Σήμα κινδύνου για πολιτική ανωμαλία: O «χολωμένος» Σαμαράς σχεδιάζει να ανατρέψει και τον νεώτερο Μητσοτάκη, αλλά δεν του βγαίνουν οι βουλευτές

ΦΩΤΟ: ΑΠΕ-ΜΠΕ / ΝΙΚΟΣ ΧΑΛΚΙΟΠΟΥΛΟΣ

Toυ Γ. Λακόπουλου

Κατάσταση πολιτικής ανωμαλίας -που παραπέμπει στα δραματικά γεγονότα του 1993, όταν ανετράπη ο τότε Πρωθυπουργός Κώστας Μητσοτάκης – επωάζεται σύμφωνα με πληροφορίες στο εσωτερικό της ΝΔ: η ανατροπή της κυβέρνησης -που αναδείχθηκε στις 7 Ιουλίου- με τη μέθοδο της αποστασίας.

Ως κινητήριος μοχλός φέρεται ο πρωταγωνιστής του 1993 Αντώνης  Σαμαράς που ανέτρεψε την κυβέρνηση του κόμματός του με πρόσχημα το Μακεδονικό, αλλά κατά τον ανατραπέντα πρωθυπουργό «χάριν των διαπλεκόμενων συμφερόντων».

Αυτή τη φορά στόχος θα είναι ο Κυριάκος Μητσοτάκης απέναντι στον οποίο ο πρώην πρωθυπουργός λειτουργούσε μέχρι πρόσφατα πατερναλιστικά, αλλά το τελευταίο  διάστημα οι -«ανάρμοστες», με βάση το 1993- σχέσεις τους διαταράχθηκαν.

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Μεσσήνιος πολιτικός είναι χολωμένος με τον Πρωθυπουργό για διάφορους λόγους.

Ένας είναι – όπως προβάλλουν πρόσωπα από το περιβάλλον  του- η διαφωνία του στην υιοθέτηση της Συμφωνίας των Πρεσπών από τη σημερινή κυβέρνηση.

Αναφέρουν επίσης την άρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη να συμπεριλάβει στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησής του, διατύπωση καταδίκης της «σκευωρίας της Novartis».

Η οργή του εντάθηκε όταν ο  Πρωθυπουργός κάλεσε στη Βουλή τον Αλέξη Τσίπρα «να ζητήσει συγγνώμη» από τον Παν. Πικραμένο, αλλά όχι και από τον ίδιο.

«Ο Μεσσήνιος ιντριγκαδόρος»

Όσοι γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα διατείνονται ότι ο πραγματικός λόγος της εναντίωσης Σαμαρά στον  Κυριάκο Μητσοτάκη είναι ότι δεν προτάθηκε για μέλος της Κομισιόν- στην οποία θεωρούσε ότι ήταν εύκολο να οριστεί αντιπρόεδρος.

Ο πρώην Πρωθυπουργός φέρεται να ζητάει ως αντάλλαγμα για την παράλειψη της αποστολής του στο Μπερλεμόντ -για την οποία λένε άνθρωποί του είχε λάβει διαβεβαιώσεις- την πρότασή του για την προεδρία της Δημοκρατίας.

Το τελευταίο κατά τους γνωρίζοντες αποκλείεται κατηγορηματικά. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης-πέραν της διαφαινόμενης,  ούτως ή άλλως, μετεκλογικής επιλογής του να πάρει αποστάσεις από το σύστημα Σαμαρά-  δεν θα μπορούσε ποτέ να προτείνει για αρχηγό του ελληνικού κράτους κάποιον που επιμένει ότι «η Μακεδονία είναι μια και είναι ελληνική».

Επιπροσθέτως, θα ήταν μια στενά κομματική υποψηφιότητα που όχι μόνο δεν θα εξασφάλιζε   την επιδιωκόμενη συναίνεση, αλλά θα προκαλούσε και αντιδράσεις στο εσωτερικό της ΝΔ.

Παράγοντες της ΝΔ δεν κρύβουν την εκτίμησή τους ότι με ενδεχόμενη εγκατάσταση του στο Προεδρικό Μέγαρο ο Σαμαράς θα  λειτουργούσε ως… δεύτερος πόλος διακυβέρνησης και συνεπώς θα δημιουργούνταν συνθήκες για πολιτειακή κρίση ανά πάσα στιγμή.

