Του Γιάννη Πανούση
…και από τις ήττες μας σηκώνονται αετοί
μακριά,πολύ μακριά από εκεί
που η ηθική και οι ρήτορες αλληλοαγνοούνται
Νίκος Φωτόπουλος,Ουτοπίες ελαχίστου μέλλοντος
Πολύς λόγος,και περισσότερος αχός,γίνεται τελευταία για την περιβόητη Αριστερή Διακυβέρνηση,τη Δημοκρατική Συμμαχία για να φύγει η Δεξιά[ή μάλλον,’για να φύγει νύχτα ο Μητσοτάκης’,λες και ο Κ.Καραμανλής δεν ήταν και δεν είναι δεξιός ή ΄όποιος θέλει ‘να ρίξει’ εσωκομματικά τον Κ.Μητσοτάκη,δεν είναι εκπρόσωπος της Δεξιάς,αλλά σύμμαχος[;] του Μετώπου].
Μ’αυτά και μ’αυτά αναρωτιέμαι για το ποιός είναι σήμερα ο σοσιαλιστής πολιτικός αρχηγός που επιθυμεί να συνεργαστεί με το αριστερό συνονθύλευμα για ‘ν’αλλάξουν τον κόσμο’[sic]
Πόσο εύκολο κι εφικτό είναι να συνεννοηθείς με ιδεοληπτικούς που πιστεύουν ότι η Ιστορία είναι με το μέρος τους[όποια λάθη κι αν κάνουν],που δεν φέρουν καμμία ευθύνη για τ’ανομήματα των ‘ακραίων’ της παρέας τους,που ο δικαιωματισμός τους φτάνει μέχρι την πόρτα των φίλων τους,που η αντικανονικότητα συνιστά μέρος της ‘επαναστατικής γυμναστικής τους’,που δεν φείδονται σταλινικών πρακτικών για ν’απαλλαγούν από τους μη-ευχάριστους,στους οποίους η κομματική σκοπιμότητα κατισχύει της αλήθειας των γεγονότων
Μ’αυτή την ψευδο-Αριστερά ονειρεύεται να συμ-πράξει ο σοσιαλιστής ηγέτης; με την Αριστερά που εκφύλισε όλα τα ‘’ευ’’ του ηθικού ζητήματος σε ‘’άνευ’’ του κυβερνητικού αφηγήματος;
Το έχω ξαναγράψει,ως αξιολόγηση του έργου της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ
Η εύκολη Αριστερά των πολιτικών τρικ[εξαγγελίες,χάρες,παροχολογίες],η ευκίνητη Αριστερά των πολιτικών ελιγμών[με όλους κι εναντίον όλων δίχως αρχές],η ευμενής Αριστερά των πολιτικών[προσωπικών;] εκδουλεύσεων,η εύπιστη[;] Αριστερά των δήθεν πολιτικών ανοιγμάτων[κάτω από τις Γέφυρες],η ευπαθής Αριστερά της γκάφας και της αυτοδιάψευσης,η ευχάριστη Αριστερά π.χ σε Ρότσιλντ,Πάπα,ΝΑΤΟ και Τράμπ,η [δήθεν]ευσυγκίνητη Αριστερά για τα πάθη του λαού[με το κομμάτι κι αναλόγως της ιδιότητας του παθόντος],η ευάλωτη Αριστερά σε κόλακες και κόρακες,η ευπρόσδεκτη Αριστερά σε σαλόνια εφοπλιστών και επιχειρηματιών,η ευρηματική[sic] Αριστερά σε δικαιολογίες και συγκαλύψεις,η ευθυνοανεύθυνη Αριστερά που χρησιμοποίησε το νόμο περί ευθύνης υπουργών για να μη λογοδοτήσουν οι επίορκοι δικοί της[όπως άλλωστε επί χρόνια κάνει το ίδιο και η Δεξιά],η ευλαβική Αριστερά που έπαιζε ‘τον παπά’ με την Εκκλησία,η εύληπτη[sic] Αριστερά που ουδείς αντιλαμβάνεται ‘που το πήγαινε’,η ευάριθμη[;] Αριστερά που έδιωχνε τους αριστερούς για ν’αγκαλιάσει νεο-δεξιούς και αδέξιους,η εύθυμη Αριστερά με τα αστειάκια των non papers και τα χαζοχαρούμενα σποτάκια,η ευήθης Αριστερά που με τέτοια κόλπα πίστευε[και πιστεύει;] ότι θα κερδίσει τις εκλογές επειδή οι άλλοι είναι ‘δεξιοί’,η ευτυχής εντέλει Αριστερά που το μόνο που φαίνεται να την ενδιαφέρει είναι να επανεκλεγούν οι ίδιοι ευλύγιστοι ‘αριστεροί βουλευτές’,αναρωτιέμαι πως μπορεί να ενταχθεί
σε κόμμα Σοσιαλιστικής Δημοκρατικής Αριστεράς.
Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω εάν η αισιοδοξία είναι πάντοτε ‘επαναστατική’ ή εάν συνιστά –κατά Κούντερα- ‘το όπιο του λαού’.Μπορώ όμως να ισχυριστώ ότι Σοσιαλιστική Δημοκρατική Αριστερά αποτελεί σήμερα ένα θεμελιώδη πυλώνα της Δημοκρατίας,έναν κρίσιμο παράγοντα του Κοινοβουλευτισμού και μιά ισχυρή δύναμη ελπίδας μέσα στην κοινωνία.
Τον επαναπροσδιορισμό και την οριοθέτηση της πρώην πολύ-τιμης και πολύ-φερνης συνόλης Αριστεράς θ’αναζητήσουμε με αρνητικό τρόπο :τί, δηλαδή για εμάς τους υπέρμαχους της Σοσιαλιστικής Δημοκρατικής Αριστεράς ,‘’δεν μπορεί να είναι Αριστερά’ σήμερα,ώστε να είναι αδύνατη η συνεργασία.
-Δεν νοείται π.χ Αριστερά του τραμπουκισμού,του εξυπνακισμού,της εύκολης ατάκας,των κλισέ και της διγλωσσίας,της ψευτομαγκιάς,της κλωτσιάς από πίσω και της γροθιάς από μπρος.Αυτό το ‘είδος αριστερών αγωνιστών’δεν το θέλει κανείς,ούτε καν οι ίδιοι οι παραδοσιακοί αριστεροί των αγώνων,και κυρίως το απεχθάνεται η ελληνική κοινωνία στο σύνολό της,ανεξαρτήτως του ποιό κόμμα ψηφίζει ο καθένας.
Η Σοσιαλιστική Δημοκρατική Αριστερά
-πολεμάει τους πολιτικούς της αντιπάλους με τα οράματα,τις ιδέες και τα παραδείγματά της κι όχι με ύβρεις και δολοπλοκίες ή ύπουλες δολοφονίες χαρακτήρων
-δεν αμφισβητεί ,ούτε υπονομεύει τους θεσμούς της Δημοκρατίας,αλλά τους σέβεται,τους προστατεύει και τους βαθαίνει.
-δεν ασχημονεί κατά των διαφωνούντων με την πολιτική της ,αλλά αναζητεί συναινέσεις.
-δεν εξαγγέλει ‘μέτωπα’ κατά των άλλων,αλλά ελέγχει τους πολιτικούς της που δεν είχαν ‘καθαρό μέτωπο’[και χέρια]
-δεν εγκλωβίζει φθαρμένα πρόσωπα σε παλαιοκομματικά σχήματα συνεργασίας,αλλά απεγκλωβίζει νέες δυνάμεις προόδου και δημιουργίας.
-δεν συντηρεί ‘κυκλώματα εξουσίας’,με το πρόσχημα της ασπίδας απέναντι στα κυκλώματα των εχθρών,αλλά καταργεί κάθε υπόγεια συναλλαγή και διαπλοκή.
-δεν παραμορφώνει την Ιστορία για λόγους σκοπιμότητας,αλλά μορφώνει τους νέους για να διαβάζουν και να κατανοούν σωστά τα ιστορικά γεγονότα.
