Γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος
Ο Καβάφης ταιριάζει όλο και περισσότερο στο ΠΑΣΟΚ: “Τη μια μονότονη ημέρα, άλλη μονότονη απαράλλαχτη ακολουθεί…” Ή: “Τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει, τι γρήγορα που τα σβυστά κεριά πληθαίνουν”. Και το πιο επίκαιρο: “Βλάπτουν και οι τρεις τους την Συρία το ίδιο…”.
Εν προκειμένω είναι δύο. Αμφότεροι εξωκοινοβουλευτικοί, αποτυχόντες στη κούρσα για την ηγεσία, χωρίς απήχηση στον κομματικό ιστό, αλλά εγωκεντρικοί και φιλόδοξοι.
Ο Χάρης Δούκας -αυτοξιολογούμενος ως βιονικός, ώστε να εκτελεί ταυτόχρονα καθήκοντα δημάρχου Αθηναίων και αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης- είχε μια εσωκομματική επιτυχία:
Το πρόσφατο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ υιοθέτησε την πρότασή του για αποκλεισμό της μετεκλογικής συνεργασίας με τη ΝΔ. Συμβατό με την ιστορική φυσιογνωμία του κομματος.
Ο δήμαρχος ωστόσο επιχείρησε να το ξεχειλώσει, αναδεικνύοντας από τώρα το ενδεχόμενο συνεργασίας με τον Τσίπρα, με εκλογική σύμπραξη σε ενδεχόμενες επαναληπτικές εκλογές.
Χωρίς καν ο αρχηγός της νεόκοπης ΕΛΑΣ να έχει εκδηλώσει αντίστοιχες διαθέσεις…
Παρότι, αν το ΠΑΣΟΚ έπρεπε να αναζητήσει συνεργασίες το ΠΑΣΟΚ, ευλόγως θα στρεφόταν σε όμορες δυνάμεις , η σπουδή του δεν καλύπτεται από την συνεδριακή απόφαση.
Η οποία όμως ισχύει στο ακέραιο και όποιος την αμφισβητεί βρίσκεται εκτός γραμμής.
Αν το κάνει ο ευρωβουλευτής Νίκος Παπανδρέου, δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Έχει όμως όταν η αμφισβήτηση εκδηλώνεται από μέλος της “ηγετικής ομάδας”, που είχε διεκδικήσει την ηγεσία και είναι αρμόδια για τον “πολιτικό σχεδιασμό”.
Ο σκορπιός κια η φύση του
Η κυρία Αννα Διαμαντοπούλου αντιδρά θυμίζοντας το ανέκδοτο με τον σκορπιό, που δεν μπορεί να αποφύγει τη… φύση του.
Σε μια περίοδο που οι “πρωτοκλασάτοι” του ΠΑΣΟΚ όφειλαν να μετράνε τα λόγια τους, επιτέθηκε με απρέπεια στον Δούκα, επειδή “δεν θα μπορούσε να φανταστεί πιο γελοία προσέγγιση».
Με αυτό το άλλοθι εκδήλωσε πάλι τις προτιμήσεις της προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη και την κυβέρνησή του.
Τον έχει χαρακτηρίσει ήδη “καλό Πρωθυπουργό”. Τώρα του έδωσε νέα εύσημα: “Αυτά τα χρόνια είναι καλά τα δημοσιονομικά μας και στο εξωτερικό είναι πολύ καλή η αποδοχή της χώρας”. Τι άλλο χρειάζεται ένας Πρωθυπουργός από την …αντιπολίτευση;
Ή αλλιώς, τι είδους αντιπολίτευση κάνει το ΠΑΣΟΚ όταν στελέχη του εξυμνούν τον Μητσοτάκη, τους υπουργούς και την πολιτική του;
Επειδή δεν άρχισε ο Δούκας χειρών αδίκων, ο Ανδρουλάκης βρίσκεται ξανά με το “πρόβλημα Δίαμαντοπούλου” στα χέρια. Ίσως περισσότερο από τότε που διατυμπάνιζε ότι “έχει πρόβλημα η εικόνα του”.
Η κυρία, με καταιγιστική επικοινωνιακή παρουσία, προσπαθεί να εμφανιστεί, πάνω από τον ίδιο. Ως θεσμός του ΠΑΣΟΚ, παρότι το εγκατέλειψε στα δύσκολα, επιχείρησε να στήσει κόμμα εναντίον του και φλέρταρε με το σύστημα Μητσοτάκη- με αμοιβαία καλή γνώμη για τον… ΄Αδωνι!.
Με “άκρες” στο μιντιακό σύστημα και υποβοηθουμένη από το προσωπικό της “Δίκτυο” και μια διαδικτυακή ομάδα “φίλων της”, υπερίπταται του ΠΑΣΟΚ και προκαταλαμβάνει τις επιλογές του.
Ο “επιτυχημένος” Μητσοτάκης
Είναι έμπειρη και ήξερε τι θα ακολουθήσει την προσβλητική επίθεσή της στον δήμαρχο. Το θέμα είναι αν πρόεδρός του της έχει εξηγήσει ποιου κόμματος στέλεχος είναι: πλην της συνεδριακής δέσμευσης, νοείται το κεντροαριστερό ΠΑΣΟΚ να συμπράξει με τη σημερινή Δεξιά; Ή να δίνει πόντους στη ΝΔ, της οποίας ηγείται ο Μητσοτάκης η ΕΥΠ οποίου τον παρακολουθούσε;
Αν αρχίσουν από τη Χαρ. Τρικούπη να του δίνουν συγχωροχάρτια, ο Τσίπρας θα τους στείλει λουλούδια και δεν υπάρχει λόγος να πάνε στις εκλογές… Και πάντως δεν είναι βέβαιο ότι θα φτάσει ως τις κάλπες ο Ανδρουλάκης.
Δεν είναι δυνατόν να επιτρέπει κατάργηση του συνεδρίου, πόλωση με τα όμορα δημοκρατικά κόμματα και προαναγγελία συγκυβέρνησης με τον “επιτυχημένο στα δημοσιονομικά” Μητσοτάκη στον οποίο αναγνωρίζει ότι αναβάθμισε διεθνώς τη χώρα -όταν τη κατέστησε δακτυλοδεικτούμενη και ουραγό…
Αν ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν την αποκαθηλώσει, τουλάχιστον, από το κομματικό ρετιρέ με αφαίρεση της αρμοδιότητας για τον πολιτικο σχεδιασμό που της έδωσε απερίσκεπτα, καλύτερα να στείλει από τώρα τα κλειδιά του κόμματος στον Μητσοτάκη….
