Του Ιωάννη Ευθυμιάδη
Ο πολιτικός ανταγωνισμός μεταξύ αρχηγών κομμάτων με διάφορους λογοτεχνικούς τρόπους ανταποκρίνονται κατά ουσία στους πολίτες. Γίνεται από όλους αυτούς με ένα συγκεκριμένο υπονοούμενο τρόπο, ποιος θα αγγίξει την συναισθηματική λογική του πολίτη για να τον δώσει πειστικό δικαίωμα να επιλέξει το κόμμα του. Αυτό είναι το βασικότερο στοιχείο που πρέπει να έχει ένας πολιτικός αρχηγός κάθε κόμματος.
Διότι ο καθένας με τον τρόπο του έχει την επιθυμία να βγει στην εξουσία να κυβερνήσει την χώρα.
Είναι όμως όλοι ισάξιοι να κυβερνήσουν την χώρα ή όχι; Είναι ένα ερώτημα!
Οι πολίτες ελπίζουν στην αλήθεια, αυτά που λένε προεκλογικά, όμως όταν τους βγάζουν στην εξουσία δυστυχώς δεν τα εφαρμόζουν.
Από όλους τους πολιτικούς που έχουν κυβερνήσει την χώρα μέχρι σήμερα με την επιλογή μας και θα συνεχίσουν, γρήγορα ξεχνάνε ότι είναι εξουσιοδοτημένοι από τον λαό, όπου έχουν χρέος να υπερασπίζουν με τις επιβεβαιωμένες τους δηλώσεις τα οικονομικά μας δικαιώματα. Εδώ όμως αποδεικνύεται το αντίθετο, φαίνεται ότι πηγαίνουμε προσωρινά σε μια δύσκολη αυτοσυντήρηση που έχει αντίκρισμα την μελλοντική οικονομική καταστροφική επιβίωση του πολίτη. Αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά όμως δεν θα το αφήσουν να συμβεί, θα μας έχουν απλά στο όριο σε μια συγκεκριμένη κατάσταση ελπίδας διότι μας χρειάζονται. Μας έχουν μεγάλη «δημοκρατική» ανάγκη!
Αυτή είναι μια μόνιμη διαστρέβλωση της αλήθειας από τους πολιτικούς, όπου δυστυχώς δεν αλλάζει τίποτα όποιους και να επιλέγουμε.
Η αλήθεια είναι ότι από αυτούς που θέλουν να ακολουθήσουν το πολιτικό σύστημα, προσδοκούν να κατακτήσουν μια ανώτερη πολιτική θέση. Αυτό το παιχνίδι το γνωρίζουμε και το παρατηρούμε χρόνια από τους «αξιόπιστους» πολιτικούς αρχηγούς.
Είναι μια μόνιμη γνωστή κατάσταση όπου οι ίδιοι πάντα θεωρητικά όταν πλησιάζει το τέλος του χρόνου της «πολυθρόνας» τους, με τα λεγόμενά τους δείχνουν ότι προσπαθούν να εφαρμόσουν αυτά που τους «διέφυγαν» από την αρχή. Παράδειγμα τα ουσιαστικά δικαιώματα του εργαζόμενου, αγρότη, κτηνοτρόφο, ελεύθερο επαγγελματία κ.λπ.
Τώρα τελευταία παρατηρούμε με την τρομερή νοητική και ψυχική τους ασθένεια από ότι φαίνεται, από ορισμένους ανεξάρτητους πολιτικούς και πρώην αρχηγούς που έχουν παραιτηθεί από το δημοκρατικό τους κόμμα όπως ισχυριζόταν ότι ήταν, τώρα θέλει ο καθένας να δημιουργήσει νέο δημοκρατικό κόμμα για να «ψαρέψει» διάφορους ψηφοφόρους πολίτες.
Έτσι όπως μας τα παρουσιάζουν τα Μ.Μ.Ε. από το παράξενο θεαματικό σόου που κάνουν, όπου συνεχίζουν να πιστεύουν στους πολίτες διότι τους θεωρούν ακόμα ότι είναι «κορόιδα» εύκολα θύματα. Δεν είναι το πρόβλημα στην ονομασία των κομμάτων, το πρόβλημα υπάρχει μεταξύ των πολιτικών που βρίσκονται ασφαλισμένοι πίσω από κάθε κόμμα. Όταν αυτοί δεν συμφωνούν μεταξύ τους στο ίδιο κόμμα νομίζεται ή πιστεύεται ότι θα συμφωνήσουν μαζί μας!