Το αποτύπωμα της Δημοκρατικής Σοσιαλιστικής Αριστεράς στην ελληνική κοινωνία και στις επικείμενες εκλογές του 2027 πρέπει να είναι καθαρό,αποκαθαρμένο από διχαστικές ιδεοληψίες και το αποτύπωμα στην πολιτική πρέπει να είναι ηθικό,αποδαιμονοποιημένο από εξαρχής αθώους κι από χέρι ενόχους.Η εποχή των επάρατων και των τεράτων ή και των ξενόδουλων έχει παρέλθει,ελπίζω ανεπιστρεπτί,και σε κάθε περίπτωση δεν έχει νόημα να επιχειρηματολογεί κάποιος με πολιτικά ξεπερασμένους όρους.Ούτε η Δεξιά,ούτε η Αριστερά είναι ίδιες όπως ήσαν το 1950,ή το 1974.
Το στοίχημα της Σοσιαλιστικής Δημοκρατικής Αριστεράς του μέλλοντος δεν είναι μόνο να κερδίσει τις εκλογές αλλά κυρίως ν’αποκαταστήσει το όνομά της μέσα από διαυγείς διαδικασίες αυτοκάθαρσης κι ανανέωσης,δηλαδή γνήσιου μετασχηματισμού.
Παλιά πρόσωπα σε νέους ρόλους και νέα πρόσωπα σε παλαιούς ρόλους δεν συγ-κινούν πλέον κανέναν
Ας το κατανοήσουν όλοι όσοι εξακολουθούν να πιστεύουν ότι το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ θα είναι παιχνίδι αλγορίθμων
ΥΓ.Είναι ιστορικά,θεωρητικά,πολιτικά και ιδεολογικά δυσχερές να κρίνουμε ποιές ‘συν-εταιριστικές’ κυβερνήσεις του πρόσφατου παρελθόντος[ΝΔ-ΚΚΕ-ΣΥΝ…ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ…ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ]είχαν χαρακτηριστικά ‘τερατογένεσης’ και προφανώς ποιά στοιχεία του παρόντος συγκλίνουν στην υιοθέτηση ή απόρριψη τέτοιων μορφωμάτων τρικέφαλης ηγεσίας ή διπολικής περίπτωσης Δόκτωρ Τζέκυλ και Μίστερ Χά’υ’ντ.Επειδή η απόσταση ανάμεσα στις μεταμορφώσεις και στις παραμορφώσεις είναι μικρή χρειάζεται ψυχραιμία στην αξιολόγηση παρόμοιων κινήσεων
ΥΓ2.Επειδή η βελτίωση της ζωής των πολιτών είναι αυτή που δικαιώνει τα οράματα κι όχι οι μυστικές συμφωνίες των ηγεσιών,επειδή η κοινωνική πραγματικότητα επιβραβεύει τις ιδέες κι όχι τις όποιες‘γραμμές’,επειδή ο εκδημοκρατισμός του συγκεντρωτισμού είναι αδύνατος,όσοι κομματικοί φορείς θα θελήσουν να συμμετάσχουν στο εγχείρημα μιάς διακομματικής διακυβέρνησης θα πρέπει προηγουμένως να έχουν αποβάλλει τα παλιά τους χαρακτηριστικά.Το αυτό ισχύει και για τους υποψήφιους της ‘άλλης πλευράς’
Συγκατοίκηση, συνεννόηση, κατανόηση, συνέργεια κομμάτων με υποβόσκουσα την ταξική πάλη όχι μόνο θα καταστεί αναποτελεσματική αλλά σε μεγάλο βαθμό θ’αποδειχτεί και επικίνδυνη.Το ζητούμενο για την Ελλάδα στη μετα-μετα-μεταπολιτευτική εποχή είναι η εθνική ακεραιότητα,η ασφάλεια και οι ελευθερίες, η κοινωνική δικαιοσύνη,η εμβάθυνση των δημοκρατικών θεσμών, η στήριξη των αδύναμων,η ισόρροπη ανάπτυξη και όχι βέβαια τα πειράματα νέων διχασμών ή τριχασμών.
