Γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος
Της επέτρεψαν να συμπεριφέρεται σαν… πρωθυπουργός της Ευρώπης —αν όχι σαν αυτοκράτειρα— και να κατασκευάζει χαρτοφυλάκια χωρίς περιεχόμενο για τους υπερφίαλους… αντισοβιετικούς Κάλας και Κουμπίλιους.
Ο χθεσινός τίτλος στο iEidiseis.gr τα λέει όλα: «Ο Κόστα πήρε τηλέφωνο το Κρεμλίνο – Η ΕΕ ζητάει δίαυλο επικοινωνίας με τον Πούτιν για το τέλος του πολέμου στην Ουκρανία».
Παρ’ ότι σε ένα άλλο επίπεδο η σύνοδος των G7 ανανέωσε την υποστήριξη στο Κίεβο, η πρωτοβουλία του Πορτογάλου προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου είναι το πρώτο καλό νέο από την κοινοτική Ευρώπη: αλλάζει «γραμμή», τέσσερα χρόνια μετά την αυτοκαταστροφική διολίσθηση σε έναν πόλεμο που δεν ήταν δικός της.
Η στήριξη της Ουκρανίας στην παράνομη εισβολή από τη Ρωσία τον Φεβρουάριο του 2022 έκρυβε την παγίδα που έστησαν οι Αμερικανοί του Μπάιντεν: πολεμική αναμέτρηση με τους Ρώσους δι’ αντιπροσώπων.
Το διεφθαρμένο καθεστώς Ζελένσκι, προκρίνοντας την ένταξη στο ΝΑΤΟ, έδωσε συνειδητά την αφορμή που αναζητούσε ο Πούτιν για να παραβιάσει το διεθνές Δίκαιο, και ακολούθησε η αιματοχυσία που συνεχίζεται.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση βρέθηκε σε δίλημμα: να επιστρέψει στη διπλωματική δεξιοτεχνία του γαλλογερμανικού άξονα επί Μέρκελ, Σαρκοζί και των προκατόχων τους, ή να μετατραπεί σε πολεμικό βραχίονα του ΝΑΤΟ, καταλύοντας το όραμα για μια πολιτική «Ευρώπη από το Γιβραλτάρ ως τα Ουράλια»;
Μικρονοϊκές ηγεσίες —εξαρτημένες από τον αμερικανικό παράγοντα και συμφέροντα πολυεθνικών επιχειρήσεων— κηρύσσοντας τον πόλεμο στη Ρωσία με ιλιγγιώδη στρατιωτική συνδρομή στον Ζελένσκι, κατέστρεψαν τις ευρωπαϊκές οικονομίες.
Σολτς, Μερτς και Μακρόν έβαλαν στην παρέα και την αντιευρωπαϊκή Βρετανία του Στάρμερ και οδήγησαν σε αφαίμαξη την Ευρώπη.
Όταν οι Αμερικανοί άλλαξαν πολιτική, διά του Τραμπ, βρέθηκαν στο έλεος των λαθών τους. Αλλά αντί να επανεξετάσουν τα πράγματα, άρχισαν τους τυχοδιωκτισμούς για «συγκρότηση ευρωστρατού» και υπερεξοπλισμό για να «αναχαιτιστεί η επίθεση της Ρωσίας», που δεν προκύπτει από πουθενά.
Οι επιλογές τους αφαιρούν πόρους από τους ευρωπαϊκούς λαούς και επιβαρύνουν με δανεισμό τις χώρες-μέλη. Για να χρηματοδοτηθεί η πολεμική βιομηχανία τους και να μειωθούν οι ζημιές από την άκριτη πλειοδοσία στον πόλεμο.
Πραγματικός ευρωπαϊκός στρατός, κοινή εξωτερική πολιτική και κοινή Άμυνα δεν μπορούν να υπάρξουν, γιατί απλούστατα καμία χώρα δεν έχει εκχωρήσει αντίστοιχες αρμοδιότητες στο κοινοτικό κέντρο.
Αυτά θα ήταν στοιχεία της ομόσπονδης Ευρώπης, την οποία όμως εγκατέλειψαν ως στόχο και προωθούν τον επανεξοπλισμό της Γερμανίας, παρά την ανατριχιαστική ανάκαμψη της ναζιστικής ακροδεξιάς.
Αυτή η τυφλή πολιτική συνδυάστηκε με την ανανέωση της θητείας της αποτυχημένης —και ελεγχόμενης για διαφθορά— Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, προς βλάβη της Κομισιόν, που αποδιαρθρώθηκε.
Της επέτρεψαν να συμπεριφέρεται σαν… πρωθυπουργός της Ευρώπης —αν όχι σαν αυτοκράτειρα— και να κατασκευάζει χαρτοφυλάκια χωρίς περιεχόμενο για τους υπερφίαλους… αντισοβιετικούς Κάλας και Κουμπίλιους.
Χωρίς δισταγμό έστησε το φιάσκο της δήθεν ένταξης της Ουκρανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ όλοι γνωρίζουν ότι δεν έχει τις προϋποθέσεις. Και τώρα ο Μερτς το ευτελίζει, πλασάροντας κάτι σαν εικονική ένταξη, χωρίς ρόλο και ψήφο.
Ζητώντας ο Κόστα «συνομιλίες με τη Ρωσία για να αντιμετωπίσουμε τα κοινά μας ζητήματα ασφάλειας», κηρύσσει την επιστροφή στη ρεαλιστική πολιτική της Μέρκελ και των ηγεσιών της εποχής της.
Όταν οι Βρυξέλλες προωθούσαν τη στρατηγική σχέση με τη Ρωσία, αρχίζοντας από την ενεργειακή συνεργασία και με τελικό στόχο την ενσωμάτωση στο κοινοτικό σύστημα.
Η ευρωπαϊκή αναδίπλωση είναι ασύμβατη με την παραμονή της ασύδοτης Γερμανίδας και εφόσον προσχωρήσει αναμένεται αποβολή της από τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων.
Το τέλος αυτής της σκοτεινής εποχής θα επαναφέρει την Ευρωπαϊκή Ένωση στην ιδρυτική τροχιά της.
ΑΠΟ ΤΟ IEIDISEIS.GR