Επιπλέον, διακρίνουν ότι η απόσταση του Πρωθυπουργού από τον αποκαλούμενο «Μεσσήνιο ιντριγκαδόρο» -που τον συνέδραμε την ανάληψη της ηγεσία στη ΝΔ-  υποδηλώνει και την άρνηση του να επιδοθεί σε «κυνήγι μέχρι το τέλος» του πρώην πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και υπουργών του, όπως αξιώνει ο Σαμαράς.

Ο Κυρ. Μητσοτάκης φέρεται να λαμβάνει υπόψη του το ιστορικό λάθος του πατέρα του το 1989 με τη δίωξη του Ανδρέα Παπανδρέου -παρότι τότε το σκάνδαλο Κοσκωτά που αξιοποιήθηκε ήταν υπαρκτό.

Όπως έχει εξομολογηθεί σε συνομιλητές του, στις προθέσεις του είναι να δημιουργήσει διόδους επικοινωνίας με τον Αλέξη Τσίπρα ως αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Εν αντιθέσει με τον Σαμαρά που τον είχε αποκλείσει όταν βρίσκονταν στους ίδιους ρόλους.

Εφόσον οριστικοποιηθεί ο αποκλεισμός του από την προεδρία της Δημοκρατίας, ο Αντώνης Σαμαράς «είναι ικανός» κατά την διατύπωση προσώπου που γνωρίζει τις κινήσεις του, – και κατ’ άλλους «είναι αποφασισμένος»– να διασπάσει πάλι τη ΝΔ.

Με πρόσχημα τις Πρέσπες ή κάτι άλλο θα αποχωρήσει με ομάδα βουλευτών και θα δημιουργήσει δικό του κόμμα, έστω και αν  αυτό οδηγήσει σε ανατροπή τη κυβέρνησης.

Άλλωστε πολλά στελέχη της ΝΔ λένε ότι η ο φόβος της διάσπασης και της δημιουργίας κόμματος Σαμαρά δεν είναι καινούργιος: ανάγκασε τον Κυριάκο Μητσοτάκη, όταν βρισκόταν στην αντιπολίτευση, να εγκαταλείψει παλαιότερες θέσεις του για το Μακεδονικό και να εναντιωθεί στη Συμφωνία  των Πρεσπών, υποστηρίζοντας τα συλλαλητήρια των ακραίων που «προκάλεσε» ο Σαμαράς,

Ως τον ανασχηματισμό

Ενώ οι πληροφορίες για την «εκδίκηση Σαμαρά» με νέα αποστασία πυκνώνουν,  δεν λείπουν στη ΝΔ και όσοι θεωρούν ότι αυτά θα μείνουν απλώς απειλές για άσκηση πίεσης. Π.χ. κορυφαίος πολιτικός του χώρου που τον γνωρίζει καλά σημειώνει ότι «δεν θα κάνει τίποτε» και αμφιβάλλει αν υπάρχουν βουλευτές που θα τον ακολουθούσαν σε μια τέτοια ενέργεια.

Αυτό είναι ίσως το κρίσιμο στοιχείο σ’ αυτή την υπόθεση. Κατά τις εκτιμήσεις παραγόντων της ΝΔ στη νέα Βουλή στο «κλίμα Σαμαρά» κινούνται 15-20 μέλη της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Ωστόσο οι ίδιοι αμφιβάλλουν αν σε μια νέα απόπειρα διάσπασης εκ μέρους του θα τον ακολουθούσαν περισσότεροι από 2-3, ειδικά αν πρόκειται να ανατραπεί η κυβέρνηση. Και υπενθυμίζουν ότι το 1993 από τους 75 βουλευτές που είχαν εκδηλωθεί υπέρ του, ο αριθμός όσων τον ακολούθησαν τελικά ήταν μονοψήφιος.

Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι αναφερόμενοι στις πληροφορίες από ανθρώπους του Σαμαρά ότι «υπάρχουν τουλάχιστο δέκα αποφασισμένοι» σχολιάζουν με νόημα: «Υπάρχουν μέχρι τον επόμενο ανασχηματισμό».