Του Βασίλη Κόκκα
” Αρκεί. Χτύπα τήν θλίψη καταγής.
Καί πέταξε τό μαράζι στά σκουπίδια.
Πρέπει νά πολεμήσης νά χαρής
Κι ακόμα νά χαρής.
Κι όχι νά πίνης ξύδι- όποιος κι άν σ’τό δίνει.
Τώρα σού πρέπει μέλι κ’ένα ποτήρι γιομάτο
” δέν μέ μέλλει”
Ορθό- κοφτό σάν βλύσμα κραυγής γλάρου
Πρέπει νά γυμνωθής
Κι άν στολιστής νά στολιστής μέ αχάτη.
Πρέπει να νιώσης όλες τίς ηδονές
πού σέ τραβάνε
Μά πρώτα πρέπει ν’ ανασάνης εμπρός
στόν ήλιο
Κι αφου λυτρώσεις στήν ψυχή σου
τόν οίστρο τού βαρβάρου
Έβγα στόν δρόμο.
Κ’εκεί,
Πρό πάντων,
Μή φοβηθείς τό πάτημα σου.”
ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ
Οί πολιτικοί βγάζουν τά πρός τό ζήν χρησιμοποιώντας λέξεις αλλά ή φήμη πού τούς συνοδεύει διαμορφώνεται τελικά από τίς πράξεις τους. Ό Γκαίτε αιχμαλώτισε τήν ιδέα αυτή κατά τρόπο ιδεώδη,όταν έβαλε τόν Φάουστ νά αλλάξει τά λόγια τού Ευαγγελίου καί νά διακηρύξει πανηγυρικά ” am Anfang war die Tat”, δηλαδή έν αρχή ήν ή Πράξη καί όχι ό Λόγος!!!
Είναι πολύ κρίμα πού ό Κ.Μητσοτάκης ουδόλως φαίνεται νά συμμερίζεται αυτήν τήν αντίληψη καί καθ’ έξιν αυτοικανοποιείται μέ επικοινωνιακά τεχνάσματα πού προβάλλουν μία εικονική πραγματικότητα καί αποκρύπτουν μέ φτηνό τρόπο κραυγαλέες διαχειριστικές ανεπάρκειες, συστηματικά φαινόμενα κακοδιαχείρισης καί εκτεταμένης διαφθοράς. Αρέσκεται σέ μία προπαγάνδα πού υποκρύπτει μεγάλη περιφρόνηση γιά τό κράτος δικαίου αλλά καί τίς ανάγκες τών απλών καθημερινών ανθρώπων.
Ό πρωθυπουργός συστηματικά αποποιείται τήν ευθύνη γιά κάθε σοβαρό ζήτημα πού προκύπτει στόν τόπο! Έφτασε στό σημείο νά ….. πανηγυρίζει πάνω στά ερείπια τής διαφθοράς(ΟΠΕΚΕΠΕ),τήν ώρα πού βουλευτές τής ΝΔ καί κορυφαία στελέχη παραπέμπονται σέ δίκη μέ κατηγορίες γιά ηθική αυτουργία σέ απιστία καί παράνομη διαχείριση ευρωπαικών κονδυλίων! Σέ λίγο θά ζητήσει καί τά ρέστα….
Κάποιοι ίσως μού θυμίσετε τί έλεγε ό Ζορμπάς στόν Καζαντζάκη: ” Αφεντικό, μήν ζητάς καλλιγραφία από τής μυλωνούς τόν κώλο”….. ΟΧΙ,δέν είναι έτσι! Δέν έχουμε τό δικαίωμα νά κάνουμε άλλο τούς υπνοβάτες.
Κανένας πολίτης δέν είναι υποχρεωμένος νά σιωπά,μόνο καί μόνο επειδή κάποιοι επέλεξαν να μετατρέψουν τό πολιτικό αξίωμα σέ επάγγελμα εξαπάτησης τών ψηφοφόρων καί σέ ασπίδα ασυλίας αντί γιά πεδίο ευθύνης.
Άς προσπαθήσουμε νά ξαναβρούμε τή συλλογική μας ψυχή! Άς σταματήσουμε νά συμβιβαζόμαστε μοιρολατρικά μέ τά όσα αδιανόητα συμβαίνουν.Γιά πόσο ακόμα θά ακούμε αυτούς πού μάς προτρέπουν νά συνεχίσουμε νά σπάμε τά θερμόμετρα,γιά νά μή μετρήσουμε τόν πυρετό μας; Πρό πάντων,άς μή φοβηθούμε τό πάτημα μας κατά πως μάς προτρέπει καί ό ποιητής. Καί νά σταματήσουμε νά ….πίνουμε ξύδι,όποιος κι άν μάς τό δίνει.