Γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος
Έμπειρος πολιτικός έλεγε πρόσφατα σε κοινωνική συναναστροφή ότι “αν θα πέσει ο Μητσοτάκης θα πέσει για τις υποκλοπές”.
Την επομένη, η πρώτη συνέντευξη του Γρηγόρη Δημητριάδη περιείχε τη φράση: “Στην υπόθεση των υποκλοπών εγώ ανέλαβα την πολιτική ευθύνη για να προστατέψω την κυβέρνηση, τις μυστικές υπηρεσίες, την παράταξή μου, αλλά πάνω από όλα την πατρίδα”.
Η έμφαση βρίσκεται στο πρώτο και σε απλή μετάφραση σημαίνει ότι η “υπόθεση υποκλοπών” δεν βαρύνει τον παραιτηθέντα. Τα υπόλοιπα είναι σαν το «νιάου» που ακούγεται στα κεραμίδια: το συγκεκριμένο σκάνδαλο είναι πρόβλημα του Πρωθυπουργού.
Η μόνη -και μάλλον μισή – απολογία του για παρακολούθηση πολιτικού προσώπου, άρχισε τέλειωσε με το “ήταν νόμιμο, αλλά ήταν λάθος” -που αφορούσε αποκλειστικά τον Νίκο Ανδρουλάκη.
Όταν ο σκάνδαλο αποδείχθηκε ευρύτερο -με αποκαλύψεις που επιβεβαίωσαν αρμόδιοι παράγοντες της Πολιτείας- προτίμησε να μείνει εκτεθειμένος, παρά να απαντήσει.
Πολύ πριν την γνωστή απόφαση του Πλημμελειοδικείου, η ανομολόγητη δικαιολογία ήταν ότι δεν βαρύνουν την κυβέρνηση οι παρακολουθήσεις από παράνομα λογισμικά ιδιωτών.
Αλλά όταν ο τότε αρχηγός της αξιωματικής Αντιπολίτευσης Αλέξης Τσίπρας τον ρώτησε στη Βουλή κατά πρόσωπο για δυο τουλάχιστον παρακολουθήσεις που έγιναν γνωστοί με συγκεκριμένους κωδικούς ως “στόχοι” της ΕΥΠ, απλώς … αποχώρησε.
Οι λόγοι που δεν μπήκε σ’ αυτή τη συζήτηση αναδείχθηκαν όταν διαπιστώθηκε ότι ένας μεγάλος αριθμός παρακολουθούμενων από το Predator είχαν «επισυνδεθεί» και από την ΕΥΠ.
Η απόφαση του απερχόμενου εισαγγελέα του Αρείου Πάγου να κρατήσει στο αρχείο την υπόθεση, εξουδετερώνοντας τις βλαβερές συνέπειες των αποφάσεων του δικαστή Ασκιανάκη προκάλεσε συλλογική καταγγελία σε βάρος του.
Αλλά για την κυβέρνηση υπήρξε ανακουφιστική. Το θέμα είναι αν θα κρατήσει για πολύ: το ΠΑΣΟΚ συντάχθηκε με τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης και την πόρτα της Βουλής θα περάσουν, διαδοχικά, ο διοικητής της ΕΥΠ και ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου.
Αν δεν ακολουθήσει κάποια ακραία κυβερνητική μεθόδευση- για την οποία θα χρειαστεί και συγκατάθεση του Νικήτα Κακλαμάνη, που δεν είναι εύκολη- ώστε να μην καταθέσουν, η εξέταση τους στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας θα είναι βασανιστική.
Ο προϊστάμενος της εθνικής αντικατασκοπίας έχει νομική θωράκιση να μην απαντήσει σε κρίσιμες ερωτήσεις, αλλά όχι και ο εισαγγελέας Τζαβέλας, καθώς τον βαρύνει και η κατακραυγή γιατι δεν αυτοεξαιρέθηκε, ενώ υπήρχε λόγος.
Το θέμα «έκλεισε» μια φορά από ένα αντεισαγγελέα του Άρειου Πάγου επί Αδειλίνη, άνοιξε από έναν πλημμελειοδίκη και ξανάκλεισε από τον διάδοχό της, που υπήρξε μάλλον απρόσεκτος.
Όσοι γνωρίζουν τον Τζαβέλα λένε ότι είναι σεμνός άνθρωπος και εξελίχθηκε κυρίως χάρη στην τυπολατρία του- που επιδείκνυε από άλλες βαθμίδες της σταδιοδρομίας του, πριν την πολιτική αλλαγή του 2019.
Σε κάθε περίπτωση η κλήτευση του σε μια «δύσκολη» Επιτροπή της Βουλής, ενδεχομένως θα συνδυαστεί με διαβεβαιώσεις της πλειοψηφίας της ότι θα έχει την προστασία της -ακόμη και αν αρνηθεί να προσέλθει.
Το χειρότερο για τον ίδιο θα είναι να την αποδεχθεί. Γιατί αυτό που θα κρίνεται την ώρα που θα τον ανακρίνει η Εθνική Αντιπροσωπεία θα ισοδυναμεί με την πιο δύσκολη απόφαση της σταδιοδρομίας του.
Από τη στάση του θα κριθεί αν θα επιβεβαιωθεί η πρόβλεψη του προαναφερθέντος πολιτικού για τον μοναδικό κίνδυνο που αντιμετωπίζει ο Πρωθυπουργός…
Για έναν δικαστικό λειτουργό αυτό είναι αδιάφορο. Προέχει η συνείδησή του.
