Του Ιωάννη Δαμίγου
Όσες συμφωνίες υπεγράφησαν με Αγγλοσάξονες, στο τέλος αυτοί τις παραβίασαν. Πρόσφατες ιστορικά κουλτούρες, από τις οποίες εξέλειπαν από την αρχή, ήθος, δίκαιο, αξίες και αρχές, στην υπηρεσία ανάδειξης της ζωής του ανθρώπου, κατέφυγαν στην στυγνή εκμεταλλευτική πολιτική της αποικιοκρατίας. Αναδείχθηκαν σε σταυροφόρους της βίας και του αίματος, προκειμένου μέσω αυτών να κατακτήσουν την ηγεμονία του πλανήτη.
Χωρίς αντίπαλο δέος οι ΗΠΑ, εδώ και κάποιες δεκαετίες, και πάντα με αδιαμφισβήτητη την στρατιωτική υπεροχή, κυριαρχούν και επιβάλουν τις συμφεροντολογικές των απαιτήσεις, ειδικότερα τελευταία, με φασιστικό ξεδιάντροπο τρόπο. Χωρίς διπλωματία, άνευ συζητήσεων και κόντρα στο διεθνές πεθαμένο δίκαιο, απάγουν και τρομοκρατούν κυβερνήσεις, όχι μόνο στο “Δυτικό ημισφαίριο” όπως θρασύτατα εννοούν ως ιδιόκτητο οικόπεδο, αλλά όπου αυτοί κρίνουν ως πατριωτικό των συμφέρον. Παρατηρητές, μέχρι στιγμής, τόσο η Κίνα όσο και η Ρωσία, είδαν να χάνεται έτσι απλά και αιφνίδια η “σύμμαχος” και προμηθεύτριά των σε πετρέλαιο και όχι μόνο, Βενεζουέλα. Μόλις δυο ημέρες πριν την απαγωγή του Νικολάς Μαδούρο, οι Κινέζοι είχαν μαζί του συνάντηση, για να συζητήσουν την εξασφάλιση της προμήθειας, στην οποία έχουν κάνει και επενδύσεις κάποιων δις, όπως και οι Ρώσοι. Από τις δηλώσεις της νέας προέδρου της Βενεζουέλας, προκύπτει πως χάθηκε αυτή η πολύ σημαντική πηγή, αλλά και η γεωστρατηγική της θέση, καθώς η Ροντρίγκες, μίλησε για ανάγκη ισορροπιών! Άργησαν να “επέμβουν” δημοσιονομικά, βοηθώντας την Βενεζουέλα να ξεπεράσει οικονομικά προβλήματα, ευρισκόμενη σε αποκλεισμό από την Δύση. Άφησαν απροστάτευτο τον Μαδούρο, που τελικά ήταν αυτός μόνο ο στόχος, μια και είχε αμφισβητήσει το δολάριο. Δηλαδή, δεν ενδιαφέρθηκαν καθόλου, για κάποιο τυπικό έστω ιδεολογικό υπόβαθρο, μα κινήθηκαν καθαρά και μόνο για συμφέρον κέρδους. Την ίδια τακτική ακολουθούν και προς το Ιράν! Άφησαν τα οικονομικά προβλήματα να γιγαντώνονται, καθώς και εδώ δυναστεύει ο Δυτικός αποκλεισμός, που δεν έχασε την ευκαιρία να υποκινήσει τις διαμαρτυρίες (ακόμα και το Ισραήλ) και να τις μετατρέψει σε εκατόμβες θυμάτων. Όποιον αργεί, τον προλαβαίνουν οι άλλοι!
Και εδώ το Ιράν, αποτελεί τον τελευταίο ισχυρό σύμμαχο Κίνας και Ρωσίας στην Μέση Ανατολή. Δεν αποτελεί όμως μόνο έναν σύμμαχο και προμηθευτή των, μα είναι και ένα σημαντικό μέλος των BRICS, που έτσι και χαθεί θα επιφέρει ένα ακόμα σοβαρό πλήγμα στην ένωση που αδρανεί. Χάνονται οι ελπίδες για ισορροπία, όπως χάνεται και ο αγώνας για την αποδολαροποίηση που είχαν οραματιστεί. Και αυτό συμβαίνει λίγο πριν την ολοκλήρωση, που θα έφερνε το τέλος του κυρίαρχου αποθηκευτικού νομίσματος, που από αυτό εξαρτάται κατά πολύ η αντοχή και παραμονή των ΗΠΑ στην θέση υπερδύναμης. Την επίκαιρη τελευταία στιγμή, και μετά την ολιγωρία πειστικής απάντησης των Κινέζων και Ρώσων, φαίνεται να σώζουν οι ΗΠΑ το γόητρό των. Ίσως δεν υπήρξε κατά το παρελθόν, πιο δυσχερής οικονομική θέση, από αυτήν την σημερινή. Αν είχαν συμφωνήσει, ποιος ξέρει, έχασαν. Αν ωστόσο, δεν είχαν έρθει σε συμφωνία, τότε και πάλι έχασαν, ως αργοπορημένοι. Άγνωστο, αν κάνουν κάποια θεαματική κίνηση απόκρουσης ή σοβαρής έμπρακτης απειλής, την ύστατη στιγμή.