Τρίτη 23 Οκτωβρίου 2018 Βρείτε μας στο FacebookΒρείτε μας στο GooglePlus

Ένας νυχτερινός περίπατος στην πόλη μου

Γράφει ο Χρήστος Γκίμτσας

Πέμπτη. Ώρα: 8.00μ.μ. Τα κεντρικά δελτία ειδήσεων  ασχολούνται με τον απόηχο του συλλαλητηρίου της Θεσσαλονίκης, τα παρασκήνια των συζητήσεων του Νταβός, και με προκαταβολικές αναλύσεις του επικείμενου συλλαλητηρίου των  Αθηνών.

Αλληλογρονθοκοπούμενες πληροφορίες, και εμείς, ένας ολόκληρος λαός να βιώνουμε ένα διχασμό  μπροστά στις οθόνες.

Από την μία, εκείνοι που πήγαν στο συλλαλητήριο, και από την άλλη εκείνοι που το παρακολουθούσαν από τα μπαλκόνια τους και την  tv, κουνώντας το κεφάλι τους, αμφισβητώντας τα δρώμενα στην παραλία της Θεσσαλονίκης.

Ώρα 8.30 μμ. Έκλεισα την τηλεόραση και βγήκα στην Απόλλωνος*. Οι πολύχρωμες διακοσμητικές ομπρέλες του δρόμου, λικνίζονταν στο βραδινό βοριαδάκι , λες και με χαιρετούσαν. Ένα μόνο άνθρωπο συνάντησα μέσα στην νύχτα, και αυτός  έψαχνε για διανυχτερεύον φαρμακείο.

Το πρόβλημα των Σκοπίων δεν  είναι  απλώς σοβαρό, είναι Εθνικό , και εμείς διχασμένοι και αναποφάσιστοι  μπροστά του, σκέφτηκα.

Αλλά τι περιμένεις από τον λαό; Εδώ είναι διχασμένοι οι σοβαροί, υποτίθεται, του Έθνους!

Δες τους Μητροπολίτες: Άλλοι κρεμασμένοι στα κάγκελα σαν συγκαλυμμένοι χούλιγκαν, να διαδηλώνουν ότι η Μακεδονία είναι μία και αυτή, Ελληνική, και άλλοι οι πιο συνετοί , να δηλώνουν πως το πρόβλημα και η λύση του, δεν είναι υπόθεση της εκκλησίας, αλλά της πολιτείας.

«Ποιας πολιτείας, απάντησε ο εαυτός μου από μέσα . Εδώ βλέπεις συγκυβερνητικούς βουλευτές  να συμμετέχουν στο συλλαλητήριο, αντιπολιτευόμενοι την κυβέρνηση που υποτίθεται ότι στηρίζουν. Άσε που ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ως γνήσιος Πόντιος Πιλάτος, δήλωσε πως οι βουλευτές του είναι ελεύθεροι να πάνε, όσοι  θέλουν, στα συλλαλητήρια.

Και  αρκετοί πήγαν, παριστάνοντας τους θεματοφύλακες του προαιώνιου πατριωτισμού των Ελλήνων. Αλλά μην τους πιστεύεις όλους αυτούς, μου απάντησε πάλι ο εαυτός μου. Γιατί υπάρχουν και εκείνοι που κάνουν πολιτική επένδυση.  Μπορεί όμως ανάμεσά τους να βρίσκονται και κάποιοι που να νοιώθουν πατριώτες και   πιστεύουν σ’ αυτό που κάνουν. Μπορεί…

Ώρα  8.45μ,μ. Φτάνοντας στο τέρμα του δρόμου,  αποφάσισα να καθίσω κάπου. Έστριψα αριστερά,  και άραξα στο πρώτο καφέ της Ασληπιου * που εκείνη την  ώρα ήταν σχεδόν άδεια.

Για καφεΐνη, ήταν αργά, και νωρίς για οινόπνευμα. Γι’ αυτό βολεύτηκα με ένα διπλό εσπρέσο, ντεκαφεινέ.

