Τρίτη 13 Νοεμβρίου 2018 Βρείτε μας στο FacebookΒρείτε μας στο GooglePlus

Bloomberg: Πώς θα τελειώσει η δοκιμασία του ελληνικού χρέους

Η Ελλάδα χρειάζεται περαιτέρω ελάφρυνση του χρέους, πολύ πέρα ​​από αυτό που οι πιστωτές έχουν εξετάσει μέχρι στιγμής.

Αν και η Ιταλία και η Brexit δεν ήταν αρκετά προκλητικές, η Ευρωπαϊκή Ένωση σύντομα θα πρέπει να αντιμετωπίσει εκ νέου την Ελλάδα και τα χρέη της. Η χώρα πρόκειται να εγκαταλείψει το τρίτο πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής αυτό το καλοκαίρι. Μετά από σχεδόν μια δεκαετία υποστήριξης από τους εταίρους της ζώνης του ευρώ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η Ελλάδα και οι πιστωτές της ελπίζουν ότι σύντομα θα μπορέσει να λειτουργήσει για άλλη μια φορά σαν μια κανονική οικονομία.

Χωρίς περαιτέρω κινήσεις εκ μέρους των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, αυτή η ελπίδα είναι πιθανό να απογοητευθεί. Η Ελλάδα χρειάζεται περαιτέρω ελάφρυνση του χρέους, πολύ πέρα ​​από αυτό που οι πιστωτές έχουν εξετάσει μέχρι στιγμής.

Μια έξυπνη συμφωνία θα μπορούσε να πείσει άλλες χώρες να βοηθήσουν την Ελλάδα για μια ακόμη φορά.

Το δημόσιο χρέος της χώρας εξακολουθεί να ανέρχεται σε περίπου 180 τοις εκατό του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, ακόμη και μετά τη σημαντική μείωση των κρατικών ομολόγων το 2012. Προς το παρόν, η Ελλάδα επωφελείται από εξαιρετικά μακρές διάρκειες και χαμηλά επιτόκια, καθιστώντας το χρέος προσιτό. Αυτό είναι παραπλανητικό: Σε σχεδόν οποιοδήποτε εύλογο οικονομικό σενάριο, αυτός ο τεράστιος λόγος χρέους δεν προβλέπεται να μειωθεί αρκετά. Όσο είναι αλήθεια, το πρόβλημα του χρέους της Ελλάδας παραμένει άλυτο.

Η Ελλάδα χρειάζεται επίσης ένα δίχτυ ασφαλείας σε περίπτωση νέας κρίσης ρευστότητας. Ένας καλός τρόπος για την παροχή του θα ήταν μια λεγόμενη προληπτική πιστωτική γραμμή από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας.

Οι κυβερνήσεις της Ευρώπης προέβαλαν συνταγματικές αντιρρήσεις για μια οριστική μείωση της ονομαστικής αξίας του χρέους, αλλά αυτές θα μπορούσαν πιθανώς να ξεπεραστούν εφόσον η μείωση έγινε με αντάλλαγμα νέες δεσμεύσεις από την πλευρά της Ελλάδας. Μια τέτοια συμφωνία θα μπορούσε να πείσει τους ψηφοφόρους σε άλλες χώρες να βοηθήσουν την Ελλάδα για άλλη μια φορά. Και είναι επίσης απαραίτητο να ενθαρρύνουμε την Ελλάδα να ανανεώσει τις προσπάθειές της για τον έλεγχο των δημόσιων δαπανών και την αύξηση της παραγωγικότητας της οικονομίας.

Για παράδειγμα, όπως πρότεινε ο οικονομολόγος Barry Eichengreen και άλλοι, οι κυβερνήσεις θα μπορούσαν να συνδέσουν τη συνεχιζόμενη δημοσιονομική πειθαρχία με τη ρητή μείωση του χρέους: Για κάθε αύξηση του πρωτογενούς πλεονάσματος του προϋπολογισμού πάνω από ένα συμφωνημένο ελάχιστο, θα υπήρχε μέτρο περαιτέρω μείωσης του χρέους. Τα μαθηματικά θα μπορούσαν στη συνέχεια να γίνουν για εργασία. Ο σωστός συνδυασμός της μέτριας δημοσιονομικής πειθαρχίας και της ελάφρυνσης του χρέους θα ήταν αρκετός για να προκαλέσει αξιοπιστία τον δείκτη χρέους.

Αυτό θα συνέβαλε σε μεγάλο βαθμό για να καθησυχάσει τους επενδυτές – ακόμα όμως δεν επαρκεί. Η Ελλάδα χρειάζεται επίσης ένα δίχτυ ασφαλείας σε περίπτωση νέας κρίσης ρευστότητας. Ένας καλός τρόπος για την παροχή του θα ήταν μια λεγόμενη προληπτική πιστωτική γραμμή από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας. Η κυβέρνηση της Ελλάδας δεν θέλει να ακούει αυτήτην ιδέα, γιατί θέλει να δηλώσει μια «καθαρή έξοδο» από τα οικονομικά της προβλήματα φέτος. Αυτό είναι λανθασμένο: Εάν δεν υπάρξει μείωση του δείκτη χρέους και η Ελλάδα είναι σίγουρη για επαρκή ρευστότητα σε περίπτωση νέας κρίσης, οποιαδήποτε τέτοια δήλωση θα είναι άχρηστη.

Ένα αξιόπιστο σχέδιο για την αποκατάσταση των οικονομικών της Ελλάδας είναι καθυστερημένο. Αυτό το καλοκαίρι, το πρόβλημα πρέπει να επιλυθεί μία για πάντα.