Του Ιωάννη Δαμίγου
Το τέχνασμα που χρησιμοποίησε ο πολυμήχανος Οδυσσέας για να διεισδύσει, με δόλο και πονηρία στην Τροία, κατά την μυθολογία, ήταν η χρήση του Δούρειου Ίππου. Έκτοτε, ο δούρειος ίππος, αποτελεί τον τρόπο της παραπλάνησης, προκειμένου να υπάρξει άλωση εκ των έσω και εύκολη κατάληψη του πολιορκημένου χώρου. Αρκεί το δώρο ή η προσφορά, του πολιορκητή, να έχει ωραίο περιτύλιγμα, να είναι επίκαιρο,”πιασάρικο” και να περικλείει, γενικόλογες έννοιες και βαρύγδουπες προτάσεις εντυπωσιασμού. Πάντα ενεργούμενο προς ίδιον όφελος.
Μοναδικός και αποκλειστικός στόχος του πολιορκητή, είναι πάντα η αλλοίωση πρωταρχικών ιδεών, αξιών, αρχών και τρόπων, μέσω πολυμήχανης ευκαιριακής εκμετάλλευσης για πλουραλισμό τάχα, άνοιγμα σε αναγκαίες και μετά βίας ασθμαίνουσες πολιτικές τω πάλαι δυνάμεις, Ακόμη και ημιθανών, κάποιων, κομματικών χώρων, που είχαν τεχνηέντως δημιουργηθεί με σκοπό την “ρυθμιστική” νομή της εξουσίας. Διαδικασίες και μηχανορραφίες δηλαδή που λειτούργησαν, όπως απεδείχθη, εις βάρος του Δημοκρατικού λαού και κυρίως, ερήμην του.
Ξεπηδούν και πάλι σήμερα από την κοιλιά του Δούρειου Ίππου, φωνάζοντας και διαλαλώντας μακροσκελέστατους λόγους με δυσνόητα πολιτικάντικα αποφθέγματα, αλλά με καταφανή τον μοναδικό στόχο και σκοπό, την πολιτική επιβίωσή τους, καθ’ οιονδήποτε τρόπο. Μη έχοντας τίποτα να προσφέρουν πια, αποτυχημένοι όπως και στο παρελθόν, στον μικρό πολιτικό βίο τους, μεταφερόμενοι από κόμμα επιτηδείων, σε άλλο προς καταστροφή. Μάλιστα, κάποιος λαλίστατος νεοφερμένος, πρότεινε με θράσος να αφαιρεθεί ο προσδιορισμός ‘ριζοσπαστική’ γιατί τρομάζει(!), τρομάρα του.
Ναι, βρήκαμε και αυτόκλητο ανάδοχο. Είναι οι μισθοφόροι επαγγελματίες ‘αριστεροί’ μικροπολιτικοί νάνοι, που έχουν αναλάβει το αγαπημένο τους και επικερδές σπορ, αυτό της αλλοίωσης και παράφρασης της αριστερής ιδέας και οράματος. Έχοντας πρώτα και ευάλωτα πιθανά θύματα, τους φιλόδοξους και ευκολόπιστους ανθρώπους, που “ξεχειλίζουν” από δημοκρατικά αισθήματα και βιάζονται να τα επιδείξουν στην ομήγυρη ώστε να αναλάβουν θέσεις και εξουσίες.
Από κοντά, μα για άλλους λόγους και αυτοί που πρέπει να διατηρήσουν τα κεκτημένα κα τα πρέποντα, που διστάζουν στο αντίκρισμα νέων μελών και νοιώθουν να απειλούνται τα ηγετικά τους “προτερήματα” και η δεσποτική τους συμπεριφορά. Είναι και αυτοί, που μετέφεραν νέα μέλη, με πούλμαν να εγγραφούν, προς ενίσχυση της τοπικής πολιτικής τους επιρροής. Και τέλος, αν υπάρχει τέλος, οι θεωρητικοί, αυτοί που προβαίνουν σε διαπιστώσεις επί διαπιστώσεων, αναλύσεις επί αναλύσεων και σχεδόν πάντα ξεχνούν τα σημεία στίξης, όπως την άνω τελεία, το κόμμα, και την τελεία.
Καλό το κάλεσμα, καλή η διεύρυνση, μα ακόμη καλύτερο το: (παν) μέτρον άριστον. Ας κοπιάσουν, καλώς να έρθουν όλοι, να βοηθήσουν. Να στηρίξουν αλλά και να σεβαστούν. Να εργασθούν και να εγκλιματισθούν στο νέο τους σπίτι, πριν αρχίσουν να προτείνουν αλλαγή στις κουρτίνες και στα έπιπλα, σαν διακοσμητές. Δεν κλήθηκαν για να διακοσμήσουν, κλήθηκαν να στηρίξουν κατ’ αρχήν. Όταν θα έρθει η στιγμή, απόδοσης έργων τους, εδώ θα είμαστε και θα κρίνουμε και θα κριθούμε, από τον λαό. όλοι.
Το βέβαιο είναι πως κάποιες εσωτερικές λειτουργίες, πρέπει να τύχουν αλλαγών, τέτοιων που θα βοηθήσουν στην λήψη εύστοχων και καθαρών αποφάσεων, πάντα όμως με το: μέτρον άριστον. Όλοι πρέπει να συμβάλουν στις αναγκαίες ισορροπίες, με σύνεση χωρίς επιθετικότητα και κυρίως χωρίς θυμό. Σίγουρα έχουμε κοινό στόχο και σκοπό, όλοι μας. Η συζήτηση (όχι το πλάτιασμα) και η αλήθεια (όχι η ατομική), δείχνουν τον δρόμο της λογικής.Δεν είναι δα και πολλά αυτά που πρέπει να διασφαλιστούν, λιτά και ρητά: Ψωμί, παιδεία, υγεία, δικαιοσύνη και ελευθερία. Ας αρχίσουμε από αυτά, που περιέχουν το αξιοπρεπές επίπεδο ζωής και μετά προχωράμε στα υπόλοιπα. Ας ανακτήσουμε την αξιοπρέπεια, με τόλμη.Ο λύκος που φορά ποδιά προβάτου, δεν θα μάθει να βελάζει. Προσοχή λοιπόν, στις προβιές, ειδικότερα τώρα που έχουν και την κάλυψη της μάσκας. Ας έχουμε όλοι το νου μας, σε αυτούς που θέλουν να αλλάξουν, όχι μόνο το όνομα αλλά και την αριστερή ταυτότητά μας. Και ιδιαίτερη προσοχή σε αυτούς που ξεπηδούν από κοιλιά Δούρειου Ίππου.Ας ληφθούν οι παραπάνω ταπεινές και άδολες σκέψεις μου, υπόψιν των συντρόφων και υπό την κρίση τους, εν όψει της προγραμματικής συνδιάσκεψης.