Τελικά ο διχασμός ,είναι πιο βαθύς, σκέφτηκα. Ποια Μακεδονία, και αυτή Ελληνική! Εδώ βγαίνουν περισπούδαστοι στην ιστορία, όπως και ο δήμαρχος της Θεσσαλονίκης και δηλώνουν δημόσια ότι η Μακεδονία ιστορικά και γεωγραφικά, είναι τριχοτομημένη  μεταξύ Ελλάδας, Βουλγαρίας και Σκοπίων. Και τι να πεις τώρα μετά απ’ αυτό, σ’ αυτούς που σκίζουν τα ρούχα τους επιμένοντας στην ελληνικότητα του χώρου, και το δηλώνουν καβάλα σε άλογα, στην παραλία του Λευκού Πύργου, ντυμένοι με αγωνιστικές στολές του περασμένου αιώνα!

Και καλά αυτοί που πιστεύουν σ’ αυτό που κάνουν. Είναι όμως μαζί τους και εκείνοι που επενδύουν στον εθνικό διχασμό, παριστάνοντας τους υπερπατριώτες, απειλώντας τους Σκοπιανούς με ‘’μολών λαβέ’’. Και κάπως έτσι ήλθε στο μυαλό μου, εκείνο που είπε κάποιος που δεν θυμάμαι το όνομά του. Πως ο πατριωτισμός και ο εθνικισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των άθλιων !

Μπορεί να είναι και έτσι…

Ωρα 9.00μ.μ. Πίνοντας  μία γουλιά καφέ και ξανακοίταξα την έρημη Ασκληπιού.

Και τι ήταν αυτό που μου είπε ένας φίλος μου προχθές;

«Κοίταξε, πολλοί απ’ αυτούς που διαδηλώνουν , κάθε τόσο στα Σκόπια πηγαίνουν. Φουλάρουν τα αυτοκίνητα τους με βενζίνη, ψωνίζουν στα σούπερ μάρκετ  τους , ακόμα, φτιάχνουν και τα δόντια τους εκεί, γιατί τα βρίσκουν φτηνότερα.  Και τα Σαββατοκύριακα πηγαίνουν και τζογάρουν στα εκεί καζίνα, χώρια η φτηνή γυναικεία συντροφιά…

»  Και άμα το καλοσκεφτείς , τα Σκόπια ελέγχονται οικονομικά από τις  Ελληνικές επενδύσεις που έχουν γίνει σ’ αυτή την χώρα, πέρα από  το λαθρεμπόριο που γίνεται μεταξύ Ελλήνων και Σκοπιανών…

Για ποια Μακεδονία μιλάμε τώρα…!

»Εντάξει, έχουμε την ιστορία μας  ως Έθνος, αλλά η ιστορία δεν έχει αποκλειστικότητα .Άλλωστε ο Μ. Αλέξανδρος έφτασε μέχρι τα βάθη της Περσίας. Άντε τώρα να πούμε και εμείς πως η Τεχεράνη είναι Ελληνική!»

«Μα η Ελλάδα κινδυνεύει από τόσους αλυτρωτισμούς. Όλοι γύρω μας κάτι  ζητάνε από εμάς, αντέτεινα .Άλλοι την Μακεδονία, άλλοι την μισή Ήπειρο, άλλοι τα νησιά μας . Κάτι πρέπει να κάνουμε!»

«Σκέψου πως όλα αυτά μπορεί  να μην είναι διαφορές μεταξύ των λαών, αλλά ‘’φυτίλια’’ που βάζουν αυτοί που έχουν ισχυρά συμφέροντα στην περιοχή.»

Άλλη άποψη και αυτή του φίλου μου , σκέφτηκα. Μπορεί να έχει και αυτός το δίκαιό του.

Αλλά μέσα σε τόσες διαφορετικές απόψεις, το ζητούμενο είναι η Εθνική Ομοψυχία. Και πώς θα βρεθεί; Εδώ ότι και να γίνει , οι μισοί είναι έτοιμοι να καταγγείλουν τους άλλους μισούς για προδότες!

Ώρα 9.30. Πλήρωσα και έφυγα. Είπα να περπατήσω λίγο μέσα στην ψύχρα, μήπως και  καθαρίσει ο νους μου.

