνούν, μια και δυο και πολλές ανατριχίλες, παρόντας εκ του σύνεγγυς μαθητής γυμνασίου τότε. Σήμερα, σήμερα όμως, όλα μοιάζουν όπως τότε και ίσως με την δική μου ματιά και λίγο χειρότερα. Έχω κινητό, κομπιούτερ, προσωπικό αριθμό, αρθρογραφώ κιόλας! Μα είμαι, δεν νοιώθω, πιο ανελεύθερος από ποτέ …