Η πραγματικότητα δείχνει ότι όσοι κυβέρνησαν και θα κυβερνήσουν την χώρα δεν μπορούν και δεν έχουν την απόλυτη ελεύθερη δυνατότητα να εφαρμόσουν τα αυτονόητα του οίκου τους. Προφανώς διότι είμαστε πλέον ένα εξαρτώμενο κράτος με την υπογραφή και πρωτοβουλία των πολιτικών από την Ευρωπαϊκή Ένωση .+ –
Να μην ξεχνάμε τον αείμνηστο εθνάρχη Κ. Καραμανλή που ικέτευε την Ευρώπη για την ένωση της χώρας οι οποίοι μας «απέρριπταν» διπλωματικά, όπου είπε την αξέχαστη φράση: Τον Έλληνα στην θάλασσα να τον πετάξεις, αυτός θα μάθει να κολυμπάει. Η αλήθεια είναι ότι πράγματι μας πέταξαν στην θάλασσα και εμείς δυστυχώς πνιγόμαστε.
Πρέπει να αντιληφθούμε και να κατανοήσουμε όσο το δυνατόν γίνεται, ότι υπήρχε και θα υπάρχει μια ανήθικη ψευδό δημοκρατία από τους πολιτικούς απέναντι στους πολίτες. Διότι ο καθένας θεωρεί τον εαυτό του καλύτερο ναυαγοσώστη από τον άλλον, όμως η ειρωνεία σε αυτούς είναι ότι κανένας τους δεν ξέρει κολύμπι! Το πολιτικό πρόβλημα που συνεχίζεται να υπάρχει είναι ότι προέρχεται και χρεώνεται σε εμάς τους ίδιους, διότι όποιους και να επιλέξουμε βγαίνει το ίδιο αποτέλεσμα. Όσοι μας κυβέρνησαν και θα μας κυβερνήσουν έχει αποδειχθεί ότι δεν γνωρίζουν ή δεν θέλουν να εφαρμόσουν την πραγματική έννοια Δήμο-κρατία. Πριν τις εκλογές προσπαθούν όπως φαίνεται να εκφράζονται πειστικά δημοκρατικά. Υπάρχουν κάποιοι άλλοι που θεωρούν τους εαυτούς τους δημοκράτες και ονειρεύονται, όπου μας το επιβεβαιώνουν τηλεοπτικά όταν θα βγουν στην εξουσία θα επιβάλλουν με νόμο το υποχρεωτικό ψήφισμα. Αν κάποιος δεν πάει και αρνηθεί να ψηφίσει με την ελεύθερη δημοκρατική του θέληση τότε θα τον υποβάλουν πρόστιμο. Φανταστείτε αν βγουν αυτοί στην εξουσία τι ελεύθερη δημοκρατία θα εφαρμόσουν! Καλύτερα να τους αφήσουμε στην ησυχία τους, να συνεχίζουν να ονειρεύονται στον ύπνο την αυταρχική «δημοκρατία» τους , αποφασίζω και διατάζω.
Δεν μπορεί κάποιος να κυβερνήσει την χώρα αυτόνομα, εφόσον γνωρίζουμε ότι υπάρχει παράλληλα μια στοχευόμενη παγκόσμια ακολουθία όπου επιβάλλουν σε κάθε κράτος να ασκεί μια σύγκληση υπέρ της οικονομικής πολιτικής των υπερδυνάμεων. Το βασικό και ουσιαστικό για μας τους πολίτες είναι τουλάχιστον πρώτα να γνωρίζουμε γιατί βρισκόμαστε σε αυτή την κατάσταση αν θα μπορέσουμε να αλλάξουμε κάτι, παρά να μην γνωρίζουμε και να συνεχίζουμε να βρισκόμαστε σε μια ανεπανόρθωτη και άσχημη πορεία.
Συγγραφέας – ερευνητής Ι