Και το άλλο που άκουσα σε  κάποιο ραδιόφωνο, που το βάζεις; Όσοι βροντοφωνάζουν για την  Ελληνικότητα της Μακεδονίας,  εκεί στην σιγουράντζα της Θεσσαλονίκης, γιατί δεν οργανώνουν  και μία ανάλογη παράσταση και στα Ίμια, έτσι για να τρομάξουν οι απέναντι. Ή μήπως τα Ίμια δεν είναι Ελληνικά;

Γαμώτο, όσο το σκέφτομαι το πράγμα, τόσο νομίζω πως ζω μέσα σε τρελή και διχασμένη κοινωνία. Τι περιμένεις  όμως από την κοινωνία  που εδώ  και δυο  χρόνια  την δίχασαν  επισήμως με εκείνο το δημοψήφισμα του ‘’ναι ‘’ και του ’’όχι’’ και που τελικά το ‘’όχι ‘’ βγήκε ‘’ναι’’;  Περιμένεις τώρα  να μην διχαστεί με το ‘’Σκοπιανό’’;

Πέρασα την κεντρική γέφυρα, κοιτώντας τα ήρεμα νερά του Ληθαίου** που κυλούσαν από κάτω της, και θυμήθηκα πως ήταν ώρα να δειπνίσω.  Κατευθύνθηκα προς τις ταβέρνες της παλιάς πόλης. Προσπερνώντας ένα καφενείο,  κοντοστάθηκα, καθώς άκουσα από την τηλεόρασή  του, κάποιο τοπικό κανάλι να ανακοινώνει το κλείσιμο των δρόμων από τα τρακτέρ των αγροτών. Ηδη οι βασικοί κόμβοι των Τρικάλων της Καρδίτσας και της Λάρισας ήταν κάτω από τον έλεγχο των μπλόκων.
Εχουν και οι αγρότες τα δίκαιά τους , σκέφτηκα.

Σε λόγο όμως  θα έχουν τα δικά τους δίκαια και οι φορτηγατζήδες , οι νταλικέρηδες και οι υπόλοιποι αποκλεισμένοι Έλληνες. Άλλος διχασμός και αυτός!

Ώρα 10.00. στην ταβέρνα που άραξα, παράγγειλα και λίγο κρασί γιατί το σήκωνε το κρύο της βραδιάς. Μου έφεραν ένα εξαιρετικό μπρούσκο από το Καστράκι*.  Καθώς έπινα το πρώτο ποτήρι , σκέφτηκα να τηλεφωνήσω σε ένα φίλο μου ψυχίατρο και  να τον ρωτήσω αν η διπολική διαταραχή, εκτός από άτομα, αφορά και λαούς.

Ξαφνιάστηκε. «Γιατί ρωτάς;»

Του εξήγησα τα γεγονότα και  τις νυχτερινές  σκέψεις  που με απασχόλησαν.

«Είσαι βλάκας, μου απάντησε.  Για ποιους διχασμούς και  διπολικότητες μιλάς. Απλά λαός ανημέρωτος και αμόρφωτος είμαστε και συμπεριφερόμαστε έτσι. Κανένας δεν μας  δίδαξε την πραγματική μας ιστορία και ούτε μας ενημέρωσε για τα συμφέροντα  της Αμερικής, της Ευρώπης, της Ρωσίας  και  της Τουρκίας στην περιοχή. Ούτε καν τι θέλουμε εμείς σαν λαός, δεν ξέρουμε. Οπότε τι συμπεριφορά περιμένεις; Ό,τι νομίζει ο καθένας κάνει μέσα στην τύφλα του.

Και αυτός, δίκαιο  έχει, σκέφτηκα κλείνοντας το τηλέφωνο και συνέχισα να πίνω το κρασί μου.

Τελικά το μόνο σίγουρο είναι, πως εκεί στο Καστράκι* της Καλαμπάκας ξέρουν να κάνουν καλό  κρασί.

Ο Xρ. Γκίμτσας είναι συγγραφέας και γιατρός [email protected]

Y.Γ.  (*) Οδοί  και  περιοχές , των Τρικάλων, όπου ζει ο συγγραφέας του άρθρου.
(**) Ληθαίος: Παραπόταμος του Πηνειού, που διασχίζει τα Τρίκαλα