Γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος
Ζούμε στην «εποχή των τεράτων»- ήτοι στην περίοδο που, κατά τον Γκράμσι «το παλιό πεθαίνει και το καινούργιο δεν μπορεί να γεννηθεί». Μεγάλη συζήτηση- με τη δυσκολία να οριστεί ποιο είναι το παλιό και ποιο το καινούργιο.
Σίγουρα πάντως ζούμε στην εποχή της τερατολογίας στην πολιτική σκηνή.
Ο Μητσοτάκης ισχυρίζεται ότι επιδιώκει την αυτοδυναμία- που δεν μπορεί να εξασφαλίσει. Ο Ανδρουλάκης ότι πάει για «πρώτη θέση, έστω με μια ψήφο διαφορά» -που δεν φαίνεται ούτε με κιάλια.
Απο την τσιπραίικη ΕΛΑΣ, πριν κλείνουν βδομάδα στο κουρμπέτι, διατείνονται ότι ετοιμάζονται να κυβερνήσουν. Και στο γάμο του Καραγκιόζη νάτη νάτη και η, εν αναμονή, Πρωθυπουργός Μαρία Καρυστιανού.
Στην πολιτική η υπερβολή εξασφαλίζει, πρόσκαιρα, δημοσιότητα. Αλλά όταν δεν έχει όρια, καταλήγει σε ασυναρτησία.
Το 2024 ο, συμπαθέστατος, Χάρης Δούκας προτάθηκε από το ΠΑΣΟΚ για τη δημαρχία της Αθήνας, αλλά η υποψηφιότητά του δεν έδωσε καμία ιδιαίτερη ώθηση στο κόμμα του.
Ωστόσο, με μόλις 14% πέρασε στον δεύτερο γύρο. Επειδή οι μεγαλοσυριζαίοι της Α΄ Αθήνας, δεν είδαν με καλό μάτι την υποψηφιότητα του Ζαχαριάδη και τον κλάδεψαν -για να πάρει και ένα μάθημα ο αρχηγός τους-τότε – Κασσελάκης.
Στο δεύτερο γύρο ο υποψήφιος της Κουμουνδούρου συντάχθηκε με τον Δούκα, που με μόλις 14% στον πρώτο γύρο, βρέθηκε πρώτος δήμαρχος στη χώρα.
Εκεί άρχισε η υπερβολή. Πριν δώσει το παραμικρό δείγμα στη δημαρχία, όρμησε να πάρει και την αρχηγία του ΠΑΣΟΚ. Με τον βιονικό ισχυρισμό ότι μια χαρά θα τα καταφέρει και στα δύο.
Ως τώρα δεν έχει τη φήμη του καλύτερου δημάρχου που πέρασε. Στο ΠΑΣΟΚ όμως χρίσθηκε «αριστερή πτέρυγα» και εγκαινίασε έναν ιδιότυπο διπολισμό: απέναντι στον Ανδρουλάκη και ταυτόχρονα σε άλλη γραμμή απο τη «δεξιόστροφη» Διαμαντοπούλου και τον Γερουλάνο.
Στο συνέδριο πέρασε η πρότασή του: καμία συνεργασία με τη ΝΔ μετά τις εκλογές. Αλλά στη νέα Κεντρική Επιτροπή, δεν έβγαλε στενούς συνεργάτες του.
Ήδη η απόφαση «όχι με τη ΝΔ» αμφισβητείται. Αλλά ο δήμαρχος δείχνει ότι ο πραγματικός στόχος του είναι ο Ανδρουλάκης. Λίγο μετά την πληγή που του άνοιξε η αρμόδια για τον πολιτικό σχεδιασμό, με τον χρησμό «η ΝΔ είναι αντίπαλος μας μέχρι τις εκλογές», του ανοίγει μεγαλύτερη:
-Θέτει θέμα εκλογικής σύμπραξης του ΠΑΣΟΚ με τον Τσίπρα, αν υπάρξουν επαναληπτικές εκλογές. Υποψήφιος Πρωθυπουργός; Όποιος πάρει περισσότερες ψήφους.
Υποτίθεται ότι ο στόχος είναι ιερός: να φύγει ο Μητσοτάκης. Αλλά το επιχείρημα πάσχει, καθώς φέρνει ως παράδειγμα τον… εαυτό του: «η στρατηγική συνεργασία της παράταξης μας με τον Ζαχαριάδη πήρε 56% και όχι 27» – που ήταν το άθροισμά τους.
Σόφισμα: σ’ αυτόν γύρο η αποχή ήταν… 73% και οι αντίπαλοι μόνο δύο!
Το πιθανότερο είναι ότι ο Τσίπρας θα γέλασε με την ιδέα: δεν έχει δείξει διάθεση να συμπράξει με το ΠΑΣΟΚ- αλλά να το καταπιεί. Ούτε προτίθεται να τεθεί υπό τον Ανδρουλάκη, αν είναι πίσω στου «έστω και με μια ψήφο» που λέει ο λόγος. Δεν ξεχνάει άλλωστε το χουνέρι που του έκανε το 2023.
Από τη Χαρ. Τρικούπη προσπαθούν να μπαλώσουν τη δημαρχική αμετροέπεια. Αλλά ο Ανδρουλάκης «τα πήρε» με τις τερατολογίες:
Παραμονές εκλογών η μια τον μπλέκει σε ιστορίες μετεκλογικής σύμπραξης με τον Μητσοτάκη και ο άλλος τον ωθεί να το… ζητήσει από τον Τσίπρα!
